بغض ۳۰ساله

عکس امام خامنه ای در آغوشم جاوید شد پس از اسهال و استفراغی که با قیمت ارز و سکه گرفتیم.

2012-01-23T17:55:00.003+01:00

پس از اینکه نفت تحریم شد یادی کردیم از روح پر فتوح امام ره که می فرماد(( اَقتَصاد مالَ خَرَ ))
" تحریم کنید ما را.. ما قوی تر می شویم"
فقط بی زحمت هوا رو فراموش نکنید برای تحریم که خوب قوی بشوند ملت عین بتون آرمه!
اون وقت ما میشیم بزرگترین صادر کننده بتون آرمه جهان و پوز استکبار جهانی زده میشه.
من می دونستم آخرش انقلابی می شم و این امامان خودکفا من رو به راه راست هدایت می کنند.
ببین!! عکس امامان خمینی و خامنه ای در آغوشم جاوید شد پس از اسهال و استفراغی که با قیمت ارز و سکه گرفتیم.
راست گفت مموتی مدیریت جهان !که در تمام این سی سال هرچه غرب بر ما ستم کرده ما غیور تر و اسلامی تر و خودکفا تر شدیم.چی بهتر از عکس امام خامنه ای موقع عصبی شدن معده و بالا آوردن ؟
چی بهتر از اسکناسهای امامی به جای آفتابه؟
اینقدر ناشکری نکنید...

می بایست سروصدا و جار و جنجال شود تا ما فکر کنیم که می فهمیم؟

2012-01-06T01:20:00.000+01:00

یک روزصبح سرد زمستان سال 2007 درواشینگتن مرکزدولت آمریکا مردی دردالان یک ایستگاه مترو با ویولون شش قطعه از پارتیتاهای ساخته باخ را به مدت 45 دقیقه نواخت. دراین مدت درحدود دوهزار نفر از جلواو در دالان گذشتند، بیشترشان برای رفتن به سرکارشان. سه دقیقه بعد از آن که مرد شروع به نواختن کرده بود یک مرد میانسال متوجه شد که کسی دارد ویولون مینوازد. این مرد یک کم یواش کرد و چند لحظه گوش کرد و بعد تند کرد رفت تا دیرش نشود.
چهاردقیقه بعد این ویولون نواز اولین یک دلاری را که کسی درکلاه او انداخت دریافت. زنی پولی را انداخت ونماند ورفت.
شش دقیقه بعد یک مرد جوان تکیه زد به دیوار تا گوش کند، اما چند لحظه بعد نگاهی به ساعت خود انداخت و رفت.
ده دقیقه گذشت. یک پسربچه سه ساله ایستاد اما مادرش دستش را گرفت و کشید. بچه دوباره ایستاد اما مادرش بازاورا کشاند و برد. اما بچه همچنان که کشیده میشد سرش را برمیگرداند تا نوازنده را ببیند. اما کشانده میشد و رفت. چند بچه دیگر رسیدند و همین جور کشیده شدند و برده شدند و رفتند. بی استثناء .
شد چهل دقیقه .
ویولون زن همچنان زده بود. فقط شش نفر ایستاده بودند به مدت کوتاهی که گوش بدهند . بروند. تقریبا بیست نفر پول تو کلاه نوازنده انداخته بودند اما نمانده بودند. بعد از چند لحظه رفته بودند. ویولون زن سی و دو دلار درکلاهش ریخته شده بود. یک ساعت بعد ویولونش را گذاشت درجعبه. سکوت بود. کسی نبودکه دست بزند. کسی دست نزده بود. هیچ جور تحسین و تشویقی نشده بود. سرجعبه را بست و آرام رفت. هیچکس هم نفهمید که این ویولون زن جوشوا بل است یکی ازبزرگترین ویولونیست های امروز دنیا. قطعه هائی که نواخت از پیچیده ترین کارهائی است که درطول تاریخ موسیقی آفریده شده است، ویولونی که با آن این قطعه ها را مینواخت از گرانترین ویولون های دنیاست و سه ملیون و پانصدهزار دلار قیمت دارد. دوروز پیشرهم همین نوازنده با همین ویولون همین قطعه ها را درتالاری درشهر بوستون نواخت که تمام بلیت های برای کنسرتش به فروش رفته بود و بهای هر بلیت یک صددلار بود.
این واقعه ایست واقعی. ترتیب این کار دردالان متروی واشینگتن را روزنامه واشینگتن پست داد، برای یک نوع تجربۀ اجتماعی.
ازاین تجربه سه سئوال بیرون میآوریم:
1 – در یک جای عادی معمولی در یک ساعت غیرمعمولی آیا میتوانیم درست درک کنیم، یا آیا خودمان را جمع و جور کنیم که درست بفهمیم ؟
2 – آیا گذشت داریم که کمی صبر کنیم، کمی حواسمان را جمع کنیم، کمی بخواهیم بفهمیم ؟
3 – آیا قریحه را میتوانیم خودمان کشف کنیم و درک کنیم یا باید با سروصدا به خوردمان بدهند و به ما به ضرب عادت وجار و جنجال بقبولانند، تا ما فکر کنیم که می فهمیم؟
به هرحال بک نتیجه میتوانیم بگیریم و آن اینست که :
اگر به خودمان وقت ندهیم که زیباترین ساخته های موسیقی را ازسوی ماهرترین نوازنده ها که روی بهترین ابزار موسیقی زده میشود بشنویم و دریابیم چقدر چیزهای درجه اول دیگر را که از سوی برجسته ترین ادم ها دردسترس ما میافتد از دست میدهیم و توجه نمیکنیم و نمی فهمیم چون درگیر عادت و پیشداوری های خودمان مانده ایم.

(منبع) رضا اغنمی

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم ,چن تا گوسفند خریدم,کی می گه بیکارم؟

2012-01-02T20:55:00.010+01:00

مموتی به عنوان رییس جمهور به جوانان ایلام گفته:

چند تا گوسفند بخرید و برای اینکه بیکار نباشید مشغول بشوید.

این نشان می دهد که او می خواهد ما پیشرفت کنیم و در آینده ی نه چندان دور رییس جمهور و رهبر و نماینده مجلس و از این چیزهای خوب که خودشان شده اند بشویم.

آدمی که خودش حتا حمال نبوده و شرف و ریخت یک رفتگر زحمتکش و یک چوپان که بوی بز میدهد, می ارزد به همه وجود و جدوآبادش, حالا رییس جمهور شده!

خوب معلوم است که شما هم با چوپانی به جاهای بهتری می رسید.فقط باید در کنار شغل شریف چوپانی چندتا فاکتور ولایی,آسان ولی مهم داشته باشید.

خیال می کنید در انتخابات همین دوره مجلس چه کسانی شرکت می کنند و انتخاب می شوند؟

حمالهایی که کم کار بوده اند و از کار اخراج شدند و هیچ جا بهتر از خانه ی ولایت مطلقه ی عظما برایشان کار نیست.

چوپانهایی که گوسفند دزدی می کنند و از دهاتشان رانده می شوند و هیچ کجا جز خانه ی ولایت مطلقه ی عظما گوسفند دو پا برای چراندن ندارد.

دروغگوهایی که پدر نان دزدی بر سر سفره اش گذاشته است و حالا جز خانه ی ولایت مطلقه ی عظما به تخصص شان نیازی نیست.

با این فاکتورهای به جا ملاحظه می فرمایید که آقای رییس جمهور خیلی به موقع در آستانه انتخابات از شغل شریف چوپانی دفاع کرده است.

میله های آهنی سر در سفارت انگلیس کجاست؟

2011-12-31T17:53:00.003+01:00

درست است که برادران همه جور جادویی بلدند و همه کار کرده اند تا به مقام عرزشی !! بودن برسند و حقیقتن ولایی بشوند!!! ولی خدایی این داستان ,جادو نمی خواهد ,وسعت و عظمت ((ولایت)) مبارک آقا را نشان می دهد.

دوستی این عکس را در فیس بوک گذاشته و پرسیده:مگر می شود؟

منم گفتم با شما در میان بگذارم و بپرسم: چطور می شود؟

جشنواره فیلمهای ایرانی در پراگ

2011-12-25T14:20:00.003+01:00

همین چند روز پیش بود که با پخش مجدد و هزاران باره ی فیلم (قیصر)از یک شبکه ماهواره ای با خودم فکر می کردم خدایا اینها بودند که انقلاب کردند؟اینها روشنفکرهای ما بودند؟ اینهایی که هنوز به عنوان فیلمسازهای درجه یک آنزمان ستایش می شوند؟
اگرچه این داستان و این فرهنگ چاقو ناموس و آبدوغ و گوشت کوب هنوز در خون بسیاری از آقایان مانده است ولی خوب مفتخرم به اینکه فرهنگ سازان آینده ی میهنم اگرچه انگشت شمار هستند ولی چنان برجسته و بیدارند که بس برای سرپوش گذاشتن بر ناموس پروری های کلاه مخملی و خندیدنی هایی که کارشان از گریه گذشته است!
امروز بر سر در وبسایتهای سینمایی (پراگ) جمله ی { جشنواره ی فیلمهای سینمایی ایرانی } چنان حس خوبی به من داد که بی اختیار هر چه قیصر و دشنه بود یادم رفت و فقط { جدایی نادر از سیمین گیلانه خون بازی شیرین حیران سه زن و و و... } بسیاری از فیلمها که قرار است در این جشنواره به مدت ۵ روز به نمایش گذاشته شوند را می دیدم ... و البته به همراه فیلمهای مستند و کوتاه..
از ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲ تا ۱۵ ژانویه ۲۰۱۲ این جشنواره در سینما Světozor برگزار خواهد شد.
در این وبسایت می توانید اطلاعات بیشتری به زبان انگلیسی به دست بیاورید.

... و من با خودم هیچ چیز نمی گویم. آه می کشم.

2011-11-15T22:18:00.000+01:00

امروز در کلاس ما که اکثر دانش آموزهایش چکی و آمریکایی هستند بر سر فیلم ( بدل شیطان) که داستان زندگی عدی صدام و بدلش است جنجالی به پا بود.
همه ی آنها از اینکه در فیلمهای هالیوودی اغراق های ضد خاورمیانه ای زیاد است می خندیدند و غر می زدند.
بیشتر آنها با تردیدی جدی و عصبانیت از اینکه این نمی تواند واقعیت داشته باشد سخن می رانند.
از اینکه ؛ مگر می شود شب عروسی عروس را به اتاقی برد و به او تجاوز کرد و سپس عروس خودکشی کند؟
مردم چه می کنند؟ مردها کجا هستند؟ قانون چه؟ بزرگان مملکت چطور؟؛
... و تو گویی از قالیچه ی پرنده و تاریخ ۴۰۰۰ ساله سخن می گویند که باورناکردنی است! نه از همین ده سال پیش!
و من با خودم می گویم: ولی همین حالا همین دو ماه پیش در همین سرزمین ما مردمانی از دیواری بالا رفتند و مهمانی را با تجاوز عزا کردند و دولتمردانمان از تقصیر زنان بی حجاب سخن راندند.
خیلی چیزهای دیگر می توانم بگویم ولی چه فایده؟ آنها نمی فهمند.آنها با خودشان می گویند: پس چرا شما هیچ نمی کنید؟ پس مردانتان چه کاره اند؟ پس تو چرا اینجایی؟ پس چرا دولتمردانتان هنوز همانجا سر جایشان نشسته اند؟
.... و من فقط می گویم عدی صدام و بدلهایش حقیقت دارند.این تجاوزها و دزدیدن ها و شکنجه گری ها حقیقت دارد.
می گویم که همین حالا در زندانهای ایران تجاوز می کنند.می گویم که حتا آلت تناسلی کودکان را در سوریه بریده اند.
و آنها فقط با تردید به هم نگاه می کنند و سر تکان می دهند و: خیلی عجیب است اگر واقعی باشد!
... و من با خودم هیچ چیز نمی گویم. آه می کشم.

مردمانی که آموخته اند قاتل باشند حقوق بشر نمی شناسند.

2011-10-22T12:32:00.001+02:00

شاید شما هم مثل من از صحنه به زمین کشیده شدن قذافی و مانند حیوان رفتار کردن با او برای لحظه ای دلگیر شده باشید اما آیا شما هم مثل من با خودتان فکر کردید که چه آموخته اند جز همین؟
آنهایی که عکس و فیلمشان را هنگام مرگ قذافی دیدیم زیر چهل ساله هایی بودند که همین حکومت بر آنها تاخته بود و مَرگاندَن را جز‌‌ء لاینفک زندگی شان قرار داده بود.
مدرسه هایی که نساخته بود.شبکه های اجتماعی که بسته بود.زنانگی و مردانگی که از آنها دریغ کرده بود.جهانی که به آنها نشان نداده بود.مهربانی هایی که نبخشیده بود.زجر و شکنجه و ترور و فریادهای همراه با تکان دادن انگشت تهدید و قتلهایی که سرلوحه ی بودنش کرده بود.
حالا آن جوانهایی که او را در دست دارند برای بودن خودشان زجر و شکنجه و قتل را از خود رهبرشان کپی برداری کردند.
انسانیت در ذات بشر نیست.اگر بود هزاران سال به طول نمی انجامید که از غار نشینی و هم نوع خواری به تمدن و شهر نشینی و حقوق بشر برسیم.حقوق بشری که هنوز هم حتا در مملکت خودمان ایران دکترای دانشگاه ام آی تی نوع شمشیری و گردن زنی و دست بریدنش را می پسندد چون اسلامی است.
انسان بودن اکتسابی و آموزشی است و من می ترسم که با تفکیک جنسیتی,با بیشتر بسته نگه داشتن درب مملکت,با شستشوی مغزی بیشتر رادیو تلویزیونی,با خودی کردن اینترنت,با اعدام های بیشتر و قصاص های عجیب و غریب و با هرچه که تا به حال در ایران انجام داده اند و می روند که بدترش را در پیش بگیرند نه تنها سرنوشت رهبرانش قذافی وار باشد که حتا سرنوشت مردم بدتر از اینکه در صفحه حوادث می خوانیم بشود.
روح های سرگردان و قلبهای بی رحم و جسم های معتاد به کراک حقوق بشر نمی شناسد.

آنچه هایی که از من است بر من.

2011-10-02T01:29:00.003+02:00

چهل ساله هایی که به بیدار بودن کودک شش ساله شک نمی کنند و در هم تنیده می شوند و نفس هایشان کودک را وحشتزده می کند.
شبهایی که یاد نفسهایی نوازش دهنده ی روحی است برای خود ارضایی!

بکارتی که به عشق نافرجام باخته شد و تکه گوشت وصله شده ای که سهم بابای بچه هاست.

دستهایی که اسیدباران می کنند و هرگز به خود نوازش گل اشک وحشی ندیده اند.

آلت تناسلی که برای همسری ۹ بار مادری به ارمغان آورده و حالا برای برادرزاده ای تیز است.

سپیده ای که به نوازش یتیم شیرخوارگاه نمی دمد اما برای رقصیدن کودک قاتل جاهلی بر گَل دار شب نمی شود.

هندوانه هایی که هرگز به خاطر دل بانوی خانه در قطعه های ریز و مرتب و بشقابی خرد نمی شوند.

صبح های تعطیلی که آرزوی صبحانه به دل پدری می ماند.

پیامهای انسانی که استاتوس می شوند و سری که با غیض از پدر بی سواد و تنها گردانده می شود.

کعبه ی مکه ای که بی خداحافظی از مادر جهل زده ی بیمار طوافش می کنند.

۲۲ساله ای که با دیدن صحنه ی خودکشی رهگذری می خندد و موبایل به دست انتظار شکار لحظه را می کشد.
بوسه ها و خنده های غیر شرعی و حرامی که در خانه حبس می شوند و فاحشه هایی که شرعی هستند.
عشقی آتشین و مرگ آفرین که انکار شد تا آبروی خانواده ای حفظ شود.
دو کودکی که دل می خواهد سه و شاید چهار بشوند حتا اگر وقت خواب سرشان بر شکم و پای هم فرو برود.
شریعتی که پرستیده شد و شِرّو وِرهایی که از او به یادگار ماند برای نوجوانهای ندانسته همه چیز خوان.
نویسنده ای که ماهی سیاه کوچکش انقلابی می شود بی آنکه دلیلش را بداند.
چشمهایی که ماه را نور شبهای شیدایی نمی بینند اما درونش را پر از شِرکی مقدّس!
پشت بام مدرسه ای که شاهد رقص نماز بر خون بیگناهان می شود.
اینها و بیشتر آنچه هاییست که بر من است و از من!
تمام آنچه هایی که امام و شاه و پارلمان و احزابم نمی توانند تغییرش بدهند.

برای نهالی که زود خشکید

2011-09-29T23:36:00.003+02:00

دوستهای نادیده ی این روزهای ما عزیزتر هستند گاهی از عزیزترینهای بودنمان.
تو یکی از آنها بودی که خداحافظی مان به امید دیدار بود.هرگز نگفتیم خداحافظ.
تو در پیچک عشقتان والس می رقصیدی و در هم تنیده می شدید و تنفست سر به شانه هایش گذاشتن بود.
....و تو رفتی و مردی وقتی او رفت و مرد و من نفهمیدم که پرواز خواهی کرد.گویی دوستی ما وصله ای ناجور بود از نفهمیدن های من.
حالا در بهشت می رقصی و پیچک می شوی و والس از تو قوت می گیرد تا در دنیای زمینی ها عشاق را قوت دهد و خودت را خدای عشاق اسمان ها کند.
و من اینجا در حسرت نفهمیدنها و نرقصیدنها و از تو سیراب نشدنها نمی توانم بگویم خداحافظ
به امید دیدار ......

لطفن با من حرف بزنید.من گوش شنوایی دارم.

2011-09-20T21:26:00.003+02:00

مرد خوب می راند اما به کرات در یافتن راه اشتباه می کرد.زن بارها و بارها به او تکرار کرده که راه درست این است و مرد همواره در سکوت به نظرات او بی توجه بوده و پس از اشتباه به حرف زن رسیده است اما گویی باز هم دوست دارد اشتباه کند.
زن آه می کشد و فکر می کند؛این بی توجهی او به حرفهای من نتیجه دیکتاتوری اوست؟ غرور؟بی دلیل؟ هر چه که هست معترضم.رو به مرد می گوید:
من از اینکه راه پنج ساعته را با اشتباهات تو ۸ ساعته طی کنیم متنفرم.من از اینکه تو از این دور زدنهای ناگهانی تصادف کنیم و فلج شوم می ترسم.من از اینکه حرفهایم را نشنوی بیزارم. از اینکه مرا در همسری فقط یک جسم,همزبان گاه گاهی ,آشپز یا موجودی قابل قبول برای روبه رویی با اجتماع ببینی می هراسم.
مرد فقط چند ثانیه سکوت می کند و داد می زند:دیگر هرگز کنار من ننشین تا فلج نشوی.
او حرف زدن نمی داند.او نمی داند که گوشی هست برای شنیدن.قلبی هست برای آرام گرفتن با یک کلام مثبت.روحی هست که دلیل می آورد برای شنیدن دلیل.
زن یادش می آید که اهل کجاست.
هر دوی آنها از دیار آنهایی آمده اند که هنگام عصبانیتهای گذرای رانندگی مرتکب قتل می شوند.
از شهری آمده اند که برادرها فقط با دیدن خواهرشان هنگام خندیدن با بقال محل او را به دسته بیل و کمربند چرم می بندد.
آنها مردمان نشنیدن هستند.فامیلهایی که قهرهای سالانه به دلیل عدم تفاهم بی دردسرترین اتفاقی است که میان آنها روی می دهد.
زن آه می کشد و مرد با تصور اینکه دستش بالاست دوباره داد می زند: دیگه نه با من سفر بیا نه در ماشینم بشین و نه زر بزن.
زن پوزخند می زند: نه نظر بده و نه اعتراض کن !پدر و مادر و همسر و رهبر فرقی ندارد پاسخ من جبهه خواهد بود ما ایرانی هستیم.
مرد احساس کرد این حرفها را پیش از این هم شنیده است.سالها پیش.کِی؟ کجا؟ از کی؟
زن دوباره با خودش گفت و گفت و گفت و تمام آدمهایی که می شناخت را مرور کرد؛چند بار آن را برای بابا موقع کتک خوردن تکرار کردم؟چقدر وقتی مادرم را زیر مشت و لگد می گرفت گفتم و اوگفت؛به من درس اخلاق نده تا له ات نکرده ام؟
دوباره آه کشید و امید بست به اینکه شاید شوهرش فرق داشته باشد.شاید تغییر کند.مهربان گفت:
با من حرف بزن.گوش شنوایی دارم.
جز صدای باد و باران و چرخهای اتومبیل و جاده پاسخی نشنید.

به دنبال آرامبخش!

2011-08-30T22:55:00.001+02:00

همین حالا قبل از اینکه مطلب را کامل بخوانید برای چند لحظه به یازده دوازده سالگیتان برگردید.به حیاط خانه ای که آن زمان داشتید فکر کنید و ببینید چه چیزهایی گوشه گوشه اش بود و حالا که۲۰-۳۰-۴۰-۵۰ ساله و بیشتر هستید از خاطرتان رفته اما زیبا بود.گل؟ درخت گردو؟ درخت نارنج.بوته شمعدانی؟بشکه ی نفت؟دوچرخه های درب و داغان؟وسایل پنبه زنی؟مبلمان شکسته؟دیوار خرابه ای که به باغ همسایه می رفت؟....

مدتی است دلم هوای دم کرده های آرامبخش مادرم را دارد.از همانهایی که هر وقت آقا جان می نوشید التماس می کرد من هم بچشم جز ابرو در هم کردن و زیر لب غرغر کنان نمی خورم هیچ چیزش یادم نمانده است.

در گوگل صلوات الله علیه که در این دوره زمانه پیامبر ماست انواع داروهای آرامبخش را به خارجی سرچ کردم شاید که اثری نشانه ای اشاره ای مرا به آن بابونه ها و گل ختمی ها و گل گاوزبانها برساند.رسیدم! اما از آن جالب تر به چیزی رسیدم دیرتر و دورتر و زیباتر از دم کرده های مادرم.

رسیدم به موجود زیبایی که یادم رفته بود در حیاط خانه ی ما می رویید در حالیکه امشب درباره اش خواندم که فقط در بخشی از آمریکا و یا هند می روید.

گل ساعتی و به انگلیسی passion flower وقتی کودک بودم در حیاط خانه مان می رویید و به گلهای آبشار طلایی زیبا اما حیاط کثیف کن جلوه ی دیگری می داد.چقدر زیبا بود و من چقدر احساس خوشبختی می کردم وقتی از دخترها و پسرهای همسایه و محله و مدرسه برای دیدنش باج می گرفتم.از یک مشت کشک و آرد نخودچی گرفته تا کتاب داستان و دکمه های شیشه ای.

حالا من که در غربت پی داروی گیاهی آرامبخش یادم رفته بود روزی موجود زیبایی چشمهایمان را نوازش می داد و دوستش داشتیم می فهمم دم کرده اش از بهترین آرامبخشهای دنیاست.

مرا به آنروزها برد و آرامم کرد.

آقای جمهوری اسلامی بی زحمت پاسداران صلح تان را اینجا به پراگ هم بفرستید....

2011-08-16T01:07:00.003+02:00

روز شنبه ۱۳ آگوست ۲۰۱۱ در میدان اصلی شهر پراگ قدم می زدیم و آخر هفته ی خوش انشالله نصیبتان بشودی داشتیم که از قضا رسیدیم به سیل عظیم همجنس گرایان و تظاهرات از قبل برنامه ریزی شده ی آنها!
نیازی نبود متعجب بشویم یا سوال بپرسیم پرچم های مخصوص و علامتهای خاص و قیافه های منحصر به خودشان اشکار بود و از آن جالب تر خانواده های بسیاری که در حمایت از انتخاب و موقعیت جنسی فرزندانشان پلاکارد و تابلو و شعار حمل می کردند.
اینکه آنها چه هدفی داشتند مهم نیست! مهم برای من نیروهای پلیس و گارد ویژه بودند که با دیدنشان نمی دانستیم بخندیم یا گریه کنیم.بخندیم از شادی و امنیتی که آنها ایجاد می کردند یا گریه کنیم به حال خودمان و مملکتمان و سنگ پای قزوین سیاستمداران دیارمان.
عکس های زیر را گرفتیم و گفتیم بگذاریم همه ببینند در این غرب جهانخوار و فاسد !!! که نیاز مبرمی به نیروهای حافظ صلح آقای نقدی هست گارد ویژه مسئولیتش فقط و فقط مقابله با خراب کاریهای تروریستی و جلوگیری از اخلال های پیش بینی نشده است.
بی زحمت گردان عاشورا و الزهرا بیایند شاید یه کم وظیفه ی حقیقی شان را یاد گرفتند.

با کلیک کردن بر روی عکسها سایز و کیفیت بهتری خواهید داشت.

ملت مظلوم غرب در حال آزار دیدن

پلیس در حال ظلم کردن

و اینجانب نگارنده که به شدت از دست گارد ویژه به نیروی حافظ صلح نیازمند است

به خصوص از دست این یکی که چشمهایش به حرکت انقلابی عکس انداختن و ژست گرفتن ما می خندد

کسی که برای آزادی مجید موحدی به آمنه بهرامی پول دیه بدهد جنایتکار است. نه خیّر!!

2011-08-02T19:37:00.001+02:00

در این خبر آمده که پدر مجید موحدی گفته است خیرینی حاضر هستند پول دیه آمنه را بدهند تا مجید آزاد شود.
این بیمار ( مجید ) تا به حال چه گلی به سر جامعه و خانواده و عشقش زده است که خیرینی حاضر باشند برای بازگشتش پول بدهند؟
اینها اگر خیر هستند برای بهبود وضعیت آمنه ی شجاع و مظلوم پول خرج کنند نه برای آزادی یک جنایتکار!

پس نا کجا آباد که می گفتند اینجاست؟

2011-07-29T10:45:00.003+02:00

شهر آدمهایی که در حال حاضر تصمیم گرفته اند هیچ چیز نداشته باشند جز لحظه های گذرای نفس کشیدن به هر قیمتی.

مردمان متفاوتی که یک وجه مشترک دارند؛می خواهند سوال برانگیز ترین های این برهه ی تاریخ باشند.

گرسنه , سیر , تحصیلکرده , بی سواد و کم سواد , شرور , متین , جوان بی تجربه و پیر دنیا دیده , زن , مرد , متاهل , مجرد , تر و خشک

در حال سوختن و سوزاندن و ندانستن و خود را به نادانی زدن هستند .

مردمانی که با بی رحمی چشم بر حقایق تاریخی شان بستند چشم شان بر حقایق روزمره هم بسته شد.

انسانهایی که فقط دو پا و دو چشم و تن و جسم مشترک شان با بشریت نشان می دهد آدم هستند

اما گویی یا حیوان شده اند و می درند یا اجسادی هستند که دریده شده اند اما هنوز نفس می کشند.

چه کسانی و کجا؟

در فیس بوک تان به فامیل و دوست قدیمی تان که سالهاست از او بی خبر بوده اید پیام دوستی بدهید

و با آب و تاب بنویسید دلتان برایش تنگ شده و دوست دارید یک عالمه گپ بزنید!

پاسخ سرد (خیلی ممنون من هم همینطور) و بی محلی اش بعد از یک هفته و گپ زدنهای گرمش با غریبه ها بهترین و مودبانه ترین پاسخ است به شما!

با مادرتان تماس بگیرید و احوال برادرتان را بپرسید چه می شنوید جز نفرین و ناله به او ؟

چندبار تا به حال خواهرتان را زیر باد کتک گرفته اید (چون یک هفته است مزاحم تلفنی دارید ) ؟

سینه های خواهرزاده ات را چلانده ای؟ خیال کرده ای چهارده پانزده ساله است و نمی فهمد؟

مادری که در گوش همسرش از فاحشه شدن دخترش گفت (چون در کوچه خندیده است.) را نمی شناسید؟

خواهری را که تنها دارایی مادی خواهر کوچکتر و یتمیش را به یک سوم قیمت بازار خرید و به ریشش خندید ندیده اید؟

خبر همانهایی که در گروه های چند نفره به دختر معلول تجاوز می کنند را نخوانده اید؟

بچه محلهایی که خانم معلم را به مزرعه ای کشانده اند برای دریدن تن خسته ی جامعه!!

مجنون عاشقی که پس از سالها تحصیل تن لیلی را تکه تکه و خون آلود و کفن پیچ می کند و خودش را بر دار می خواهد.

رهگذرانی که دوربین به دست از صحنه قاتل شدن یعقوبعلی و مقتول شدن یزدان فیلم می گیرند.

تماشاچی های اعدامهای دسته جمعی حکومتی نیستند.مجید و صادق و آرش که بر پری اسید پاشیدند حکومتی نیستند.

اینها مردمان همان دیار هستند.

دیاری که مفسر و روزنامه نگارش سالها جان و جوانی فدای مردمش می کند اما مردم به نسیم گذرایی از جانب تردید محکوم و فراموشش می کنند.

مردمانی که عادت کرده اند به حکومتشان نفرین ابدی بفرستند و در انتظار معجزه اند.

همانجایی که بهروز جاوید تهرانی و ابولفضل عابدینی و کاظمینی بروجردی و احمد زیدابادی و نسرین ستوده و عیسا سحرخیزش در زندان پوسید و ملتش نفهمید.

مردمی که عادت کرد مسلسل وار عزیزانش را فراموش کند و همه چیزش را به دستهای اهریمن حکومت بسپارد و خودش عریضه به جمکران بریزد و دخیل به فارسی وان ببندد.

مگر می شود شهر مردگان را نشناسید؟

شهری که مادرهاش پسرک چهار ساله را به دو مثقال کراک می فروشد و دخترک هشت ساله اش را با رفیق بد و زغال خوب می سوزاند و شیرخواره اش را به طناب خماری آویزان می کند؟

شهری که بالا نشین هایش ته مانده ی سگشان را به کودک پاپتی پایین نشین نمی دهند.

همانجایی است که آقا مصطفای مهربانش برای من می نویسد :اصرارت بر اینهمه سیاه نمایی چیست؟

دلیل اینهمه خودزنی در نوشته هایت چیست؟

ناکجا آباد سیاه نیست!!؟

مگر می شود ندانید کجاست آنجایی که حکومتش بی همه چیز و شکنجه گر است و مردمش با چنگ و دندان و تیزی و کلت و تریاک و زبان تلخ و طعنه و بی تفاوتی به جان هم افتاده اند؟

شهر عمه شهین و خاله مرضیه ای که میگویند؛بهتر سولماز مرد! مادرش از دستش راحت شد چون چند سال پیش عاشق آرمان شده بود و در فامیل آبروریزی راه انداخت.

همانجایی که آیدا کوچولوی چهارساله در ساختمان ده طبقه ی آقا مهندس گچ و سیمان هم می زند برای کمک به بابای مریضش.

ناکجا آباد همین طرفهای خودمان است انگار.

من می ترسم! نکند بشوم جسدی که فقط نفس می کشد؟ و یا خونخواری که حکومتی نیست؟

پ ن:

این مطلب در ۲۳ تیرماه ۱۳۹۰ نیز در سایت خلیج فارس به نام تیم خلیج فارس منتشر شده است.

تابستانه های یک ! مغز تعطیل

2011-06-23T20:16:00.003+02:00

پنجره و نور و باد و صدای ناقوس کلیسای ( قلب مقدس مسیح ) محبوب پراگی ها
می گوید عصر شده ساعت شش.
لابه لای ظروف نشسته و پلاستیکهای خرید دنبال تکه کاغذی که لیست خرید روزم بوده!می گردم.
بی آنکه بر روی کیبورد بکوبم مثل همه ی این سالهای کوتاه که به درازی یک عمر گذشته است
و قلم دست گرفتن و فارسی نوشتن یادم رفته!
می نویسم هیچی! نه خوب اینقدر ها هم که نوشتم هیچی به هیچی نیست.
درهم ریختگی مغزم را جمع می کنم اما بوی گوشت دوباره به همش می ریزد
قرار بود قیمه بادمجان بشود آقا خیلی دوست دارد.
نگران نباش هنوز چیزی نشده و پیاز داغ و زرد چوبه به یادم میاورد که
کاور مجله ام می تواند زرد باشد. (گاوین ) گفته بود که خلاقیت را در من می بیند
اگر بیشتر روی مهارتهای نرم افزاری ام کار کنم !! خوب این هم از این!
تکلیف آخرین امتحان این ترم هم روشن شد قبولم پاس می شوم
و ترم سوم بعد از تابستان به همین سرعت! زود پز جوش آمد.

ماری زنگ می زند و می گوید ساعت نه منتظر ماست برای تحویل دادن کلید.

اقای مستوفی می اید پشت خط و می گوید در رادیو جایی برای کار خالی شده
و باز هم فکر کرده اند من مورد مناسبی هستم؟

چه زود گذشت از پیشنهاد اولشان و یادم نیست چرا نشد؟
احمد می گوید:محبت کرده اند ولی سی ان ان هم پیشنهاد کار بدهد نمی روی تا دانشگاهت تمام بشود.
چه زود گذشت از روزی که برای اولین بار احمد را در فرودگاه دیدم.
مرد مهربانی که با تمام وجودش لبخند بود.

به همین زودی که نه ! مامان می گوید در این چهار پنج سال زندگی اش اندازه ۶۰ سال گذشته
و بیشتر از همیشه دلتنگ من است.از بچه ها می گوید و نمی دانم چه می شود که
انگیزه ام برای زرد شدن جلد مجله از بین می رود اما دیگر مطمئنم
که می خواهم امتحان انیمیشنم درباره مضرات پپسی باشد.
سریع در گوگل تبلیغات پپسی را سرچ می کنم و برای سومین بار به مامان می گویم که
هیچ وقت مزاحمم نیست و اگر تلفن می زنم یک هزارم وظیفه فرزندی ام را انجام نداده ام
و او می گوید همینکه شوهرم را خوشبخت کنم شیرش حلالم می شود بی آنکه قدمی برایش بر دارم.
این جمله اش خیلی داستانی است.
فایل رمان جدیدم که مدتهاست سراغش نرفته ام را باز می کنم.
بی آنکه به فصل و صفحه دقت کنم جمله ی مامان را می نویسم
و خوشحال می شوم که عکس های پپسی هم سیو شدند.
پیامهای فیس بوکی به یکباره زیاد می شنود.
وحید نوشته که دکتر با من کار دارد و باید به او زنگ بزنم.
آرزو می گوید او هم دنبال من می گشته و پیدایم نکرده.
رویا هم مثل خودم خوشحال است که بر گشته ام به فیس بوک.
مینا مثل همیشه با محبت از اینکه می توانم در اسباب کشی
روی کمکش حساب کنم نوشته و محسن از اینکه آب و هوای خارجه به من ساخته
و مارتینا از اینکه فردا صبح مجبوریم ساعت ۸ همه در کلاس حاضر باشیم
و مهناز از اینکه قربان داداش گلش برود ...
دنبال تکه کاغذ خریدم می گردم که ببینم چرا در خانه بادمجان نداریم؟
بیچاره تکه کاغذ پر از خط خطی های کودکانه است و به نظر می رسد
امتحان لوگوی کلاسهای سیمون را هم پاس می کنم.

آنهایی که کاشته های خود را درو می کنند و آنهایی که در کاشته ی دیگران درو می شوند.

2011-06-02T16:48:00.001+02:00

آدمها دو دسته اند.
آنهایی که کاشته های خود را درو می کنند و آنهایی که در کاشته ی دیگران درو می شوند.
مرحوم سحابی اولی بود و دختر معصومش دومی.
همه آنهایی که فریب دادند و فریب خوردند.اشتباه کردند و بزرگ نمایی و انقلاب,اولی بودند و ملت ایران دومی.
ولی چرا باز هم مردم ایران منتظر است دیگران بکارند؟
چه می توانم کرد جز نگاه و جویدن انگشت حیرت؟
من غمگینم برای مرگ انسانیت اما سوراخ دعا را گم نمی کنم.

امروز احساس کردم من و شما و ایران تکه گوشتی هستیم که عرب های منطقه می خواهند تکه تکه مان کنند.

2011-05-26T16:20:00.003+02:00

در کلاس ۱۵ نفره ی ما یک لبنانی و یک اردنی هم هستند.
<علی>خیلی خوب می پوشد.خوب با دخترهای بلوند کلاس شوخی و حال میکند.در مهمانی ها مست و رقاص خوبی است.با معلم ها و شاگردهای آمریکایی سرخوشی بسیار دارد و مودب هم هست.
< هتّان >هم دختر شوخ و شادی است.با دوست پسر چکی اش زندگی میکند.پوست زیبایش چشم همه دخترهای بلوند چکی و آمریکایی کلاس را درآورده.لباس های بسیار باز میپوشدآنقدر که در زمستان همه به او میگفتند:به زودی در خبرها خواهیم خواند که یک دختر اردنی ساکن پراگ از سرما مرده است.
امروز با آنها درباره ایران حرف زدیم.تعجب کردم وقتی گفتند چرا خیال می کنید جمهوری اسلامی بد است؟چرا از اسلام بدتان می آید؟چرا تو به شخصه خیال می کنی همه ۷۰ میلیون مردم ایران یعنی تو و افکارت؟چرا جمهوری اسلامی نباید به حزب الله کمک کند و پول نفت را به تو بدهد؟مگر می شود پول نفت را آورد در خانه تان؟چرا متوجه نیستید که ایران به حزب الله نیاز دارد؟حزب الله شما را از خطرات بزرگی مثل آمریکا و اسرائیل نجات می دهد! لبنان هرگز مثل ایران نخواهد شد چون تعداد مسیحی های کشوراندازه مسلمان هاست.ما حزب الله را دوست داریم چون ارتش ما را در برابر حمله ی اسراییل حمایت نکرد اما حزب الله با آنها جنگید و کشورمان را نجات داد.اگر منظورتان از جمهوری اسلامی نه!! آزادی پوشش و زندگی است بحث دیگری است و حق با شماست اما می توانید مثل پاکستان هم جمهوری باشید هم اسلامی و هم آزاد.
این جملات قصار البته که مسلسل وار نبود و سوال و جواب بود اما وقتی اسرار می کردند که هر روز در خبرها می بینند که آمریکا نمی خواهد ایرانی ها انرژی اتمی داشته باشند{{ بیشتر از من می فهمند که آمریکا دشمن است.}} ؟؟
بعد از چند دقیقه شنیدن فقط خندیدم و گفتم:من برایتان مثل این رژیم را آرزو می کنم.
آنقدر احمق به نظر می رسیدند که حیفم آمد مغز و اعصابم را تلف کنم.
وقتی می گویم ما ۴۰ میلیون جوان هستیم که به این رژیم رای نداده ایم.جواب می دهند در این رابطه می شود ماه ها بحث کرد!! وقتی می گویم:ما دشمن آمریکا و اسرائیل نیستیم.می گویند:تو شاید ولی آنها هستند!وقتی می گویم:این رژیم اسلام را در ذهن مردم خراب کرده!می گویند:اسلام خراب شدنی نیست اگر در جان و روحتان باشد!وقتی می گویم:در کشورمان به مردم فقیر کمک نمی کنند و شغل ایجاد نمی شود و پول نفت صرف حزب الله و فلسطین و یا به حساب آقایان می رود.می گویند:در آمریکا هم همینطور است.وقتی میگویم:دیکتاتوری را معنی کنید.می گویند:هرچه هست جهوری اسلامی نیست و اگر هست لابد اکثریت ملت شما روزی به آنها رای داده اند و برایتان خوب است.
دیگر من چه می توانم به آنها بگویم؟
فقط با تمام وجودم فهمیدم ملت ایران تنهاست.اگر نجنبد یک تکه گوشت می شود برای بلعیده شدن و بیست سال دیگر که نفت تمام شد اتیوپی و سنگال امروزی.

حمیده نصوحی خانم مدیر (( کماندویی )) که به من بدهکار است

2011-05-22T02:54:00.002+02:00

چند بار در روز به گذشته تان بر می گردید؟به اینکه اگر آنطوری نمی شد حتمن زندگی ام اینطوری می شد و ...
مدهاست خوشبختانه در حال و کمی در اندیشه ی آینده زندگی می کنم اما یک نفر و یک چیز در گذشته ملکه ذهن من است.
خانم مدیر همیشه بی رنگ و روی لاغر و قد بلندی که پوشیده در سیاهی مقنعه و چادر چشمهای زرد و دماغ پهنش یادم مانده و البته صدای نازکش.
وقتی به مدرسه ی او رفتم ۱۴ سالم بود.ریز نقش و خسته از اتفاقات خصوصی و خانوادگی.با نمره های بد از مدرسه ی قدیمی اما خوب به گفته معلم تاریخ و جزء مهم شورای اسلامی همان مدرسه باهوش و پر از زمینه برای شادی بودم.
زود خودم را پیدا کردم.دوستهای جورواجور و از همه شان مهمتر سه دختر بهایی که یکیشان از قضا شر و شورش فضایی بود.
معلمها هم زود دلم را به دست آوردند.
دبیر تاریخ و ادبیات هر روز در کلاسها از آینده ی روشن من حرف می زد و اینکه تعجب می کند چرا شهریور گذشته و مدرسه ی قبلی اینقدر بد بیاری آورده ام.
اینکه مرده ی او زنده ی همه ما(دانش آموزها) پریسا صفرپور در آینده یک نویسنده یا روانشناس موفق می شود.
یک روز از آموزش و پرورش آمدند برای تست هوش.از میان ۷۰۲ دانش آموز من ۹۸ شدم.بالاترین اگرچه عادی است.دفتر ۲۰۰ برگ و چتر جایزه دادند.
یک روز معلم پرورشی از من خواست بروم دفتر.گفت در پرونده ام سابقه تئاتر و نویسندگی دیده است.
خواست که همکاری کنم و گروه تشکیل بدهیم و هر چه که در مدرسه ی قبل انجام داده ام اینجا سنگ تمامش کنم.
و یک روز که می رفتم خانه!مدیر مدرسه به این نتیجه رسید که من یک دختر فاسد و احمقم که هیچ جایی در هیچ مدرسه ای برایم مناسب نیست و به گفته ی او (( از دختر بهایی ها هم )) کمتر بودم!!
مسیر خانه و مدرسه پیاده ۱۵ دقیقه نمی شد اما خانواده تاکید می کردند از میان مغازه ها و یک تکه زمین بزرگ ساخته نشده نگذرم و با مینی بوسهای خطی تردد کنم.
کسی هست که نداند ساعت تعطیلی مدرسه ها آن موقع ۵/۳۰ عصر بود؟همزمان با تعطیلی کارگرهای روزمزد؟
خانم مدیر(کماندوی) ما گویی نمی دانست ! که وقتی مرا حین سوار شدن و البته لهیده شدن و چلیده شدن میان کارگرهای خسته و گاهی غول هیکل( در اندیشه کودکانه ی من ) دید که از پله ها بالا می روم با جیغ و داد و تو سری از پشت مقنعه ام را کشید و از پله ی اول می نی بوس به زمین پرتاب کرد.
از نظر او {من دختر فاسدی بودم که به عمد خود را به این هرزه های بوگندو مالیده ام و خجالت نکشیده ام!! می بایست منتظر می ماندم تا مینی بوس بعدی بیاید شاید که خلوت تر بود!}
از آن روز دیگر همه چیز عوض شد.گروه تئاتر منحل شد.اخلاق دبیرها عوض شد.گویی یک مجرم بلفطره که دادگاه با رشوه به نفعش رای داده آنجا میان دانش آموزهاست!
یک روز شنبه صبح وقتی به مدرسه آمدیم ما را خواستند.من و دو تا دختر بهایی و شیطان را.در دفتر اولین اتفاقی که افتاد کشیده خواباندن به صورتهایمان بود و گرفتن یک ورقه از یک دفتر جلوی چشم دو دختر همکلاسی معصوم که به جرم بهایی بودن هیچکس جز من دوستشان نبود:این مال کیه؟
دخترها:صفرپور.
.......و رفتند و سرنوشت مرا عوض کردند.
به گفته ی مدیر و معلم پرورشی و خانم دبیر تاریخ به خانواده ام این ورقه پر است از هجویات پورن در رابطه با پسری به نام شهاب و رابطه نا مشروعش با من پریسا!! و آنها خط شناسی کرده اند ( از راه مقایسه با دفتر انشا و املای من) که خط من است و از قبل قول آوردنش را به دوستان بهایی ام داده ام.از همه مهمتر پنج شنبه عصر که مدرسه تعطیل شده خدمتکار آن را زیر نیمکت ما پیدا کرده.
هنوز آن تکه کاغذ بزرگترین معمای زندگی من است.
هنوز می خواهم بدانم کار چه کسی بود و در رابطه با چه کسی و چه چیزی و چرا؟
از کجا آمد و چرا دوستانم گفتند مطمئن هستند کار من است؟
اما یک چیز برایم حل شده است اینکه حمیده نصوحی فاطی کماندوی بیمار خانم مدیر همیشه مهتابی رنگ سخت به من بدهکار است.
تنها مورد دنیاست که سبب شده از خدا بخواهم پل صراط حقیقت داشته باشد.

چه فرقی‌ می‌کند؟ مموتی نه ؟ حسن خمینی یا علی‌ مطهری یا آقای سایت الف؟

2011-05-06T02:34:00.003+02:00

راستش را بخواهید بعد از دیدن عکس حسن خمینی در کنار مقام عظما با خندهٔ مستانه در شب شهادت فاطمه زهرا در بیت رهبری با خودم فکر کردم:
فرقی‌ می‌کند؟مموتی نه؟حسن خمینی یا علی‌ مطهری یا احمد توکلی و امثالهم!
تنها فرقش این است که دنیا از خزعبلات تحفه اردان راحت میشود و برنامه پارازیت صدای آمریکا مهمترین سوژه اش را از دست میدهد :)
اگر حواسمان جمع نباشد نمی‌ فهمیم احمدی‌نژاد کی‌ استیضاح و محاکمه‌ شد،کی‌ جهان به رئیس جمهور خوش‌پوش و خندان جدید لبخند زد و کی‌ خدا از نایبش خامنه‌ای !! خواهش می‌کند موسوی و کروبی آزاد شوند.خامنه‌ای از اوضاع منطقه ترسیده است، با خودش خیال کرده اگر هرچه سریعتر سرو سامانی به اوضاع ندهد،تغییر عظیم و پر سرو صدایی ایجاد نکند کارش بعد از سوریه تمام است.
متاسفانه اگر مردم فریب این اوضاع را بخورند،اگر سرگرمی جدید و طناب پوسیدهٔ دیگر را چنگ بزنند باز هم گرسنگی،فقر فرهنگی‌-اجتماعی گریبانگیر کشورمان خواهد بود.من به هیچ وجه معتقد نیستم این جنگ زرگری است اتفاقاً کاملا جدی است ولی‌ به نفع مردم،منافع کشور وآینده مان نیست.
با این اوصاف نمی‌توانم شادی‌ام را از آبرو ریزی احمدی‌نژاد پنهان کنم.
'حق' ایران را از شرّ شیطان قرن نجات دهد.

نقدی خواندنی بر کابوس من ایران

2011-04-24T17:23:00.000+02:00

در سایت خلیج فارس رضا اغنمی گرامی‌ نقدی بر کتاب نوشته که حیرت زده‌ام کرد.بی‌ نهایت سپاسگزارم
این رمانِ خواندنی هدیۀ دوست عزیزی ازیک سفراست که دوهفته پیش برایم سوغاتی آورد. پشت صفحۀ کتاب را که خواندم فریاد عصیان نسلِ پس ازانقلاب توگوشم پیچید. نتوانستم کتاب را زمین بگذارم، زمانی بستم که با پایان شب کتاب نیز به آخر رسیده بود.

متأسف شدم ازرابطه هایمان، حتا درقلب اروپا. این کتاب آنگونه که برپیشانی شناسنامه اش نشسته دوسال پیش دربرلین منتشرشده، بعد ازدوسال تازه از نشرش خبردارمیشوم . پرس و جو کردم از محدود اهل کتابخوان، همگی اظهار بی اطلاعی کردند. درلندن جزفرهنگسرا کتابفروشی نمانده، – از برکتِ کتاب نخوانیِ هموطنان محترم همه شان تعطیل شده اند – پرسیدم آن هم از وجود چنین کتابی خبرنداشت. درمقابل اما درلندن بیش از یکصد و ده بیست چلوکبابی و رستوران با انواع غذاهای وطنی برای حفظ فرهنگِ آشپزخانه ای دایر و فعالند.
بگذریم که این هم نوع دیگری از تحول و دگرگونیهای زمانه است که خواه ناخواه درترحیم و تشییع جنازۀ کتاب و مؤلفه های جانبی اش جایگزین ها را باید برگزید.
روایتِ چند سطری که درپشت جلد کتاب آمده، نهیب فریادِ عصیانیِ نسلی رابه جانت می ریزد. روایت راویان را حریصانه دنبال می کنی، اما با اندوهِ پنهانی و صدای ناله ها. هراندازه که پیش میروی، ظلمت و تباهی را گسترده تر می بینی در فرهنگ مسلط باعارضه های ویرانگرش.
نخستین داستان از«بیتا»ست شروع می کنی به خواندن.
مأمورین حکومت که پاسداریِ ناموس مسلمان ها را برعهده دارند، درتعقیب اوهستند. و او با دیدن درخانه ای که باز است به آنجا پناه میبرد.
«همین که خواستم یه نفس راحتی بکشم سایۀ سنگینی روی تنم حس کردم. مرد بلند قامت با ریش بور و چشمان آبی و موی جوگندمی … با لبخند گفت هزاربار به حاج خانوم گفتم دررو باز نذاره.»
مرد که به دقت بیتا را زیرنظر دارد می پرسد «با دوست پسرت بودی؟ نه آقا به خدا … با دوستامون بودیم اونا با دوست پسراشون بودن، توی کافی شاپ، به من گفتن حجابم مشکل داره، همه رو داشتن سوار ماشین می کردن من م پا گذاشتم به دو …» و مادر مرد از پسرش می پرسد
«درحدی نبودن که دستگیرشون کنی؟»
«مو برتنم سیخ شد. مرد با لبخند گفت: من دیر رسیدم. خانوم. خودش ازپسشون بر اومده بود»
سمیرا، دختر یک شهید جنگی، از دوستان بیتاست درهمسایگی آن خانه. صاحب خانه را می شناسد. می گوید:
«با سررفتی تو دهن شیر»
«خدا رحم کرد سمیرا. طرف خودش هفت خط روزگار بود. داشت با اون چشای هیزش منو می خورد.»
از صحبت های آن دو پیداست که حسین آقا مأمور امنیتی است.
بیتا خواهربزرگتری دارد به نام مینا. هردو فرزند یک فرهنگی بازنشسته به نام منوچهر که ناظم مدرسه بوده است.
حسین آقا، که دلبستۀ بیتا شده پشنهاد دوستی میدهد:
« فکر کردی من از بچه قرطی هایی که باهاشون رفته بودی کافی شاپ چی کم دارم که باهام دوست نمی شوی؟» و بیتا زیربار نمی رود اما وقتی به او کاری پیشنهاد می کند، کوتاه میآید و می پذیرد. تنها کار را می پذیرد. در شرکت تبلیغاتی که مال حسین آقاست.
« خودم هم زیاد وقت ندارم رسیدگی کنم، تو می توانی بیای؟ بیکاری؟ اگرهم عیبی نداره بیا بیرون من بهت سه برابر میدم. تا فردا فکر کن بگو! خوبه؟»
«داشتم از خوشحالی و تعجب شاخ در می آوردم. با خنده گفتم شوخی می کنین؟»
به خنده ام خندید وگفت «چرا شوخی کنم؟ چه خوشگل می خندی؟»
بیشترخندیدم . گفتم:
«نکنه شده مثل کتابای داستان که با یه نظرعاشقم شدین؟ هفتۀ دیگه هم ازخواستگاری…»
« آره شاید عاشقت شده م ولی از ازدواج حرف نزن که تو مناسب نیستی. هم خیلی بچه ای هم شرایط مورد نظرمنو نداری»
صحبت ها صریح و خودمانیست. تغییر رفتارها در روابط زن ومرد، بازشدن فضا، کنار رفتن تعارفات دست و پاگیر به چشم می خورد، آن هم در بحران اختناق. بیتا هم میگوید:
«… از رک گوئیش لذت میبردم که گفتم به سلامتی . پس رفیق شدیم با هم. قبول؟»
بیتا درشرکت حسین آقا سرگرم کار می شود. با سمت معاونت مدیر. بعد ازمدتی وضع مالی خوبی پیدا میکند. اما اختیاراتش در سقف معینی قرار دارد که باعث دلخوری اوست. از رفتارهای متضاد صاحب کارنگران وبه آینده بی اعتماد است.
آشنائی حسین با خواهرش به ازدواج آن دو منتهی میشود . حسین و مینا ازدواج می کنند.
روحیۀ مکتبی و شیفتۀ مینا درفصل چهارم عریان می شود. وتصویر یک زن حزب الهی دانشگاه دیده، درذهن خواننده نقش می بندد؛ که به طرز ماهرانه ازسوی نویسنده معرفی شده است. حال و هوای اعتقادی و روحیۀ ساده اندیش مینا را، وقتی که با حسین آقا در یک رستوران قرار ملاقات گذاشته اند و باهم روبرو میشوند؛ خودش برای خواننده توضیح می دهد:
« خندید . فکر کردم؛ استغفرالله، چه قیافۀ ملکوتی وآرومی داره. آدم یاد حضرت یوسف می افته.»
مینا، مدیر مدرسه است با تمایلات اسلامی. وهمیشه درگیر بگو مگو درخانه دربارۀ مسائل روز که در فصل سوم درباره اش بیشتر بحث شده. پدر که سرگرم تماشای دادگاه سعید امامی در تلویزیون است به ناگهان داد می زند:
« ببین چطوری دارن زنش رو به صلابه می کش.» و «مینا یه کم نگاه کرد و گفت اینا همش فیلمه از کجا معلوم حتمن زن سعید امامی باشه. مگه ما دیدیمش قبلن.» پدر می گوید:
«مگه مغز خر خوردی دختر؟ تو دانشگاه های خمینی چی بهتون یاد دادن؟»
مینا قهرآمیز خواست بره که بابا داد زد: دارم باهات حرف می زنم خانم مدیر مدرسه»
پس از گفتگوئی تند بین آنها مینا می گوید:
«اونایی که انقلاب کردن آقای ناظم، شما تربیت کرده بودی».
درفصل ششم پردیس، دختر یک جانباز مشرف به موت با مادربیمار، برای انجام کاری به بانک رفته که با بی اعتنائی خانمی که مسئول کار اوست مواجه میشود. سخنانی که بین آنها رد و بدل می شود شنیدن دارد:
«با عصبانیت داد زدم تو نشسته ای اونجا پشت میزکارامثال منو راه بندازی یا پشت چشم برام نازک کنی؟» «درست حرف بزن خانم، اصلن من کارتورو انجام نمی دم. بده اونجا رئیس بانک برات انجام بده.»
«غلط می کنی. پس پول بیت المال می شه حقوق می ره تو حلق گشادت که بشینی اینجا چیکار کنی؟
« … یکی از کارمندای مرد که اومده بود این طرف باجه خواست گوشۀ مانتوی منو بگیره که زدمش کنار و گفتم : تودیگه چی می گی؟»
«برو بیرون خانم تا به ۱۱۰ زنگ نزدم؟»
مرده شور خودتو و صد ودهتو ببرن، منو نمی خواد بترسونی. می دونم صدو ده تونم مثل خودتون بی وجدان…»
برای انجام کارش به بانک دیگری می رود. این بار با رانندۀ تاکسی درگیرمیشود. آنهم باقی پولش را نداده فرار می کند. با اعصاب داغون میگوید
« … این انقلاب لعنتی باعث شده آدم های بی جنبه پر وبال بگیرن و بیشتر از قبل پا رو ازگلیم خودشون دراز کنن.»
گفتگوی پردیس با بیتا که ازقول خودش روایت شده شنیدنی ست:
«دوست پسر جدیدی نداری؟»
«نه بابا مرده شور همه شونو ببره . یا می خوان بچاپنت یا می خوان بکننت»
باخنده و شیطنت گفت «تو یکی هم که از کردن بدت نمیاد»
راست می گفت. هیچی به اندازه رابطه جنسی آرومم نمی کرد. تنها دلیل علاقه ام به ازدواج همین بود. تاکی می شه با هرکس و ناکس خوابید.»
فصل هفتم سولماز.
خواننده قبلا درباره سولماز از قول مینا خوانده است که «معلومه که برادر آدم هم به آدم نظر پیدا می کنه…» سولماز با مهران ازدواج کرده و زندگی به ظاهر خوبی دارد ولی باردار نمی شود. از مراجعه به دکترهای گوناگون نتیجه ای عاید نشده و مأیوس است. توی اتومبیل بیتا پشت چراغ قرمزتوقف کرده …
«به بچه های قد و نیم قدی که گل و آدامس و چسب زخم می فروختن اشاره می کند: اینهمه نفت اینهمه گاز، این همه ثروت مملکت کجا میره؟»
گفتگوها، گهگاهی آزار دهنده است. سولماز درباره مادرش می گوید:
«مامانم روی هرچی فاحشه رو سفید کرده»
بیتا در یک بگو مگو با خاله اش از لباس پوشیدن دخترها، که به نظرش عامل فساد و انحراف جوانها شده اند پاسخ دندان شکنی میدهد که قابل تأمل است:
«یعنی چی خاله؟ یعنی این مانتوها بشه خمره و ازتن آدم گریه کنه جوونا آدم می شن؟ مثلن پسرتو که معتاد شده و زنش ازاین مانتوها نمی پوشه جزئی از این جوونایی که می گی نبوده؟ یادت نیست خودت و مامان قبل ازانقلاب چه جوری بودین؟ کی اینهمه فساد بود؟ انگارجدی یادتون رفته این آخوندا اومدن چه خاکی به سرتون کردن. با این چیزا بازی تون دادن که حواس تون ازپول نفت و گاز پرت بشه خاله. شماهام که خوب پرت شدین.»
فصل دهم
حسین آقا، شوهر مینا، به بهانه رساندن بیتا به خانه توی ماشین با اوخلوت کرده است.
«خدا حافظی کردم وبا حسین بعد از مدتها تنها شدم. با اینکه همیشه به هربهانه که تأکید هم می کرد مینا نفهمه با من در ارتباط بود. همین که تنها شدیم گفت : خب حالا کجا بریم؟»
«خونه قربون دستت»
«اون که دیر نمی شه. یه دوری می زنیم بعد می برمت.»
« … … تورو خدا حسین از خدا بترس.»
«ازخدا حرف مزن که می گم اول دهنت رو آب بکش»
«سکوت کردم و اون وقاحتی که همیشه ازش سراغ داشتم حرفای بیخودش تا خونه ادامه داد. وقتی ازش جدا شدم گفت :
« یادت نره؟» «چی؟»
«قراری که گفتم. یه روز قرار بذاریم همدیگه رو ببینیم»
«این درخواست را همیشه داشت. بی خداحافظی رفتم توی خونه وبا عصبانیت دررو بهم کوبیدم. …»
بیتا با محمد نامی که در کافی شاپ پاتوقشان کارگربوده، آشنا می شود. محمد اهل کرمانشاه است وسنی مذهب. بیتا، مدتها او را زیر نظرگرفته برای سنجش حرکات و خلقیاتش. نکتۀ ضعفی ندیده است.
محمد میگوید: « چهارده سالم بود اومدم تهران و شروع کردم به کارکردن واسه مردی که میشناسیش – صاحب کافی شاپ – کمک کرد درس بخوانم. دانشگاه قبول بشم. ولی نپرسیدی چرا یه بچۀ چهارده ساله تنها اومد تهران … … بابام وقتی سیزده سالم بود سرخواهرم را که شونزده سالش بود برید چون بهش شک کرده بودن.»
بیتا میگوید: «برای من قضیۀ باکره گی مسخره ترین دلیل نجابت بود. فکر می کردم مگه پسرا با کره می مونن. …»
فصل یازدهم :
سولماز باشوهرش درگیر میشود.
« به چیت می نازی؟ … خانواده ات خیلی خوش نامن؟ بابات صدمیلیارد ثروت گذاشته یا برام قد ونیمقد بچه درست کرده ی؟»
پاسخ دندان شکن سولماز، شوهررا عصبی میکند:
« … اگه امثال بابام نبودن که معلوم نبود خواهرومادرت کلفت کدوم بعثی بودن»
بطری نوشابه را پرت میکند و گردن سولماز بریده شده ازحال میرود.
«وقتی به خودم آمدم زیردوش نشسته بودم … … کاش یه جایی بود که برم. کاش امشب یه پناهی داشتم. اگه برم خونۀ مامان، شوهرش دیوونه ش می کنه اگه برم خونۀ بابام که معلوم نیست سام چه بلائی سرم بیاره … »
سولماز درمقابل عذرخواهی و تمناهای شوهرش کوتاه نمی آید وبا تاکسی به خانه بیتا میرود. اما بین راه راننده متوجه جراحت سولماز شده میگوید ببرم درمانگاه و بیمارستان. قبول نمیکند.
«پناه برخدا گردنت بریده!»
لب جوی آب می نشیند. کیفش را به طرف راننده میگیرد
«بیا هرچی می خوای بردار و برو»
«کجا برم؟ فکر کردی همه نامرد شدن؟ دود ازکنده بلند می شه. ما سرسفرۀ بابامون بزرگ شدیم بیا ببرمت درمونگاه همین نزدیکیاست»
سولماز، با کمک خانوادۀ بیتا، البته با پشتیبانی حسین آقا، ازشوهرش به مراجع قانونی شکایت میکند و درهمۀ مراحل دادگاه برنده میشود. سولمازعقیده دارد که قاضی به حکم قانون حقانیت او را ثابت کرده، اما پردیس خلاف او میگوید:
«قاضی؟ ساده ای مگه سولماز؟ به خدا اگه سفارش های حسین نبود تا حالا مجبور شده بودی واسه صدتاشون صیغه بشی. یه جوری حرف می زنی انگار توی این مملکت زندگی نکردی»
پردیس آگاه است. میداند که دراطرافش چه می گذرد. تفاوتها درتمیز و داوری اوضاع اجتماعی و فرهنگی، و دگرگونیهای باورنکردنی را؛ تحول فکری درحس ودرک دختران جوان، هشیاری و تجربۀ نسل بعد ازانقلاب را توضیح میدهد.
فصل دوازدهم پردیس. علاقه و روابط عاشقانۀ بیتا ومحمد دوستانش را خوشحال میکند. درباره اینکه محمد از دانشگاه رفتن منصرف شده بحثی دربین است. گفته است که:«درس خوندن توی دانشگاهی که دانشجوش اسید بپاشه روی صورت همکلاسش، دانشگاهی که همه قانون هاش رو حراست تعیین کنه، دانشگاهی که استادهاش تبعیض و دروغ یادت بدن، رفتن نداره.»
فصل چهاردهم
پردیس از پسری فرهاد نام به ایدزمبتلا می شود. دربیست و چهارسالگی …
و بیتا کلام بجائی دارد از قربانی شدن پردیس و پردیس ها:
«قربانی جنایت های خاموش انقلاب»
پردیس میگوید «من وقتی به دنیا آمدم مردم. همۀ ما بچه های بعد ازانقلاب مرده به دنیا اومدیم.»
بیتا علاقه خود و محمد را با خواهرش مینا درمیان میگذارد. مینا به شدت مخالفت میکند. رأی پدررا میزند به پدر میگوید «حالا با حسین یه فکرایی کردیم ببینیم چی می شه. شما ولی چیزی دراین باره به بیتا نگو، فکر می کنه ما باهاش دشمنی داریم»
وحسین آقا وارد کارزار می شود! به کافی شاپ میرود. در حضوربیتا به محمد می گوید:
« یه هفته بهت فرصت می دم برگردی به دهاتی که ازش اومدی»
محمد طوری پوزخند زد که به نظرم ازتعحب بود. از حسین هم تعجب می کردم که قرار نبود مستقیم بره سراصل تهدید. محمد بینیش رو با انگشت کوچیکش خاروند وگفت : من از ده نیومدم. احتمالن جغرافی تون رو دوران ابتدائی با تک ماده قبول شدین. کرمانشاه دهات نیست.»
حسین حرفش راقطع کرد: «باشه برگرد به پایتخت فرهنگیتون…» محمد پرید توی حرفش«جسارتن به شیراز می گن پایتخت فرهنگی.» ومحمد از دربیرون میرود. وحسین آقا تهدید میکند:
«یا این پسره را بیندازن بیرون یا دراین دکون فسادی را که باز کرده رو تخته می کنم.»
صحنه پایانی فصل شانزدهم، آنجا که درخانه پدرو مادر مینا و بیتا با حضور حسین آقا، اظهارنظرها رد و بدل میشود، سخنان گزندۀ بیتا پشتِ پرده، اخلاق نهانی وسیمایِ هرزه و ددمنشِ حسین را روایت می کند که متأسفانه روابط دست و پاگیراجتماعی، مانع عریان شدن ش هستند. کسی از حاضران مفهوم حرف های بیتا را درک نمی کند. وقتی هم که بیتا، با طعنۀ کلام، فساد اخلاق و وحشیگریهای حسین را درحضور خانواده زیر رگبار برسرش میکوبد؛ بلاهتِ مکتبیِ، خواهرش مینا سرریز میشود. به خودم گفتم «عجب کثافتی شده بیتا»
مرگ غیرمنتظرۀ پدرمینا وبیتا، خانواده را پریشان میکند .اما حسین آقا دنبال ماجرای نابودی محمد است. که در فصل نوزدهم از قول بیتا روایت شده است.
بسیح به کافه شاپ حمله می برد.
«یه دفعه یکیشون به سینۀ محمد کوبید. ایستادم نفهمیدم چی شد. اونقدر شلوغ شد که دخترها با جیغ فرار می کردن و پسرها ناخواسته به دعوا کشیده می شدن. چندتا بسیجی دیگه هم اومدن داخل. یکیشون درهارو می بست و پرده های پارچه ای را می کشید … این خونۀ فساد و تخته می کنید یا خودم آتیشش می زنم. به همان سرعت که آمده بودن رفتن. همه صورتها خونین …»
و درحالی که سرو صورت هردودلداده خونین ست ، قرار ازدواج بین محمد وبیتا گذاشته میشود. و حلقه نامزدی را هم می خرند و باهم به خانه محمد میروند. خانۀ دنج محمد با قفسه های کتاب و نوای موسیقی آرامش مطبوعی دارد که بیتا ازآن به نیکی یاد میکند. بین آن دو برای معیشت زندگی آینده شان، صحبت هایی درحد مشورت رد و بدل میشود. ناگهان زنگ درخانه را میزنند.
« … بیشتر ازده مرد مثل مور وملخ همه چیزرو بهم ریختن. دونفر محمد را کتک میزدن. چند نفرکتابخونه را میگشتن. یکی کامپیوتر رو جمع می کرد و دونفر با اسلحه و بی سیم پشت در و یک نفر به طرف من اومد. چند لحظه نگاهم کرد. لبم را گزیدم. یه دفعه چنگ زد به موهام و به طرف اتاق خواب هولم داد:
«بپوشون خودتو روسپی»
هردورا دستبند می زنند. محمد و بیتا را که قرار بوده فردا صبح عقد کنند. محمد، زیرلگد بیهوش میشود. «محمد بی صدا شد. حتا آخ هم نمی گفت. چشمانم رو بستم. دعا کردم خواب باشم. با لگدهایی که به سرو صورتم فرود اومد بیدارترشدم»
بیتا در زندان انفرادی است. برای بازجویی میبرند. بازجوی اسلامی زیررگباربدترین فحش و ناسزا، هرآنچه درچنته دارد براونثارمیکند. میپرسد:
«چند وقته تو این کاری؟ »
«کدوم کار؟»
«مشتش تو دهنم اومد پائین. به گریه افتادم. جیغ زدم ولم کنید کثافتا… سرم را کوبید روی میز. طعم خون بهم تهوع داد … توی زمان گم شدم»
خانواده بیتا ودوستان نگران گم شدن بیتا هستند. مادرش دنبال او کلانتری ها را زیرپا میگذارد و دست ازپا درازتر به خانه برمیگردد. درفصل بیستم، ظن و گمان اینکه بیتا درخانۀ محمد دستگیرشده، آنهم از بهمریختن اثاث خانه. چندی بعد اززندان آزاد می شود. سولماز و پردیس به دیدن بیتا میروند. مادر بیتا میگوید:
«با محمد بوده. گرفته بودنش. می گن محمد جاسوس و قاچاقچی …»
همه بادیدن بدن بیتا زانو سست کردیم و نشستیم. پردیس با گریه های بیتا بی طاقت شد. به من نهیب زد … با چی زدنت بیتا چرا زدنت؟ به حسین نگفتی؟ حتمن رسیدگی …» و بیتا می گوید:
«حسین این بلارو سرما آورد. یه ساعت قبلش تهدیدم کرد.»
پزشک بیمارستان تشخیص میدهد که درزندان به بیتا تجاوز شده وبکارتش برداشته شده.
«خانم دکتر گفت بهتره دنبالۀ قضیه رو بگیرید. نگذارید حقش ضایع بشه»
بیتا، در بحران روحی روی تخت بیمارستان داد می کشد:
«بهم تجاوز کردن. گفتن اعتراف کنم که جاسوس هستم. می دونستن نیستم. می خواستن زجرم بدن. با کابل برق کتکم زدن. انتقام می گیرم. به حسین بگو مامان بگو می کشمش.» خاله میگوید
«… … حسین آقا شوهر خواهرته اززندون درت آورد»
بیتا از حاجی صاحبکار محمد حکم اعدام محمد را می شنود:
« … … مواد مخدر گذاشتن تو خونه ش. می گن قاچاقچی. جاسوسی هم بهش بستن. می گن با سازمان های جدایی طلب کرد درارتباط بوده. به خاطر یه سری کتاب و سی دی هم که … … دادگاهش غیرعلنی بود. بریدن و دوختن. تموم شده»
بیتا انتقام خود و محمد را از حسین می گیرد. حسین دزدانه وارد خانۀ پدری مینا میشود . در حالیکه بیتا در خانه تنهاست ومادر رفته خانۀ مینا. درگیری و فحاشی بین آن دو به قتل حسین میانجامد، بیتا در حالیکه کتک مفصلی از حسین خورده وخون ازسر وصورتش جاری ست با:
«ساطورآویزان به دیوار که بابا،باهاش قلم گاو خرد می کرد» به زندگی حسین خاتمه می دهد.
خواننده، درآخرین صحنۀ رمان، بیتا را در زندان می بیند بین عده ای از زندانی های زن محکوم باسرگذشت های متفاوت. همگی قربانیان بیعدالتی ها، وجهل فرهنگی و بیخبری ازتفاوت های فاحشِ سنت و مدرنیته، و شاهکار نویسندۀ جوان خانم پریسا صفرپور، که باب سنگین و ننگین را گشوده و موفق شده با زبان ساده و گیرائی، دگرگونی های اجتماعی را توضیح دهد.
بررسی «کابوس من ایران» را با پاراگرافی از آقای «عباس معروفی» ناشر کتاب که درآخرین برگ این اثرآورده، به پایان می رسانم:
«کابوس من ایران» ازآن رمان هائی ست که از دل جامعه جوشیده و رنگ گرفته و تمامی رنگ وصدای دو نسل و چند قشررا درهم گره زده است، رمانی که می بایست درایران منتشر می شد تا مردم تیپ های همزاد را ببینند و بشناسند و درنجواهاشان شریک شوند.»
با اندک دقت درمفهوم غائی این پیام، عمق فاجعه و روایتهای تلخ و زهرآگین رمان عریان میشود. تداوم دردهایِ کهن در فضای خفقان و خشونت که، حتا طرح بیانش نیز به شکل آرزو درمیآید.
بی تردید بگویم که
کابوس من ایران، تاریخ اجتماعی و فرهنگی زمانه ماست.
پریسا، مانند عکاسی ماهر تصویرزنده ای از اوضاع اجتماعی فرهنگی تاریخ معاصررا درنخستین اثر پایدار خود به نمایش گذاشته است. اوروایتگرِصادق وامینِ تاریخ زمانۀ خودست. به صراحت وعریانی اوضاع بعد ازانقلاب، یعنی دوران حاکمیت سیاسی ملایان را دیده، خشونت را لمس کرده وروزگارسیاه جامعه را مستند کرده است.
نگاهی به بازیگران وجایگاه طبقاتی این اثر، که همگی ازنسل پس ازانقلاب، هم طبقه، هم مدرسه ای وهم دانشگاهی هستند، و فرزندان جبهه دیده ها دراثبات این مدعاست. چنددخترجوان، نسلی که به دوران جمهوری اسلامی چشم به جهان گشوده وآشنا با مکتب اسلام اند. از خانواده های معتقد به حکومت. پدر پردیس و سمیرا وسولماز ازجنگ برگشته هایی هستند همگی علیل و شیمیائی.
پریسا درنشان دادن خشونت مسلط و ریشه دواندن خفقان جاری و گستردگی فساد درخانواده ها، حکومت را زیرتازیانه نقد خرد میکند. جا به جا اثرات خشونت و خفقان را – جزمینا – نشان می دهد که دگر گونیها، خواب حکومتگران را بهم ریخته. اندک تأمل دقیق، انگیزه های مهار و فشار روزافزون دستاربندان براین قشرعظیم نوخاستۀ جوان؛ پرده های اختناق را کنار میزند. همو، با طرح رفتارها و سلیقه های گاه متفاوت، براین باور قوت می بخشد که نسل پس ازانقلاب به شدت درکسب آزادی و مخالفِ سرسختِ تحمیل روش های مذهبی سنتگرایان است. نسلی که درانقلاب چشم به جهان گشوده، با مشاهدۀ پیشرفتهای شگرف جهانی به مانند اینترنت و روابط فضایی و دیجیتالی، نمیتواند پند و اندرز وموعظه های فرهنگِ پوسیدۀ دوران جاهلیتِ بیگانه را تحمل کند. عصیانش طبیعی ومقاومت شان در مقابله با جور و ستم متحجران قابل تحسین است.
درپایان بگویم که پریسا، در صراحت کلام وعریان نشان دادن اوضاع حامعه بسی موفق است. و این خطررا نیز دریافته، می داند ومی بیند که ریشه های آینده درحال رشد هستند. شروع شده. حسین نمونه این به رشد رسیده هاست. وتوسعۀ فرهنگ منحط بی اخلاقی که شروع کرده به ریشه دوانیدن رسمی، و به دست حکومت فقها سازماندهی میشود. به نام مذهب. دروغ و ریا و حقه بازی درلباس تقدس و واجبات مذهبی.

تو مملکتی که علی‌ آقا و چهل دزد حکومت می کنند پولمون نشه دینار عجیبه!

2011-04-19T12:49:00.000+02:00

زنگ زدم ایران میگم پولتون داره می‌شه دینار؟ میگه یه چیزی باشه که گرسنه نمونیم دینار و ریالشو بی‌خیال! تو مملکتی که علی‌ آقا و چهل دزد حکومت می کنند پولمون نشه دینار عجیبه!

کمپین مردم جمهوری چک: آقای رئیس‌ جمهور بفرمائید خودکار

2011-04-14T11:16:00.001+02:00

مردم جمهوری چک بعد از اینکه رئیس‌ جمهورشان در برابر چشم خبر نگاران خودکار کش رفت کمپینی به راه انداختند تا روز ۲ می برای او خودکار بفرستند.
روز گذشته با جمعی از چکی‌‌ها در این رابطه صحبت کردیم.یکی‌ از آنها که همیشه افکار نژاد پرستانه اش آزار دهنده است و سعی‌ می‌کند در قالب سوال فرهنگ و سنت و آبروی شرقی‌ را زیر سوال ببرد واقعا از قضیه رئیس‌ جمهور ناراحت بود و از اینکه همه در این رابطه صحبت میکنند بیشتر! ناگهان در میان صحبت‌ها خواست توجیه کند.
گفت :من فکر می‌کنم این عادت کودکانه کش رفتن را همه ما داریم و شما حتا شاید!! ولی‌ کشور دزدی و دخالت در مسائل جنسی‌ و شخصی‌ که رئیس‌ جمهورهای شما ایرانیها به خصوص!!!! در آن استاد هستند قابل بحث تر است.
خوب البته همه او را زیر سوال بردند که اینطور نیست چون فرق خوب و بد همین است.فرق کشور در حال توسعه و کشور اروپایی همین است.فرق کودک و رئیس‌ جمهور همین است.

ولی‌ از این‌ها گذشته این کمپین خودش بی نظیر است.

دلم برای دوچرخه آبی‌ و چادر صورتی‌‌ام تنگ شده

2011-04-12T15:03:00.005+02:00

دوچرخه آبی‌‌ام سه چرخه بود.یک چرخ کوچک پلاستیکی و سفید کمکی‌ داشت که گاهی‌ اگر نمی‌‌ترسیدم و بچه‌های اطرافم را جدی میگرفتم با غرور آن را مثل جک بالا میزدم و می راندم.
راستی‌ چه بلایی سرش آمد؟شاید مادرم مثل بقیه آهن قراضه‌های انباری فروختش به ‌نمکی و به جایش پیاز گرفت.
این روزها که ۱۷ سال از آخرین دیدار من و دوچرخه ی آبی‌ می‌گذرد هر چه تلاش می‌کنم نمی‌‌توانم دو چرخه برانم.به روح باعث و بانی‌اش لعنت میفرستم که زن را مثل معلول‌ها میخواست.نه اعتماد به نفسی‌ هست و نه حتا مهارتی.گویی پای من هرگز به رکاب نخورده است.این روز‌ها شوهرم گویی کودکش را نظاره می‌کند،به کبودی پا و دستم نگاه می‌‌اندازد.نمیدانم از پا فشاری‌ام حتا در زمین خوردن و سوار شدن دوباره و نتوانستنم می خندد یا به بخت ایرانی بودنمان.
روزی که دیگر نتوانستم با دوچرخه بروم بیرون دلیل مهمی‌ داشت.اینکه می‌بایست چادر سرم می‌کردم.
چادری سفید با ستاره‌های ریز و فراوان صورتی‌ که مثل شب عاشقان روشن و زیبا بود.خوب یادم هست که شوق چادر زیبا اجازه داد از دوچرخه بگذرم.
حالا دلم برای همان چادر هم تنگ شده.همان رنگ.همان قد و همان دلایل سر کردنش.
پسرهای همسایه خوبی‌ نداشتیم.وقتی‌ برادرم مجبورم کرد چادر بپوشم با خودم ذوق کردم:پس اینقدر بزرگ شده ام،که مرکز توجهم!!؟خوب چرا نپوشم.
ولی بزرگتر که شدم حجاب اجباری ‌بزرگترین غصه زندگی‌ من بود.از اینکه در کودکی شستشوی مغزی می شدیم احساس بدی داشتم.
حالا که در حجاب آزادم اما!! گاهی‌ دلم می‌خواهد روسری قرمزم را بپوشم و بروم دانشگاه.گاهی‌ که سردم میشود و کلاه جواب گو نیست میگویم کاش مقنعه داشتم.
ازهمه اینها گذشته دلم برای دوچرخه آبی‌‌ام خیلی‌ تنگ شده.

سپاس بی کران از دکتر نوری زاده

2011-03-30T19:21:00.000+02:00

نمی دانم چند نفرتان از آنهایی هستید که در اواخر دهه هفتاد خورشیدی سردرگم از جامعه ی بسته ماهواره را تازه می شناختند و بعضی ها فقط با رقص و آوازها شاد بودند و بعضی ها سرشان درد آمد برای شناخت سیاست.
من یکی از آنها هستم که یکی دو ماه بعد از رقص و آوازها خسته شدم و سیاستش را چسبیدم.نمی دانم در ذات خودم بود یا مرحوم پدرم تاثیر داشتند.
هر چه که بود سبب شد حالا دوازده سال بعد از آن روزها یک سیاست زده در غربت باشم.
دکتر علیرضا نوری زاده را از همان سالها شناختیم.افشای شکنجه سعید امامی و نزدیکانش اوج شناختنش برای مایی بود که نمی دانستیم قدیم تر ها روزنامه نگار موفقی بوده است.
من همیشه معتقدم به ایشان برای افشاگری ها و تحلیل های پر احساسش مدیونیم.
چند روز پیش در پراگ بودند و من افتخار دیدارشان را داشتم.
به جرات می گویم متواضع تر احساساتی تر ایراندوست تر و بزرگوارتر از آنچه که جلوی دوربین می بینیم هستند.
من هر چه که از خوبی ها و تحلیل هایش در دیدارمان به ایشان گفتم حقیقت بود اما در برنامه تلویزیونی دوشنبه ۲۸ مارچ و چهارشنبه ۳۰ مارچ هر چه که درباره من و کتاب و همسرم گفتند دریای لطف بود.
از ایشان بی نهایت سپاسگزارم.
امیدوارم حق امثال ایشان را برای ایران نگه دارد.

حس و حال عیدانه ای موجود نمی باشد

2011-03-19T19:23:00.001+01:00

به امید حق که مبارک است.امیدوارم شادی و سلامت و برکت در این سال گریبانگیرتان بشود و سالهای سال ول کن نباشد :)
ولی خوب دروغ چرا؟ اینجانب هرچی کانال های ایرانی و جمهوری اسلامی رو نگاه می کنم که یک کم حس و حالشون دامنم رو بگیره انگار نه انگار.
هرچند نمی شه اینطوری بیمار گونه باهاش برخورد کرد.اینکه بهار میاد و طبیعت نو می شه قابل انکار نیست.امیدوارم ما ملت دقیقه نود در سال نود کاری کنیم کارستان.
من در سالهایی که ایران نیستم سفره هفت سین نداشتم :) قسم خوردم که دیگه عیدم عید نباشه تا وقتی که ایران ازاد بشه.
به امید دیدار همه شمایی که دوستتون دارم در نوروز ۱۳۹۱ :))

اگر چهارشنبه سوری غوغا نکنیم روزی می رسد که بگوییم:می خواهیم به دوران طلایی؟خامنه ای بازگردیم

2011-03-13T18:52:00.004+01:00

خوش بین بودن و به حرف کارشناس ها و تحلیل گرها امید بستن درباره فروپاشی نزدیک رژیم بد نیست اما همت و حرکت و اطلاع رسانی یک چیز دیگر است.

حالا که رسانه ها و خبر رسانی محدود است! حالا که بسیاری از مردم بی خبر هستند و با وجود مخالفت نمی دانند تظاهراتهایی هست می بایست وقتی در چهارشنبه سوری دیدارها تازه می شود خبرشان کرد.

به نظرم آماده کردن تراکت هایی که بر روی آنها از سه شنبه های اعتراض نوشته اید بدنیست.

باور می کنید من با عده ای در ایران تماس داشتم و چون به اینترنت دسترسی ندارند از حصر موسوی و کروبی و بانوان بی خبر بودند؟

چهارشنبه سوری را نه فقط برای شادی و تو دهنی به ایرانی ستیزها که برای اطلاع رسانی روشن کنید.

روز عامل حیات که برای بقا دست و پا می زند هر روز است

2011-03-08T17:59:00.000+01:00

روز موجودی که نیمه ی آن نصف دیگر است.
روز عامل حیات که حقش در زیستن برابر نیست.
هر روز هم کم است.

وقتی با دختر به قول خودشان اکبر شاه در برابر دوربین و ملا عام چنین می کنند؟.....

2011-02-26T17:48:00.001+01:00

حتا اگر کسی مانده بود که به حرفهای شیخ شجاع کروبی درباره تجاوزها شک داشت حالا با دیدن این فیلم می توان ادعای او را حقیقی تر از حقیقت دانست.
فکرش را بکن؟با دختر به قول خودشان اکبر شاه.کله گنده ترین آدم در تمام این ۳۰ سال در خیابان چنین کردند.به او با الفاظ رکیک تجاوز می کنند.در برابر دوربین و ملا عام و موقع اذان قصد به صلابه کشیدن و جر دادن او و خانواده اش را دارند!
یک لحظه فکر کنید در سیاهچاله ها و زندانها با آدمهای معمولی چه می کنند.
فارق از اینکه خواهان جوابگویی خاندان رفسنجانی در دادگاه های صالحه برای سالهای مسئولیتشان هستم ولی بی حرمتی به یک مادر و یک بانو به هر شکل تهوع آور است.
چقدر احمق هستند آدمهایی که الان مست قدرت هستند.یکی نیست بگوید بی عقل وقتی پول و قدرت به خاندان هاشمی وفا نکرده و تو بی هیچ مقام و منصب می توانی او را امروز خوار کنی فردا دنیا و حق و قضاوت با تو چه خواهد کرد؟

شما قضاوت کنید.خشونت از کدام سو است؟

2011-02-19T22:13:00.003+01:00

دنیای کوچکی شده یعنی همین.یعنی گذارت می افته به صفحه فیس بوک یکی و نمی تونی ازش عکس نگیری به همه نشون بدی!!جایی که نمی خواهی بری.
این آقای مخ لس ولایت وقیح دوست از پیروان رای دزد جسد دزد هستند.
عشق و حال فیس بوکی آنها اینطوری است:دوستان دلتون کالیبر می خواد؟
کامنت:حاجی رو دو تای منم حساب کن!

چهارده ساله های ساندیس خور تو دهنی نخورده هستند.سگ درنده حزب الله هم که ترحم کردن ندارد.

2011-02-18T11:30:00.000+01:00

چند روز پیش در برنامه نوبت شمای بی بی سی پسر جوانی آمد گفت من یک بسیجی ام و خنده ام می گیرد که هرکه به شما زنگ زده می گوید:اشک اور زدند.اینها یک مشت سوسول هستند که از اشک اور کوه می سازند و فراری می شوند.به قول خودتان ما یک مشت بچه چهارده ساله بسیجی هستیم!! که جانمان را کف دستمان گرفته ایم.
از اینکه تا به حالا هم همه جانشان کف دستشان بود شکی نیست اما:
برداشت من از بیانیه جمعی از سپاه این است:از این به بعد بی غیرتهای بی رحمی که در خیابانها آدم می کشند دو دسته هستند:سگهای وحشی حزب الله و چهارده ساله های شستشو شده مغزی.
همه ما در چهارده سالگی خیلی احساس زرنگی می کنیم دلیلش این است که تو دهنی نخورده ایم.به اصطلاح اینکه خطر نمی شناسیم چون ندیده ایم.چهارده ساله های شستشو شده مغزی بعد از اینکه دیدند با خواهران و برادران بزرگتر از خود طرف هستند و به قول ساندیس خور در برنامه نوبت شما: نه یک مشت سوسول!! حساب کار دستشان می اید بر می گردند خانه منتظر برنامه عمو پورنگ.
اما سگ وحشی کارش پاچه گرفتن و دریدن است که دیگر رحم کردن ندارد.
دست حق همراه همه تان :)

آیا کسی گفت مصری ها در ۱۸ روز ۳۰۰ کشته دادند؟یا فقط گفتیم مصری ها ۱۸ روزه موفق شدند؟

2011-02-14T23:12:00.001+01:00

همیشه وقتی مردم در اوج عقل گرایی هستند من در نهایت احساساتم و البته برعکس این موضوع هم هست.خیلی وقت است حرف نمی زنم چون انگ خارج نشینی حرف نزن زیاد چسباندند ولی دل صاحب مرده خوشی و شادی بی مردمش را نمی فهمد.
از روزی که راهپیمایی ۲۵ بهمن اعلام شد تا به حالا که تمام شد و رفت من عصبانی بودم و کمی نگران.
وقتی چشمها بسته می شود انگار چشم روشنفکر و عاقل و بزرگ و کوچک و پیر و جوان با هم بسته است.
امیدوارم یکی پیدا بشود جواب سوالهای مرا بدهد:
۱- مقایسه با مصر در تمام سطوح انجام شد؟آیا کسی گفت مصری ها در ۱۸ روز ۳۰۰ کشته دادند؟یا فقط گفتیم مصری ها ۱۸ روزه موفق شدند؟
۲-آیا متوجه هستیم که ایران شامل وبسایتها و دنیای مجازی نیست و مردم عادی و ناراضی بی خبر هستند و تنها راه آگاهی شان درباره راهپیماییها صدا و سیماست؟
۳-آیا نمی دانیم مصری ها تمام خبرگزاریهای جهانی را همراه داشتند و ما حتا به فکر پس گرفتن صدا و سیمای خودمان نیستیم؟
۴-آیا گز کردن با مجوز یا بی مجوز در سکوت از میدان امام حسین تا آزادی دردی دوا می کند؟
۵-آیا اعلام اینکه جنبش نمرده است تغییری در ماهیت حکومت خونخوار ایجاد کرده آنها را آگاه می کند و می ترساند؟
۶-از دست دادن جوانها و زندانی شدنشان در اگاهی مردمی که اگاه نیستند اما ناراضی هستند تاثیر دارد یا فقط نخبه ها را از دست می دهیم؟
عقل من کم شده یا احساسات همه را به خواب برده است؟

بخشی از من گم شده است

2011-02-05T23:50:00.006+01:00

بخشی از من گم شده است.
از یابنده تقاضا می شود به دنبال صاحبش نگردد.
دیگر به آن نیاز ندارم و متاسفم که به درد شما هم نمی خورد.
عادت کرده ام بی آن زندگی کنم حتا وقتی بی او هیچ بودم و موجودیت نداشتم.
بخشی از من دزدیده شده است.
کاش می دانستم دزد بی نوایی که به کاهدان زده خیال کرد به چه قیمت و کجا آن را می فروشد؟
متاسفم که قیمتی برایش نگذاشتند و آن را دور انداخت!
شاید نمی دانست من بی او موجودیت ندارم و هیچ می شوم.
بخشی از من به قتل رسیده است.
قاتل مشخص است اما مقتول مهدور الدم شناخته شد.
دیگر به دنبال قصاص نیستم و نمی خواهم بدانم سرش را برید یا خفه اش کرد؟
من بی او مرغ سر بریده ای شدم که هنوز در حال نفس کشیدن احساس خفگی می کند.
بخشی از من با خرافات و تعصب و تجاوز و نابرابری شرحه شرحه شده است.
از پدر مادر خواهر برادر فامیل همسایه و رهبرانم تمنا می کنم درد وجدان نگیرند! و به دنبال پیوندش نباشند.
من همین که باقی اش را برداشتم و در غربت خیابان (( واسلاوسکه)) در حال متولد شدنم راضی ام.
فقط متاسفم که آن بیست و هفت سال به کارتان نیامد و من هنوز احمقانه و سوگوار و دل آشوب پی اش می گردم

این روزها نمی خواهم جز از جهان عرب هیچ بدانم

2011-01-28T16:47:00.001+01:00

نمی خواهم بدانم برنده اسکار کیست و چه کسی بهترین بازیگر فجر امسال خواهد شد.
نمی خواهم از یارانه ها بیشتر بدانم.نمی خواهم از اعدام های بسیار و روزمره حرف بزنم.نمی خواهم از کتابهای جدید چاپ شده و اجلاس سرما و گرما و اقتصادی در جهان خبر بگیرم.نمی خواهم حتا برای زندانی های سیاسی نامه بنویسم.نمی خواهم از آیت الله این و آن سوالهای کوتاه اما عمیق و بی جواب بپرسم.نمی خواهم از سیل و زلزله در شهر و دیار و غربت با خبر باشم.حتا نمی خواهم بیانیه و تایید و تکذیب بخوانم.
نمی خواهم از نصیحت محمد ملکی به محمد خاتمی خوشحال باشم.نمی خواهم برای ملکه ای که عزادار است غمگین تر از این بشوم.نمی خواهم از مهران و شهرام حرف بزنم.
فقط.....
می خواهم چشم ها و گوشها و وجودم را به صفحه های خبری بدوزم که از مصر و یمن و تونس و شاید هرجای غریب و آشنای دیگری آیینه ساخته تا خودمان را در آن ببینیم.
می خواهم دلم بطپد برای سرزمین هایی که این روزها وجود مردم سرزمینم را بیش از اعدام ها و زندانی ها و رای دزدیدن ها به قلیان درآورده است.
می خواهم ببینم آیا مردم سرزمینم باور می کنند که یارانه و اعدام و زندانی و شاهزاده و مهران و شهرام و فیلم و اسکارشان به همتشان بسته است؟
می خواهم دعا کنم اعراب به سرنوشت دین و حکومت ما دچار نشوند.

از دست این ناجمهوری ولایتی دیوونه نشیم خیلیه

2011-01-27T16:44:00.000+01:00

به نظر شما چقدر باید تو فکر باشی و غصه دار که دم در آسانسور یه ساعت تو کیفت دنبال کلید بگردی که درش رو باز کنی؟؟ :)))
بعد چه ریختی خواهی داشت وقتی یادت میاد این آسانسوره بابا بیخیال!!
اون وقت چه حالی بهتون دست می ده وقتی زنگ آپارتمان رو می زنید به خیال اینکه آسانسوره؟ و هی در رو هول می دید؟
حالا من از وقتی صحیح و سالم اومدم داخل دارم فکر میکنم دسته کلید که از تو کوچه تو دستم بود!!
در آسانسور رو هم حتا اگر باز نشه آدم هولش نمی ده چرا من در خونه رو بعد از زنگ فشار دادم؟
خلاصه نگران خودم شدم خدا وکیلی :)))

الاهی که ........

2011-01-26T13:20:00.002+01:00

چه اشکالی داره هر وقت خواستیم یک هم وطن را نفرین کنیم بگیم: الاهی که تنت به تن تونسی ها بخوره :))
یا موقع دعا کردن بگیم: مصری بشی ایشالله

هم اکنون ما در حال بازخواست شدن توسط دوستان روس طرفدار جنبش مردم ایران هستیم

2011-01-25T09:22:00.002+01:00

دوستان سر جدهای بزرگوارتان موقع شعار دادن مثل اصل ولایت نباشید که یک عمر گفتند مرگ بر آمریکا و حالا موقع ویزا گرفتن ماست مالی می کنند که منظورشان حکومت و سیاست بوده!!مثل برادران و خواهران افغان باشید که یک کلام مرگ بر ایران نگفتند در حالیکه از خجالت رهبران حکومتی در آمدند.یادتان هست؟ دو سه هفته پیش؟ حالا من از این قرطی بازیها و خدای نکرده بی ناموسی های ( اصلن شعار مرگ ندهید ) طرفداری نمی کنم ولی به خدا همکلاسهای روس ما با ورود یک روس جدید به کلاس و فهمیدن ایرانی بودن ما از جنبش سبز و حکومت شاه و قاجار و خمینی و ظلمهای حکومتی که همیشه بر ما رفته حرف زد تا رسید به اینکه شعار مرگ بر روسیه داده اید.بقیه هموطنهای بی خبرش را هم شوراند که اینهادر حالیکه ما چهار پنج ماه از فکر دختری که شهید شد در نیامدیم و پدرمادرهایمان گریه کردند!و شبانه روز پای خبرها دعا کردیم آزاد شوید بر ما شعار مرگ فرستادید فرق شما و رهبرهایتان چیست؟
خلاصه که گفتیم خواهران و برادران شعار ساز یک دوره فشرده با برادران و خواهران افغان کلاس بگیرند و بپرسند چه شد که هم پدر پدر جد دیکتاتور را سوزاندید هم به ما بر نخورد.

نامه کوتاه و زیبای محمدرضا پهلوی به پسرش

2011-01-23T14:04:00.003+01:00

قشنگ است نمی دانم حقیقی است یا نه

به یاد هایده که ۲۱ سال است نیست اما نمرده

2011-01-20T21:10:00.000+01:00

از من نپرس خونم کجاست تو اون همه ویرونه
ای هم قبیله چی بگم؟ قبیله سرگردونه
ما در به درتر از همیم همخونه ی بی خونه
غربت ما دیار ماست خونین ترین ویرونه
..............

روح پاک هایده و ویگن شاد

گشت ارشاد آمریکا

2011-01-19T09:45:00.002+01:00

در سال های دور که برای بعضی کشورها اخلاق اینقدرها به نام آزادی سقوط نکرده بود و در کشورهای این طرفی مثل ایران همچنان داشتند قمه کشی می کردند برای روبنده خواهر مادرهاشون در آمریکا قانونی وجود داشت که می گفت خانم جان با مانتو چادر روسری نرو تو آب ولی لخت هم نباش که بچه های مردم هی از پدر و مادرشون بپرسند این چیه اون چیه.
بنابراین مایو باید اندازه خاصی می داشت.۶ اینچ بیشتر بالای زانو غیر قانونی بود.
در این عکس واشنگتون سال ۱۹۲۲ رو می بینید که آقای پلیس ساحل (بیل نورتون) داره اندازه می گیره بنده خدا و من موندم اگر بشه ۷ اینچ!! خانم رو چکارش می کنند؟

این هم منبع

دیکتاتوری نمی ماند و هرچه که خرابش نکند گرسنگی مردم نابودش می کند

2011-01-18T15:56:00.001+01:00

امروز یک دوست دنیا دیده ی چکی از من پرسید: آیا از انقلاب تونس با خبرم؟ آیا امیدی هست که مردم ایران هم اینطور در عرض چند روز تغییر ایجاد کنند؟
راستش رو بخواهید نمی دونستم چطوری توضیح بدم که ما و اوضاع و حکومت خیلی با همه جای دنیا فرق داره.
نمی دونستم چطوری بگم ما فقط یک ارتش نداریم که به مردمی بودنش دلخوش باشیم.
نمی دونستم چطوری توضیح بدم تعداد زیادی از هم وطن ها و بعضی از مزدورهای خارجی استخدام شدند برای آدمکشی.
نمی دونستم چطوری روشنش کنم از مذهبی بودن مردم که آخوندها دقیق دست گذاشتند روی اون.
نمی دونستم چطوری بگم ما هم کردیم ولی خونخواری رژیم آخوندی بی حد و اندازه است و رحم نداره.
نمی دونستم چطوری متوجه اش کنم که ما فقط با گلوله طرف نیستیم و جاهایی داریم که با شیشه نوشابه به پیر و جوون و زن و مردمون تجاوز می کنند و وقتی یک وکیل خوشنام می ره زندان شوهرش به دلیل نگران بودن هم باید بره دنبالش و مجرم شناخته بشه.
خلاصه که نمی دونستم چی بگم ولی خودش گفت:
البته می دونم حکومتی که دست روی مذهب و نیروهای مسلح بگذاره دیگه رفتنش خیلی سخت می شه ولی از من که دوران کمونیستی اینجا رو تجربه کردم بشنو و باور کن که دیکتاتوری نمی مونه و هرچی که خرابش نکنه گرسنگی مردم نابودش می کنه

بابا مسلمون! بابا معتقد ! بابا دین دار ما هم خداشناسیم به خدا

2011-01-16T14:36:00.000+01:00

اگر ربط تیتر رو با قضیه پیدا کردید خیلی با حالید :))
ایرانپور و فرشته متولد دهه بیست خورشیدی و جهانگیر و شهلا متولد دهه سی خورشیدی هستند.این چهار نفر در دهه چهل خورشیدی بچه دار شده اند.آرمان و میترا.
سال گذشته آرمان و میترا بچه دار شده اند (( ابوالفضل ))

ما و تمدن ۷۰۰۰ ساله و اوشین و حقیقت

2011-01-14T22:10:00.003+01:00

راستش را بخواهید من از آنهایی هستم که همیشه با این جمله:ما تمدن هفت هزارساله داریم :)) مشکل دارم.دلیلش هم در جوابی که می دهم واضح است:
تمدن را بی خیال الان چی داریم؟
از وقتی تجربه شیرین و جدید دانشگاه رفتن در خارج از کشور را آغاز کرده ام موضوع جالب و قابل توجهی ذهنم را درگیر کرده.هر کس از من می پرسد اهل کجا هستی و می گویم ایران سه پاسخ می شنوم:۱- آهاا!!! ایراک ؟؟ ۲- ایران یعنی کجا دقیقن؟ در آسیای شرقی یا هندوستان یا آفریقاست؟ ۳- آآآآآآآآآآآ ؟؟؟ ایران؟؟؟؟
اوایل با خودم می گفتم اینها مهم نیستند پریسا بی خیال.یک مشت بچه زیر سی سال و گاهی نوجوان هستند که دست چپ و راستشان را هم تشخیص نمی دهند.اما واقعیت این است که جهان و آینده و امروز یعنی همین که امروز هستیم و همین جوانها.
و وقتی با دوستان ژاپنی که دنیا دیده و با سواد و مسن هستند صمیمی شدیم گفتند: پریسا ما داشتیم می گفتیم چقدر شرم آور است که شما حتا سریال اوشین را می شناسید اما ما از کشور شما هیچ نمی دانیم این نشان دهنده میزان سواد و اطلاعات عمومی ماست.
در تمام مدت معرفی ایران من سعی می کردم بگویم: پرشیا..پرسپولیس.تمدن.کورش.دریغ از کمی اطلاعات و دانش و من همه را گردن رژیم ولایی امامی مدیریت جهانی می انداختم.
اما بعد از اعتراف جالب دوست ژاپنی اعتماد به نفسم بیشتر شده و خدا را شکر می کنم که آنقدرها که فکر می کردم به قول دکتر نوریزاده تحفه آرادان اسم مان را در نکرده و اگر هم دوستان اطلاعی ندارند از نداشتن اطلاعات عمومی و مشکل خودشان است. ما باهوش هستیم و خیال می کنیم همه باید مثل خودمان باشند :))
جالب اینکه در این گیرودار در سوپرمارکت خانم حسابدار پرسید اهل کجایی.به محض جوابم گفت:وااای خدایا شما پادشاه و ملکه ای داشتید که بسیار خوش تیپ بودند.رضا پهلوی.
عجیب تر اینکه اینها معمولن (( ه )) را ( خ) تلفظ می کنند و او پهلوی را بسیار واضح ادا کرد.
حالا ضد شاهی ها نیایند بگویند ما از این بندگان خدا بت ساختیم ها؟ عندالله عندالرسول هر کلامی که نوشتیم حقیقت محض است.

برای مردمی که هم شاهدان بی عرضه قتل هستند و هم مشتاق جان سپردن قاتل

2011-01-05T21:02:00.001+01:00

خیلی از ما از اینکه رهبر دینی مان خامنه ای است می نالیم.از اینکه رهبر سیاسی و آبروی جهانی مان احمدی نژاد است غمگین شده ایم.از اینکه هنرمندمان مهران مدیری است(( درست یا غلط)) ناراضی هستیم.از اینکه شهرام همایون امید سیاسی بودنمان است (( به حق یا نه )) سر به تاسف تکان می دهیم و از اینکه آبروی ورزشمان دایی و رضازاده هستند (( به جا یا نا به جا )) سر به زیر هستیم.
اما یادمان نرود ما همان هایی هستیم که تازه اگر منصف باشیم به خمینی و کشتارهایش درحالیکه برای ما و مملکت هیچ پیشرفت و ادای وظیفه و دین نکرد می گوییم ظالم و به پهلوی با حماقتها و اشتباهاتش با چشم پوشی از اینکه حداقل وظیفه نان رسانی به مردمش را انجام داد هم می گوییم ظالم.
ما تفاوت اینها را نمی دانیم.
ما همان هایی هستیم که اپوزوسیون خارج نشین اش هنرمند را مزدور حکومتی می داند و هنرمند در طنزش بی آنکه پاسخی برای شخص اپوزوسیون داشته باشد مادر او را تن فروش می خواند.
ما تفاوت اینها را نمی دانیم.از هیچ چیز مطمئن نیستیم.ما همیشه بی خبریم.ما تعیین کننده نیستیم.
ما یک مشت برده تعیین شده ایم برای حکمرانی بی رحمهایی که عاقل تر از ما هستند.
من هم ایرانی ام؟هم وطن همان هایی که در میدان کاج قاتل شدن جوانی را به نظاره ایستادند و برای به دار آویخته شدنش با لحظه شماری صبح سرمای دی ماه در تاریکی هوا ساعت کوک کردند و بیدار شدند تا تکان خوردن او را بر دار ببینند.

کارتون های کودکی از زاویه بزرگسالی(( بخش اول ))

2011-01-02T20:43:00.046+01:00

مدتی است که احساس می کنم مغزم از اینهمه درگیری اجتماعی و سیاسی هنگ کرده.از همه چیز غمگینم و هیچ چیز شادم نمی کند اما برای استراحت دادن به روحم همیشه نوستالژی است که به دادم می رسد.نمی دانم چند دقیقه استراحت تاثیری خواهد داشت یا نه!!در کودکی ما کمبود زیاد بود اما بهترین و مهمترین بخش زندگی مان که روحمان را از فلاکت و خشونت نجات داد کارتونهای سرشار از عشق و انسانیت است چیزی که امروزه کمبودش مانند یتیم بودن بر زندگی کودکان سایه انداخته است. کارتونهایی که هفته ای یک بار می دیدیم و گاهی به دلیل شیفت مخالف مدرسه از قسمتهایی از آن عقب می ماندیم.کارتونهایی که سانسور می شدند و مادر و خواهر و عشق و بوسه از آنها حذف شده بود اما وجود داشت و ما آن را به روح و جان می کشیدیم.حتا وقتی صدای آژیر و جنگ با آنها در هم می آمیخت شیرین بودند و حالا با شنیدن موسیقی آنها یاد آن روزها و غمهاش هم به جانمان می ریزد. مهم نیست که اکثر قهرمانهای داستانهای ما بی پدر و مادر بودند مهم این است که در آنها استقامت ادب احترام ایثار صبوری گذشت و... می آموختیم آنچه که امروز از اکثر کودکان انقلاب و جنگ و سازندگی و کمبود و کوپن روزنامه نگار و نویسنده و وبلاگ نویس و مبارز و مقاوم ساخته است.کارتون های امروز ایران یا از خودکشی و دیگر کشی به نام شهادت طلبی حرف می زند یا از جنگهای تخیلی و بیهوده فضایی.فکر کردم بد نیست مجموعه ای از نامهای اصلی و دوبلورهای کارتونها رو تهیه کنم.

بعد از چند هفته جستجو در بیش از پنجاه سایت ژاپنی و اروپایی و آمریکایی و ترجمه های متفاوت و بسیار این پست در چند بخش تهیه شد.شاید باور نکنید اما فقط برای پیدا کردن اسم اصلی پسر شجاع ده ها سایت خارجی رو زیرو رو کردم.به منابع ایرانی رجوع نکردم چون گاهی اطمینانی به صحیح بودن اطلاعاتی که می دهند نیست.

اسم خیلی از کارتونهای مورد علاقه شما اینجا نیست چون یا در دهه هفتاد پخش شدند و من دیگر کمتر می دیدم و داستانها و اسم ها در ذهنم نمانده یا اینکه با اسمهای حقیقی پخش شدند و پیدا کردنشون برای شما سخت نیست.

پلنگ صورتی.لوک خوش شانس.بابا لنگ دراز.گالیور.مارکوپولو.میتی کومان.کوه تاراک( جکی و جیل)دوقلوهای افسانه ای.توشی شان.تام سایر.هاکلبری فین.دور دنیا در هشتاد روز. پت و مت..

امیدوارم خیلی زود بتوانیم باز هم از نعمتهایی که کشور ما دارد چه طبیعی چه انسانی استفاده کنیم.یاد همه دوبلورهایی که فوت کردند به خیر و نفس همه دوبلورهایی که هستند گرم و مانا تا روزی که باز فرصت و رغبت کار پیدا کنند.

نیک و نیکو یادتون هست؟ زنبورهایی که ظاهرن خواهر و برادر بودند؟ ملخ سبزی که اسمش چهاردست بود؟دوبلور چهاردست حسین باغی مرد هنرمندی که همین چندماه پیش با بیماری به دلیل کمبودهای فراوان درگذشت.دوبلور نیکو مریم شیرزاد که دوبلور اوشین هم بودند :) نام اصلی این کارتون MAYA THE HONEY BEE محصول ۱۹۷۵ آلمان و ژاپن است.

سند باد از کتاب هزارویک شب هم در سال ۱۹۷۵ ساخته شده است دوبلور شیلا مرحوم مهدی آژیر.ناهید امیریان سندباد اسم اصلی sindbad the sailor

RASCAL ۱۹۷۷ ژاپن ( رامکال و استرلینگ ) دوبلور استرلینگ خانم نوشابه امیری

the perrine story پرین باخانمان که موسیقی اش حسابی دوست داشتنی است ۱۹۷۸ژاپن دوبلور نرگس فولادوند

دوبلور مریم شیرزاد؛ آن شرلی با موهای قرمز anne of green gables ساخت ژاپن ۱۹۷۹

سنجاب کوچولوی شیرین کودکی ها که همیشه در حال زدن مخ سو بود یادتون هست؟ بنر با صدای ناهید امیریان bannertail ژاپن ۱۹۷۹

ژاپن۱۹۷۹ اسم حقیقی Misha دهکده حیوانات با حضور میشا و ناتاشا که خرس های قهوه ای و سفید بودند برای من هیچ جذابیتی به جز گربه های مفت خوری که در کلانتری جاخوش کرده بودند نداشت چون کپی پسرشجاع بود.دوبلور میشا نوشابه امیری دوبلور ناتاشا آزیتا یاراحمدی و دوبلور گربه ولگردی که با هفت سر عائله از کلانتری بیرون نمی آمد عباس نباتی

۱۹۸۱ژاپن Flone On The Marvelous Island این کارتون زیبا برگرفته از یک رمان آلمانی است که در سال ۱۸۱۲ نوشته شده است.خانواده دکتر ارنست.دوبلور فلونه ناهید امیریان.حاضرم سفر بهار امسال به هرجای دنیا رو تعطیل کنم و بشینم یک هفته بی خواب سری کاملش رو ببینم..ندارید؟

بچه های مدرسه والت Ai no Gakko coure Monogatari یک داستان ایتالیایی درباره عشق و محبت و دوستی است.ساخته ژاپن سال ۱۹۸۱موسیقی این کارتون هنوز من رو بی تاب کودکی میکنه. دوبلور فرانچی فاطمه برزویی.انریکو مینو غزنوی.گالونه فریبا شاهین مقدم.مریم شیرزاد دیراسی.

اسم اصلی کارتون مهاجرانLucy of the southern rainbow است چقدر این دخترا شیرین بودند و سگ آقای پتی بل که هنوز ما ازش در هر جا و مکان و موقعیت به بدی یاد می کنیم دوبلور لوسیمی ناهید امیریان ۱۹۸۲

بچه های کوه آلپ و آنت و دنی و لوسین.the alps story:my anette۱۹۸۳ راستش رو بخواهید من آرزو کردن رو از این کارتون یاد گرفتم نوشابه امیری دوبلور لوسین بود و صدای آنت ناهید امیریان

اسم اصلی این کارتون:katri the cow girl ژاپن ۱۹۸۴حنا دختری در مزرعه داستان یک دختر فنلاندی است مادرش برای کار به آلمان رفته و جنگ جهانی شروع شده و نمی تونه برگرده.حنا مجبوره کار کنه.دوبلور آزیتا یاراحمدی و شیوا گورانی

طفلکی سارا کورو..little princess 1985 یادتون میاد پدرش یک ثروتمند بریتانیایی در هندوستان بود.وقتی مُرد سارا بی همه چیز شد و در مدرسه اذیتش می کردند؟ دوبلور زهرا آقا رضا

داستان 15 پسرthe story of 15 boys رمانی از ژول ورن که به خصوص برای کودکان نوشته است.Deux Ans de Vacances نام کتاب به معنی دوسال تعطیلات. ساخت ژاپن ۱۹۸۷خیلی مایل به دیدن دوباره اش هستم اگردر دسترس است خوشحال می شم خبرم کنید

این هم کهthe adventures of hutch the honeybee هاچ زنبور عسل سال ۱۹۷۰ ساخته شده و داستانش رو همه یادمون هست.ناهید امیریان صدای هاچ

ساخته شده ۱۹۷۳ آمریکا yogi's gang یا yogi's ark lark یوگی و دوستان با اون کشتی پرنده ای که ما رو به همه دنیا می بردند.ناصر طهماسب دوبلور یوگی و صادق ماهرو دوبلور بی نظیر شخصیت مورد علاقه من اسب شش لول بند

فکر می کنم دیگه برای دیدن این کارتونFables of the Green Forest دوازده سیزده ساله بودم و کمتر می دیدمش اما به فارسی اسمش داستان جنگل سبز بود یا موش کوچولو در جنگل سبز؟ یادم نیست.یک دارکوبی در این کارتون خیلی جارچی و فضول بود هر چی رو هرجا می دید جار می زد: یه خبر مهم یه خبر مهم

محصول ۱۹۷۵ آمریکاThe Great Grape Ape گوریل انگوری شیرین خودمون اصغر افضلی دوبلور بیگلی بیگلی و صادق ماهرو گوریل انگوری

پینوکیو piccolino no boken داستان ایتالیایی است و صدها کارتون و فیلم از روی اون ساخته شده اما به نظر من شیک ترین ورژن کارتونی این است که ما دیدیم ۱۹۷۶ ژاپن.دوبلور نادره سالارپور برادرزاده مرحوم هایده و مهستی.جینا اردک کوچولوی پینوکیو ناهید امیریان.روباه مکار مرتضا احمدی.کنعان کیانی گربه نره.در بعضی بخش ها مهوش افشاری پینوکیو.

چیزی که از واتو واتو خوب به یاد من مونده اینکه اصلن دوستش نداشتم و از شبکه دو پخش می شد اسم حقیقی Watto Watto super birdیک کارتون فرانسوی محصول ۱۹۷۸ است

نمی دونم چند نفرتون خانواده دی رو یادتون هست فکر می کنم اسم شخصیت اصلی دنی بود.اگرچه خیلی کارتون رو دوست داشتم به دلیل خردسالی بسیار :))) هیچی ازش یادم نمونده.محصول دهه هفتاد آمریکا با نام اصلی

These are the days

پایان بخش اول

آوخ که شاخ زندگانی کشته ما را

2011-01-01T23:31:00.002+01:00

راستی چرا نمی توانم از غصه هایم بنویسم؟ حتا وقتی تنم از شاخ زدن های کرگدنی که اسمش زندگی است لهیده باشد؟
صورتم از شلاق دم تکان دادن های زندگی گاهی کبود است اما چرا دهانم قفل می شود وقتی به روزگار خودم می رسم؟
نا امید ؟؟ نه...... هرگز

دوست عزیزم بزدل میرزای شیردل چند نصیحت دارد شنیدنی و خواندنی

2010-12-29T22:28:00.000+01:00

در بلاگش نوشته است
ای مردم سبز و سپید و سیاه و خاکستری واجب است تا زنده ام شما را چند وصیت بکنم:مبادا، هرگز، دور بادا و هیهات که گول ادا و اطوارها و ژانگولر بازی های این «اسی مشایی» که به شدت فکر می کنم اولین بار من این لقب را به او دادم و الان رایج شده است، را بخورید که شاعر می فرماید: «تو اول بگو با کیان زیستی ---- من آنگه بگویم که تو کیستی»یعنی کسی که هم سفره و یار غار محمود احمدی نژاد و رحیمی و سعیدلو و علی آبادی است هرگز و عمراً آدم حسابی نیست مگر اینکه نفوذی اپوزیسیون باشد در حاکمیت! این را گفتم چون دیدم شعبده این مردک شیاد در برخی که بسیار بعید هم می دیدم موقر واقع شده است تا جایی که فکر می کنند دشمن مکارم شیرازی بهتر از اوست!به این سیّد محمد خاتمی هم بگویید: مجبوری؟! مرد سابقاً حسابی چه شرطی و چه شروطی؟! این جماعت می خواهند اعدامت بکنند، پسر شردار پاشدار حشین اژدهای شریعتمداری کم مانده بود شکمت را سفره سگ کند و تو برایشان شرط می گذاری که در انتخابات شرکت کنی؟ این روزها تلویزیون نگاه نمی کنی؟ البته اگر پس پرده چه ها برود که حسابت با ملت صاف است، از ما گفتن بود. در زیر لوای این نظام مقدس کهریزکی هر رای از 22 خرداد به بعد لگدمال کردن صورت معصوم اشکان سهرابی است، من که نیستم شما را نمی دانم؟ای شمایی که عصبانی هستید از اینکه بالاترین به این شکل در آمده است نهراسید که من از اولش هم از بالاترین خوشم نمی آمد چون اولش هم مثل حالا بود در دست شماها و اصولاً وقتی بالاترین نبود ما چه غلطی می کردیم؟ از حالا به بعد هم همان کار را می کنیم.به بیلدر مصلیگیتس! هم بگویید ایمیل که هیچ چیزهای دیگر را هم که بخوانی مشکلی نیست فقط قبلش یک آرام بخش بینداز بالا!به نمک پاش ولایت یعنی دکتر! سعیدلو هم بگویید در زمینه مشارکت با قطر در برگزاری برخی مسابقات جام جهانی اصلاً روی در بایستی نکند و فقط مشخص کند که ایشان کلاً فکر می کنند ما ملت به چه مقدار بی شعور هستیم؟ مثلاً چند کیلومتر؟ چند سال نوری؟ چند رهنمود؟ چند خط ولایتی؟ چند ساندیس؟ خلاصه چند واحد بی شعوری؟ به شخصه ممنون می شوم!ضمناً باز هم می گویم من عاشق هدفمند کردن یارانه ها هستم!و ... بدرود!

اگر فقط کمی غیرت داشتیم به جای توقع بسیار( برای هنرمندان ایران)

2010-12-28T10:26:00.002+01:00

وقتی اوایل انقلاب خیلی از بازیگرها و کارگردانها ممنوع الکار شدند خیلی ها خودشان را به نشنیدن زدند و برای مثال آقای مخملباف جوان بود و مشغول ساخت بایکوت و نمی دانست وقتی حرف نزند و شور انقلابی اش با کار و هنر و زندگی یکی بشود روزی خودش نیز یک ممنوع الکار و جدا افتاده از وطن خواهد بود و همراه مردم یک معترض به همه چیز.
امروز همه ی ارزشمندان سینمای جهان به حکم غیر انسانی جعفر پناهی معترض هستند.بیانیه می دهند و دلجویی می کنند و جشنواره های مسخره ی ایران را تحریم می کنند اما همه خوب ها و بدهای هنر ایران در سکوت و بی خبری و شاید غمزده و عصبانی نمی دانند نوبت خودشان هم نزدیک است.
ما از اینکه حکومت بیرحم است با خبریم.کوچک و بزرگ و پیر و جوان هم به نحوی زیر شلاق بی خردی و بی رحمی شان بوده ایم.به شخصه از هنرمندان بعد از دیدار با خامنه ای حمایت کردم و معتقدم هیچکس جای آنها نیست که بفهمد در دل چه می کشند اما نوشتن یک نامه ی جمعی با هزار امضا در اعتراض به حکم جعفر پناهی ولو اینکه حق با حکومت باشد(( که می دانیم نیست)) چه چیزی از آنها کم می کند؟
هرچه که به تاریخ و گذشته مان بر می گردم می بینم هیچ چیز ما را بیچاره نکرده جز زبان دراز و پر توقع در کنار بی غیرتی مان.

خوب بد زشت ازدواج

2010-12-20T00:57:00.000+01:00

یکی از دوستهای صمیمی من این روزها حسابی غمگین است دوست پسرش رهایش کرده!!
او زیباست و خانواده خوبی دارد.دانشجو است و در کنارش همیشه کار کرده.از آنهایی که تا نوجوانی پول زیاد داشته اند و بعد از ورشکستگی بابا مانده اند در خم کوچه ی ما از کدام قشر هستیم! نمی دانم چرا مورد مناسب ازدواج به پستش نخورده و به قول خودش مجبور است تو دوست پسرها دنبالش باشد.
سی ساله شده اما هنوز مثل خیلی از دخترها و پسرهای ایران به دلیل دوری از جهان باز و حقایق زندگی و بی تجربه گی و فرهنگ غلط در زندان چه کنم حبس شده است.
به قول خودش((در دل شاهنامه دارد از این دوستیها و شکست ها)) اما چرا ادامه می دهد؟دوستی های خیابانی چه مضراتی دارد؟چه نیازی هست؟چه لزومی دارد؟
در جامعه سالم و نه بیمار و مذهب زده دوستیها از کودکی مرزی ندارند و این جذابیتها فقط به دلیل روابط جنسی به وجود نمی آید.در جامعه سالم دختر و پسر حق دارند انتخاب کنند که برای چه با هم دوست می شوند.دلایل از همان ابتدا مشخص است و عاشقی و ازدواج و سکس با این دوستی ها درهم آمیخته نمی شوند و نتیجه اش آش شله قلمکار نیست.دوستی از کودکی با جنس مخالف بزرگترین حسنش این است که از دنیای واقعی آنها آگاه می شوی و وقتی به سن مناسب رسیدی می توانی تصمیم بگیری که دلیلت برای ازدواج چیست و یا اینکه کی وقت مناسب ازدواج است و یا اصلن برای ازدواج ساخته شده ای یا نه؟
در جامعه بیمار مذهب و تعصب در هم می آمیزد که یک فاجعه است آن به کنار!! آنهایی که مذهبی نیستند و تعصب به آن ندارند همه چیز را در هم می آمیزند و مرز بندی که از کودکی به مغزها فرورفته امروز فاجعه می شود.دخترها چیزی دارند که باید مراقبش باشند و پسرها چیزی دارند که نیازی به مراقبت ندارد؟!
و این مرزبندی وقتی با ورود به جامعه برداشته می شود که انسان در بلوغ و پی جاذبه جنسی است رابطه بین زن و مرد هیچ معنایی پیدا نمی کند جز سکس!
دخترها فقط یاد می گیرند از آن چیزی که باید مراقبش باشند صلاح برای جذب بسازند و پسرها فقط در پی یافتن آنچه که بهتر است.روابط انسانی کاملن بی معنا می شود.نیازهایی که دو جنس مخالف می توانند برای هم براورده کنند اعم از شناخت دنیای زنانگی و مردانگی می شود:ازدواج و فرار از تنهایی برای دخترها و یا سکس برای پسرها.
نه پسر مقصر است و نه دختر.پسر در موقعیت مناسب برای تاهل نیست و پاسخش به ازدواج منفی است و دختر دیگر از مجرد بودن خسته شده چون تصور می کند با ازدواج آزادی عمل بیشتری خواهد داشت.چون در دوران تجرد امنیت ندارد.همه در مغز او فرو کرده اند که باید پشتوانه داشته باشد و به تنهایی از پس زندگی برنمی آید.
از دوستم می پرسم چرا در خیابان دنبال شوهر می گردی؟بین دوستهای خیابانی؟ می گوید جای دیگری سراغ داری؟می گویم ازدواج آش دهن سوزی نیست هرچند خوبش خیلی خوب است همراه با مشکلاتی که باید دو نفره حسابش کنی!می گوید:حداقل مجبور به کار کردن نیستم!
راستش را بخواهید فکر کردم بد نیست پستی در بلاگ بگذارم در رابطه با این موضوع.دوست من که سی ساله است و تحصیلکرده با خانواده خوب!به چه درد تلخی دچار است که می خواهد برود به کهنه شویی و ظرفشویی و خانه داری و شوهر داری و مادر شوهر داری اما بیرون کار نکند؟
می گوید:از اینکه نمی توانم آنچه که دلم می خواهد پخته شود خسته ام.از اینکه ساعت خواب و بیداری و تلویزیون دیدن و مهمانی دادن و مهمانی رفتنم دست دیگران و با اجازه باشد خسته ام.از اینکه یک کتاب که می خواهم بخوانم می بایست صدبار به دیگران بگویم ساکت باشند خسته شده ام.از اینکه باید مراقب مصرف تلفن و آب وبرق و گاز باشم و وقتی مراقبم باز هم بعد از آمدن قبض ها غرغر داریم کلافه ام.
از اینکه برای بچه خواهر و برادر به اسم خاله شدن و عمه شدن دایه باشم خسته ام.
او از خیلی چیزهای به ظاهر پیش پا افتاده خسته است اما حق دارد.انسان در هر سنی که وقتش رسید یکی بیست ساله و یکی سی ساله و یکی چهل ساله نیاز دارد به استقلال.دوست من اگر مادر بود شاید بچه ده ساله می داشت و این یعنی امر و نهی کردن به او در این سن یک شوک عاطفی و روانی هر روزه است.
ایکاش می توانست مستقل شود و به قول خودش در دنیای یک نفره بی نیاز به مرد و پشتوانه کم و کاستی های زندگی را به دوش بکشد اما خودش باشد!حالا اگر ازدواج مناسبی هم پیش آمد چه بهتر.
اما چیزی که دوست من و شاید خیلی مجردهای دیگر ندانند این است که ازدواج حتا با اهداف سالم و جهانی و استاندارد هزار داستان جدید و پیش بینی نشده خوب و بد دارد.حالا اگر با هدفی که دوست من دارد باشد چه فاجعه ای می شود؟
از دوستم خواستم ایده آلیست نباشد و به داشته هایش بچسبد و این وابستگی که جامعه و فرهنگ برایش به وجود آورده خودش از خودش دور کند.شاید اگر از بیست سالگی به جای اینکه شور پشتوانه پیدا کردن بزند دنبال دانشگاه و کار خوب رفته بود حالا هم شوهر داشت هم استقلال و شاید هیچ کدام اما آرامش.

ننگ بر جمهوری اسلامی و بی لیاقتی هایش که نه تنها انقلاب و اسلامش را صادر نکرد که وارد کننده نا امنی و بیچاره گی مردم شد

2010-12-15T20:01:00.002+01:00

خیلی از خون ریزها و ناجوانمردهای تاریخ قربانی هستند.قربانی خانواده یا جامعه یا حکومت.
اما آنچه که حیرت انگیز به نظر می رسد راه غلط و رو به قهقرایی این قربانی هایی است که مبارز یا حاکم می شوند. آنها رو به همان نجاستی که از آن فرار کرده اند می گذارند.
از خمینی که من او را یک کلاهبردار می دانم بگذریم به مجاهدین می رسیم.آنها واقعن مبارزه کردند تا انقلاب شد.برایش زحمت کشیدند.اما چقدر زود نه تنها جای خمینی را در ظلم گرفتند که از او شنیع تر برخورد کردند و حتا ضد انقلاب و ضد خمینی ها آنها را سخت ترین و مهم ترین دشمن می دانند!
خامنه ای با توجه با تعاریفی که از او شنیده ایم یک مبارز واقعی یک صوفی صفت خوش برخورد و یک انسان وارسته بود.قدرت چه کرد که او امروز دعایی جز آرزوی مرگ از اکثریت مردم نمی گیرد؟
در اینکه به مردم سیستان و بلوچستان همیشه ظلم و بی توجهی شده و انقلاب سال ۵۷ به آنها هم ظلم کرد و هم تحقیر هیچ شکی نیست اما حیرت آور است که چرا برای مبارزه با ظلم همان ظلم به مظلوم و نه ظالم را!! انتخاب می کنند؟
گروه جندالله زمانی آمد و گفت برای احقاق حقوق آن استان و مردم بی گناه و همیشه خسته اش آمده اما طولی نکشید که دچار همان خونخواری شدند که دشمنانشان بودند جنایت.حماقت.نادانی و بی رحمی.
چه چیزی در بشریت سبب می شود که کودک ۱۴ ساله بلوچ با شستشوی مغزی که یک طالبانی یا القاعده ای شرور و جنایت پیشه به او داده خودش را میان کودک و زن و مرد بی گناه منفجر کند و راهی را در پیش بگیرد که دشمنش را برای ‍آن محکوم می کرد؟
تصور نمی کنم این گروه از زمانی که سربازان نیروی انتظامی را سر بریدند تا به حال که به زن و بچه و پیر و جوان حمله می کنند دیگر به عنوان ایرانی یا مظلوم واقع شده دیده شوند.آنها حالا یک عده تروریست هستند که هیچ چیز و هیچکس گناه و بوی تعفن شان را تطهیر نمی کند.
و هیچکس و هیچ چیز به اندازه حکومت جمهوری اسلامی با بی کفایتی ها و بی لیاقتی هایش مقصر نیست که اجازه داده کمبود فرهنگی تحصیلی اقتصادی از بعضی بچه های سیستان و بلوچستان دیار رستم دستان یک مشت خونخوار که در شهر ول شده اند ساخته شود.جمهوری اسلامی که با بی لیاقتی نمی تواند از مرزهای کشور محافظت کند و چنگیزخان های تاریخ معاصر یعنی القاعده ای ها با سواستفاده از فقر همه جانبه این کودکان از آنها تروریست می سازد.
ننگ بر جمهوری اسلامی و بی لیاقتی هایش که نه تنها انقلاب و اسلامش را صادر نکرد که وارد کننده
ناامنی و بیچاره گی مردم است.انقلابی که به نام اسلام به خورد ساده لوحان داده شد.

سردار احمد خورشیدی دیروز...سردار احمد خورشیدی امروز( از معجزات جمهوری اسلامی)

2010-12-10T11:50:00.002+01:00

آقای برادر سردار احمد خورشیدی را با خبر اعلام برائت از فرزندش آقا مهدی که داماد احمدی نژاد است شناختیم.ایشان پیش و پس از انتصابات ننگین و کودتایی مقام عظما با مصاحبه ها و فریادهای آتشین هرکس که شک داشت را هم مطمئن کرد که احمدی نژاد آنقدر شخص غیرقابل اعتمادی است که نزدیکانش او را بهتر می شناسند و منبع خوبی برای آگاهی هستند.
اما از آنجایی که جمهوری اسلامی از روز آمدنش تا روز انشالله رفتنش به زودی !! پر از معجزه های هزاره ای و ژوراسیکی و قرنی و غیره بوده ایشان ۱۸۰ درجه تغییر موضع دادند و در این لینک
می خوانید که احمدی نژاد را اصلح ترین و برترین رییس جمهور جهان ؟؟؟؟ می داند!
او می گوید:(( با چشم خودم دیدم که محمود از فرط خستگی بیهوش شده و به بیمارستان نمی رود.طرح پرداخت یارانه ها از سالهای 60-61 شروع شده و ربطی به الان ندارد،دولت‌های بعد از جنگ می بایست به فکر اصلاح اقتصاد می افتادند که این کار به صورت کامل انجام نگرفت و اقتصاد یارانه‌ای دمار از روزگار مردم در آورده است و دولت سالی 80 هزار میلیارد تومان صرف یارانه های انرژی (نفت، گاز، برق، آب و ... ) می کند در حالیکه در بهترین وضعیت، در سال 87 فروش نفت، سالی 89 هزار میلیارد تومان بود. حال با 9 هزار میلیارد تومان باقیمانده و مقدار کمی مالیات (حداکثر 15 درصد) و صادرات غیر نفتی چه کاری می شود برای مردم انجام داد؟ دولت دهم تصمیم گرفته تا نگذارد درآمد کشور به هدر برود و درصدد است تا پول مردم را صرف آبادانی کشور کند و بنده معتقدم دولت حتما با یاری خدا در این زمینه موفق خواهد شد.سه سال است که رئیس جمهور با همه کسانیکه در اقتصاد ایران آشنا هستند مباحث کارشناسی انجام داده است، مطمئن باشید این طرح نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت است.))
اینجانب به عنوان یک شهروند ساده اما نه خوش خیال خواستم عرض کنم که برادر سردار خورشیدی عزیز اعتراض و انتقاد شما برای ما نهایت معرفت شما نبود اگرچه سبب خوشنامی شما می توانست بشود پس این تعریف و تمجیدها هم روی سیاه مدیریت جهان را سفید نمی کند تو چرا خودت را بدنام تر کردی برادر؟

زندگی ما در پراگ قسمت دوم بعد از بیش از یک سال

2010-12-08T19:40:00.000+01:00

حدود یک سال پیش که دو سه ماه از زندگی ما در پراگ می گذشت آمدم اینجا از تجربه هام گفتم و اینکه سخت تر از چیزی است که فکر می کردم وََ وَ وَ...... خیلی نالیدم :))
اما اینجا به آن بدی ها نیست .شاید باید بنویسم اصلن بد نیست.حالا پراگ شهر من است و وقتی به سفر می روم دلم برای همه چیزش تنگ می شود.
حالا زیاد به زبان انگلیسی نیاز ندارم و می توانم تا حد لازم و اولیه چکی حرف بزنم.
مردم با هم مهربان هستند و رعایت ادب حرف اول را می زند.بهترین اتفاقی که اینجا در جامعه چشمگیر است دیده شدن و مهم بودن و رعایت حقوق کودکان و سالخورده هاست.
اولین مسئله ای که چشم همسرم را گرفته بود پیش از آنکه من ببینم دادن جای نشستن در ترام و اتوبوس و مترو به سالخورده هاست.
حتا پیرزنی که احساس می کند پیرزن دیگر از او سالخورده تر است بلند می شود و جای نشستن خود را به او می دهد.جالب تر اینکه جوانان و مسن تر ها اکثرن صندلیهای خالی را اشغال نمی کنند تا وقتی سالخورده ای آمد نیازی به تعارف نداشته باشند.
طبیعت چک یکی از زیباترینهای دنیاست.تا جایی که من اروپا را دیده ام زیباتر از بقیه کشورهاست.
پراگ و خانه های رنگی با سقفهای نارنجی و آپارتمانهای ردیف به هم چسبیده اگر از دور دیده شوند مثل شهر قصه ها هستند.
عادت بدی که از نظر ما دارند گرفتن آب دماغ به شدت در دستمال است.وقتی از معلم چکی پرسیدم آیا این یک عادت معمولی است با تعجب گفت:مگر برای شما نیست؟
از نظر آنها فین فین کردن و جلوگیری از ریزش آب بینی زشت ترین کاری است که کسی در جمع انجام می دهد.او گفت مادران ما در کودکی به ما تاکید می کنند که هرگز فین فین نکنیم و در عوض دستمالی در جیب داشته باشیم برای گرفتن آب بینی.
اینجا یک چیز برای همه ایرانی ها و آمریکاییها و اروپاییهایی که من می شناسم مسلم شده ! اینکه گارسون های چکی حتا وقتی خوش خلق و مودب و انگلیسی حرف زن هستند آدمهای عجیبی هستند.
آنها با جان و دل کار نمی کنند و همیشه از زیر دست مشتری فرار می کنند.اگر از کنار میزتان رد بشوند بشقاب غذا را می برند بی آنکه بپرسند یا محتوی شیشه را در لیوان و گیلاس خالی می کنند بی آنکه شما بخواهید و این به دلیل این است که دیگر نخواهند از سمت شما رد بشوند :))
و البته این مطلق نیست اما اکثریت است.
شاید دلیلش این باشد که اغلب دانشجو هستند و برای هزینه تحصیل کار می کنند.
اینجا وقتی سر ساعت ۱۱ قرار دارید زود رفتن حتا پنج دقیقه صحیح نیست اما تا ده دقیقه تاخیر شما به حساب نمی آید و معمولی تلقی می شود.
زبان چکی به نظرم یکی از سخت ترین زبانهای دنیا بود ولی وقتی معلم چکی موقع درس دادن از من می خواست فلان چیز را به زبان خودم مقایسه کنم تا یاد بگیرم فهمیدم زبان ما هم برای یک خارجی آسان نیست.مثلن چهارتا (ز.ض.ذ.ظ) داریم و دو تا (ت.ط) و سه تا (ث.س.ص) و ( واو) گاهی ( و ) خوانده می شود و در جایی ( او) یا ( ُ ) ........ ؟؟
مهمترین بخش سخت زبان چکی این است که اسامی بیش از افعال تغییر می کنند.مثلن شما اگر بخواهید بگویید فلانی آمد بر اساس زن بودن یا مرد بودن نه تنها فعل را باید تغییر بدهید که اسم هم عوض می شود.
گاهی کاملن و گاهی در پایان کلمه چیزی کم یا اضافه می شود.راستش را بخواهید چیزی که تا به حال نفهمیده ام این است که اسم معمولی حتا چرا عوض می شود مثلن (پریسا) را < پریسو >می خوانند یا (ایوا ) را < ایوو > ؟؟ خلاصه که زبانشان حسابی عجیب و غریب است با این توضیح که نقاط مشترکی با لهستانی و روسی و اسلوواکی و بقیه کشورهای اروپای شرقی دارد.
اینجا گوشت گوسفند زیاد خریدار ندارد.فقط در فصل بهار برای عیدی خاص مصرف می کنند.ایرانیها و عربهایی که اینجا هستند از مغازه الجزایری های مسلمانی که اغلب بیش از ۱۵ سال است اینجا هستند و ازدواج های چکی داشته اند گوشت گوسفند می خریم.
برعکس آلمان اینجا ترک ها نیامده اند.در عوض عربها و به خصوص الجزایری ها زیاد هستند.
مهمترین بخش زندگی در پراگ بقالیهای کوچک و بزرگی است که سر هر کوچه دیده می شود.ویتنامی هایی که در جنگ با آمریکا به اینجا آمده اند و راهی برای کمونیست ماندن و فرار از جنگ پیدا کره اند.
بقالیهای آنها بهترین مکان برای خرید سبزیجات تازه و فراوان است.
غذای چکی زیاد عجیب و غریب نیست اما شاید قابل توجه باشد که آنها به انواع نان نمی گویند نان.
نان برای آنها فقط یک نوع است و هر شکل دیگری از نانهای فانتزی و فرانسوی در ذهن شماست اسم دیگری غیر از نان دارد :((
زنان شاغل می توانند به مرخصی زایمان و پس از آن دوران شیردهی بروند با حقوق! و این سبب شده ما بسیار دختران و زنان جوان را با یک کودک در شکم یکی در بغل و یکی در کالسکه ببینیم :))
((هوا بس ناجوانمردانه سرد است)) اما دو سه ماه از آخر بهار تا اواسط تابستان عالی است و دلپذیر.
واحد پول ( کراون) چک است.هر یک دلار بین ۱۷ تا بیست کراون در نوسان و مردم هنوز به (( یورو )) واحد پول مشترک اروپایی رای نداده اند خوشبختانه :))
مهمترین شخصیت تاریخی آنها پادشاهی است به نام چارلز که به زبان خودشان می شود ( کارل )
او بیش از هفتصد سال پیش برای آنها دانشگاه و پل و شهر ساخته و به جای کشورگشایی کشور و فرهنگ سازی کرده است.دانشگاه پراگ به نام چارلز هنوز از معروف ترین و معتبرترین دانشگاه های دنیاست.
رفتار خاص چکی ها با خارجی کمی تعجب برانگیز است اگرچه می روند که خوب برخورد کنند اما حسابی حالت تدافعی دارند.شاید به زبان ساده بشود این: اول تو سلام کن بعد جوابت را با ادب و احترام و گاهی مهر می دهند.
دوستانی که بیش از ده سال اینجا هستند می گویند تازه چکی ها بهتر شده اند چون بسته بودن فرهنگ و اجتماعشان قبل از فروپاشی کمونیست از آنها آدمهای سربه تو و ترسو یا آماده حمله ای ساخته است.
در کل اینکه من احساس می کنم اینجا شهر و دیار خودم است زیرا هیچ چیز شیرینی از کشور خودمان یادم نیست.هر وقت بیرون از خانه و در فضای چکی هستم حسرت می خورم که ایکاش کمی مثل آنها بودیم.
ایکاش قرن ها حمله و تجاوز خارجی به دیارمان از ما این که هستیم نساخته بود.
بعد از حمله اعراب متاسفانه معجون عجیب و غریبی شدیم که دائم در معرض خطر و جنگ قرار گرفت.
شما هم حتمن از دوقرن سکوت ایرانی پس از اسلام خبر دارید.دو قرنی که ایرانی ها معصومانه زبان و خط خودشان را حتا فراموش کردند و افشین و بابک و مازیارشان فدا شد تا به خودشان بیایند و متاسفانه هنوز که هنوز است ما خودمان را پیدا نکرده ایم.
خلاصه امیدوارم هرچه زودتر ایران خودمان همان بهشت رویایی بشود که آرزویش را داریم.

۱۲ سال زندان و ۱۰ سال تبعيد برای مرد معتادی که دخترش را آتش زد و کشت.همان حکمی که به روزنامه نگارها و وکلا داده اند.ب

2010-12-03T12:32:00.006+01:00

در کشور اسلامی ما و با قوانین اسلامی !! قتل و روزنامه نگاری و انساندوستی و وکیل بودن همه به یک اندازه محکوم است و جرم محسوب می شود..عماد بهاور و بهاره هدایت و زیدابادی و باقی و .... به اندازه مردی که دخترش را به بخاری بسته و منفجر کرده حکم گرفته اند.باور کنید اینجا ایران است که حضانت فرزند به پدر معتاد می رسد چون اسلام گفته..همانجایی که پدر می تواند فرزندش را بکشد.همانجایی که فرزندکشی و عضو انجمن حمایت از حقوق بشر به یک اندازه جرم است.برای جدایی دین از سیاست بکوشیم وگرنه هر دوی اینها بیش از این نابود خواهند شد و کشور را نیز به ویرانه تبدیل خواهند کرد. آخرين نيوز:دادگاه كيفري تهران‌امروز شاهد محاكمه مردي بود كه آنقدر دخترش را ترسانده بود كه در اتفاقي نادر در علم پزشكي دختر بيچاره قلبش تركيد و مرد. به گزارش تهران امروز ، در ابتداي اين جلسه نماينده دادستان تهران با بسيار فجيع خواندن اين جنايت گفت: اين قتل يكي از مهيب ترين قتل‌هاي سال‌هاي اخير تهران است. متهم اصلي اين پرونده كه اكنون در دادگاه حاضر است دختر ۱۱ ساله خود را آنقدر شكنجه كرده كه وي دچار تركيدگي قلب شده است. اين اتفاق ۲۱ آبان ماه ۱۳۸۷ در محله ستارخان تهران رخ داد. در اين روز ماموران پليس از احتمال كشته شدن اين دختر توسط پدر خود با خبر شدند.آنها پس از رسيدن به محل متوجه شدند كه خانه‌اي كه دخترك در آن حبس شده بود، منفجر و اين دختر جان خود را از دست داده است. رضا پدر اين دختر بازداشت و او را به اداره آگاهي انتقال دادند. اين مرد كه مي‌گفت به شيشه اعتياد دارد و مدتي قبل از مادر مقتول (سارا) جدا شده و حضانت فرزند خود را به عهده گرفته است در جريان بازجويي گفت به خاطر سوءظني كه به دخترش داشته او را به قتل رسانده است. رضا درباره نحوه ارتكاب اين جنايت گفت: ابتدا مريم را شكنجه كرده و او را با سيم به بخاري روشن بستم.بعد مقداري نفت روي او ريخته و او را به آتش كشيدم. دادگاه از مادر مقتول خواست در جايگاه حاضر شود.زن گفت: چرا من نبايد بتوانم براي اين مرد جنايتكار كه اينطور فجيع دختر خود را كشته است از دادگاه تقاضاي قصاص كنم؟ حالا كه اين كار برايم مقدور نيست از قضات استدعا دارم اشد مجازات ممكن را براي اين مرد در نظر بگيرند تا وي كمي از جزاي كاري كه انجام داده را در اين دنيا بكشد. اين زن كه به شدت مي‌گريست ادامه داد: من به خاطر اعتياد رضا به شيشه از او جدا شدم. رضا بعد از كشيدن شيشه به عالم و ادم مشكوك مي‌شد. او من و سارا را آزار مي‌داد و زندگي را برايمان زهر ما رساخته بود. من كه ديگر زندگي با او برايم امكان‌پذير نبود از او جدا شدم اما دادگاه با توجه به بالاي هفت سال بودن سارا حضانت او را به اين مرد داد. سارا هر چندوقت يكبار به ديدن من مي‌آمد و با خواهرم دردل مي‌كرد. خواهرم به من مي‌گفت كه سارا از ازارهاي پدرش گله مي‌كند و مي‌گويد پدرش با او به شد ت بدرفتاري مي‌كند. او گفت، رضا با اسلحه‌اي كه دارد تا‌كنون چندين بار سارا را تهديد به قتل كرده است. ما چون دادگاه حضانت سارا را به پدرش داده بود كاري نمي‌توانستيم بكنيم.چند بار با كانون حمايت از كودكان تماس گرفتيم اما آنها گفتند كه چون سرپرستي وي به پدرش سپرده شده است كاري نمي‌توانند براي سارا بكنند. من به‌شدت نگران تهديدهاي رضا بودم تا اينكه روز حادثه سارا چند پيامك به خاله‌اش زده و به او گفته بود امروز ديگر پدرش او را خواهد كشت.وقتي خواهرم اين قضيه را به من خبر داد به سرعت به خانه رضا رفتم. در طول مسير به برادرم زنگ زدم و از او خواستم به كمك ما بيايد، او هم خود را به خانه رضا رساند.به پليس ۱۱۰ هم زنگ زدم و ماجرا را به آنها گفته و خواستم هرچه سريع‌تر خود را به محل برسانند.با برادرم به در خانه رسيديم از داخل سر و صدا ميآمد. رضا دم در آمد و با او درگير شديم. ما هم صبر كرديم تا پليس بيايد اما هرچه صبر كردم هيچ ماموري نيامد، حدود ۲۰ دقيقه از تلفن من به پليس گذشته بود كه يكمرتبه صداي انفجار شديدي از داخل خانه آمد و اتاقي كه سارا در آن زنداني شده بود منفجر شد. با ورود به خانه متوجه مرگ سارا شدم. من از پليس ۱۱۰ به خاطر اين تاخير زياد شكايت كردم اما به جايي نرسيد. اگر پليس زودتر مي‌آمد يا من از پليس قطع اميد كرده و خودم براي نجات دخترم به داخل مي‌رفتم الان سارا زنده بود. پزشكي قانوني با معاينه جسد گفت سارا قبل از انفجار از ترس دچار تركيدگي قلب شده و جان خود را از دست داده است. رئيس دادگاه پس از اين اظهارات كه با تاسف شديد حاضران در دادگاه همراه شد از متهم خواست به دفاع از خود بپردازد. متهم با حضور در جايگاه به بيان حرف‌هايي پرداخت كه به سختي مي‌شد منطق خاصي را در آن پيدا كرد. رضا ابتدا خود را داراي مشكل روحي خوانده و گفت: من مي‌دانستم كه عده‌اي از مدت‌ها پيش دارند من و سارا را تعقيب مي‌كنند و مي‌خواهند زندگي ما را نابود كنند. اين گروه يك گروه اينترنتي بود. روز حادثه وقتي سارا به خانه آمد، از او خواستم لپ‌‌تاپش را روشن كند. وقتي او لپ تاپش را درآورد و به اينترنت وصل كرد متوجه عده‌اي شدم كه با وصل شدن ما به اينترنت در حال رصد كردن ما هستند. آنها مي‌خواستند زندگي دخترم را تباه كنند و سارا هم متوجه اين توطئه نبود. براي نجات سارا تصميم گرفتم او را بكشم. سارا را با سيم به بخاري بستم و مقداري نفت روي او ريختم.او شروع به جيغ و داد كرد. بعد هم كل اتاق را آغشته به نفت كردم و از او خواستم فرياد بكشد تا دوستان اينترنتي‌اش به كمك او بيايند. از خانه بيرون رفتم كه يكمرتبه خانه منفجر شد. بعد از آن اظهارات، وكلاي متهم در جايگاه حاضر شده و گفتند كه در نظريه اوليه پزشكي قانوني آمده است كه رضا دچار جنون شده و دخترش را به قتل رسانده است، هر چند نظريه دوم بيماري او را رده كرده. آنها از دادگاه خواستند تا يكبار ديگر پزشكي قانوني را مكلف به بررسي وضعيت روحي متهم كند. اما در پايان هيات قضات شعبه ۷۱ دادگاه كيفري استان تهران متهم را مجرم شناخته و او را به ۱۲ سال زندان و ۱۰ سال تبعيد محكوم كرد.

اورژانس آنقدر جنازه ی امیدرضاها و یعقوبها و سهرابها و امیرها را از زندانها به غسالخانه برده که نمی داند تن چاقو خورده ی مرد محله ی ما را هم باید به بیمارستان ببرد.

2010-12-02T23:30:00.003+01:00

ایکاش وقتی از خودی ناخودی کتک می خوردم من هم می زدم تا یا هر دوی ما بمیریم یا هر دوی ما بفهمیم کارمان غلط است.اینطوری ظالم و مظلومی وجود نمی داشت.بدهکار و طلبکاری وجود نمی داشت.من زن هستم و تو مردی وجود نمی داشت.
ایکاش وقتی خودی و ناخودی تجاوز کرد جار می زدم آی مردم دختران و پسرانتان را از دیدار با فلانی برحذر کنید تا قربانی نشود.نکردم و ترسیدم و حالا فلانی های زیادی را می شناسم که خودی ناخودی ها به آنها تجاوز کرده اند.
ایکاش اهل کوچه معرفت و شهر فرهنگ و کشور خوبان می ماندیم و راهمان به محله شیعه ها و شهر مسلمان ها و کشور اسلامیان کج نمی شد که حالا هم آنها بیگناه خوار باشند و هم ما بی پناه و ذلیل.
ایکاش وقتی کتک خوردن زن همسایه را دیدم سر بلند می کردم و هوار می کشیدم.حق و باطلی می کردم و سرکی از سر محبت می کشدیم.نکردم و او حالا قاتل است.همسر کشی محکوم به اعدام.
ایکاش آزادی بهروز جاوید تهرانی و زیدابادی و بروجردی و توکلی و عابدینی و اسانلو و کوهیار و مجید دری و نسرین و شبنم و بهاره و عماد و طبرزدی و باقی و ...... را به خواست خدا نمی سپردم که حالا آنقدر زیاد شده باشند که نتوانم اسمشان را یک جا بیاورم.آنها آنقدر زیاد شده اند که قاضی فرصت نمی کند به پرونده مرد خیانت کار شهرمان بپردازد.آنقدر تو شهر کم شده اند که مرد خیانت کار شهرمان روزنامه نویس شده و زن حاجی از پستو در آمده و وکالت می کند. آنقدر تو شهرمان مرد کم شده که یکی نیست چاقو از دست قاتل دیوانه بگیرد و پلیس یادش رفته آدمکشها را می بایست کت بسته برد.
اورژانس آنقدر جنازه ی امیدرضاها و یعقوبها و سهرابها و امیرها را از تو زندانها به غسالخانه برده که نمی داند تن چاقو خورده ی مرد محله ی ما را هم می بایست بردارد و ببرد.
ایکاش اهل کوچه نامردمی نبودیم و به جای بها دادن به اسلام دروغینی که به خوردمان دادند به انسانیتمان روح می دادیم.
ایکاش به جای خواندن پنج رکعت نماز در روز یک رکعت معرفت هجی می کردم.ایکاش به جای پوشاندن موی سرم در برابر نامحرم وجودم را از صورت پلید خودخواهی می پوشاندم.ایکاش به جای صدبار وضو گرفتن یکبار روحم را از بی تفاوتی می شستم.ایکاش اینهمه از ایرانی بودنم نمی گفتم و ایکاش می بالم می بالم نمی کردم که من امروز با دیدن فیلم دوم از صحنه ی قتل در خیابان و مردم مسخ شده و پلیس بی آبرو و مقتول بیچاره و قاتل تنها و بی پناه از خودمان دلگیرم.

امیدوارم حداقل چیزی به نام وجدان اجتماعی در ما متولد شود اگر شهلا جاهد اعدام می شود.

2010-11-30T21:29:00.004+01:00

به شخصه مخالف (( حذف ))اعدام از قانون اساسی کشورم اما کدام کشور؟ کدام قانون اساسی؟ کدام قاضی؟کدام حکم و کدام محکوم؟
شهلا جاهد زاییده و پرورده ی جامعه و حکومتی است که به او بدهکار هستند.شهلا جاهد حتا اگر قاتل!
از پدرش مادرش معلمش عشقش رهبران کشورش طلبکار است.
کدام یک از آنها بدهی شان را به او پرداخت کرده اند؟
اگر در کشوری آزاد و جامعه ای روشن و با سواد می زیستیم شهلا جاهد اگر قاتل می بود از نظر من حداقل حبس ابد می گرفت اما در اجتماعی که پدر می تواند دخترش را با توسری و کتک در خانه بنشاند و از ادامه تحصیل بازدارد! در جامعه ای که مرد می تواند به زنش به نام اسلام خیانت کند! در مملکتی که احساسات جریحه دار شده و به حق خانواده مقتول جایگزین قضاوت می شود! در کشوری که یک تیر خلاص زن فیلمساز و فیلمش پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای آن جامعه شده ؟! در جامعه ای که سی سال است اعدام در ملا عام جای نمایشهای عاشقانه و رقص و شادی را گرفته؟ در دادگاهی که ایمیل نوشتن آرش رحمانی پور و عقاید به زبان نیاورده اش با قتلهای آشکار و اسلحه گرم گروههای تروریستی برابری می کند و حکم اعدام صادر می کنند!؟ نه سال حبس و کابوس مرگ برای شهلا کافی نبود؟
شهلا جاهد دیوانه است ؟ قاتل است ؟ خائن است ؟ یا هرچه که بدتر!! این سیستم صلاحیت گرفتن جانش را ندارد!
خانواده مقتول تا ابد سوخته اند و حق دارند عصبانی باشند اما همین حس انتقام جویی و عصبانیت که ۹ سال است جان انسانی را دائم به لبش رسانده و برگردانده پرورش یافته و پرورش دهنده امثال شهلا هستند.
همین حس انتقام و خشونت پروری ممکن است فرزندان لاله سحرخیزان را بعدها به پدران بی مسئولیت و خائنی تبدیل کند که شهلا ها و ناصرها و لاله های فراوان خواهند ساخت.
اگر حکومت نابه جایی داریم می بایست حداقل خودمان به صورت اجتماعی دلایل خطای خودی هایمان را بدانیم و درک کنیم.اگر فقط یک دقیقه مادر لاله سحرخیزان از غرور و تعصبش دست می کشید و نه با احساس که با وجدان اجتماعی اش جای شهلا و لاله را با هم عوض می کرد چه اتفاقی می افتاد؟اگر فقط یکبار با خودش می گفت: شرایط مناسب زندگی و شانس و خدا و اجتماع برای لاله ی من فراهم بود
اگر شهلا هم اینها را می داشت امروز قاتل نبود!
به هرحال امیدوارم حق به آنها صبر بدهد و به ما انصاف و به مملکتمان کمی وجدان جمعی.

پ ن: به شخصه مخالف حذف اعدامم چون دوست ندارم آنقدر در دموکراسی غرق شوم که از سمت دیگر انسانیت سقوط کنم.در اتریش که جامعه ای سالم و آزاد است پدری بیست سال دخترش را پنهان و با تجاوز هفت بچه تولید می کند و سپس به خبرنگاران می گوید در زندان خاطراتم را خواهم نوشت.
در جامعه بیمار ایران حتا پس از دموکراسی حکومتی سالیان سال راه مانده تا دموکراسی فردی به رگ و پی ما جاری شود.شاید یکی از آنها هم من هستم.

برگی از دفتر فرهنگ جاری جهان آنچه که برای ما به تاریخ پیوسته!

2010-11-30T15:39:00.004+01:00

چند روز پیش در فیس بوک مطلبی دست به دست شد با این مضمون که وقتی در سرویس ترجمه ی گوگل به فارسی بنویسید دختر ایرانی در ترجمه کلمه الاغ را تحویل می گیرید.
من هم به آلمانی و چکی امتحان کردم و متاسفانه حقیقت داشت و کاربران دیگر هم از کشورهای مختلف امتحان کردند و همین نتیجه را گرفتند اگر چه به راحتی می شود و شد که آن را تغییر بدهیم.
در همین میان این روزها نام خانم آزادپور را می شنویم مدال آور قهرمانی که مسئولین حکومتی و ورزشی از او خواستند شوهر کند تا حقش وجایزه اش را بدهند.
بعد از این قضایا به فکر کمبودی افتادم که در جهان از حضور دختر ایرانی حس می شود و برعکس از آنچه که جهان می تواند در آزادی و فرهنگ و علم به دختر ایرانی هدیه کند.

شما هم مثل من نمی دانستید شاید! که دختران ایرانی سالیان سال در دنیا به هر دلیلی نامی بودند و یکی از آنها و شاید مهمترین و چشمگیرترینش دختر نوجوان شایسته جهان (International Teen Princess / World Teen Princess) است که شما را با تعدادی از آنها آشنا میکنم.
نمی دانم این روزها چه می کنند و کجا هستند و چه شدند اما کاش در کنارش نمی دانستم امروز چه هستیم و کجاییم.
۲۱ می ۱۹۶۶ دوازده نفراز کشورهای مختلف به مرحله نهایی رسیدند که یکی از آنها میترا نیکان پور نام داشت

۲۶ می ۱۹۶۷ شهلا وهاب زاده سوم شد در عکس زیر او نفر اول از سمت راست است

۸ ژوئن ۱۹۶۸ الاهه عضدی نفر اول جهان شد و در عکس زیر او را با لباس آبی و شنل سرخ می بینیم

۷ ژوئن ۱۹۶۹ ریتا جبلّی یکی از ده نفری بود که به مرحله نهایی راه یافت

۲۵ جولای ۱۹۷۰ شعله زند به عنوان نوجوان شایسته دارای بهترین شخصیت انتخاب شد

۱۰ جولای ۱۹۷۱ مهوش صبحی یکی از ده نفر اول که متاسفانه عکسی از ایشان پیدا نکردم.

۱۲ژوئن ۱۹۷۲ رویا روحانی مقدم نفر دوم نوجوان شایسته جهان شد

۱۶ ژوئن ۱۹۷۳ سوسن حکیما در مسابقات بین المللی نوجوان شایسته به عنوان جذابترین فرد انتخاب شد

داستانی نه به همین سادگی

2010-11-27T15:01:00.003+01:00

دخترم از حمام داد می زند:
- صدبار گفتم بابا لباسای من رو تا خودم نگفتم نشور ..مامااااان؟ این مقنعه مشکی من کوشی؟
-شستم خشک شده گذاشتم برای اتو.
قربان قد و بالای ترکه ای اش بروم به خواهرم کشیده این اخلاقش.به لبخندم ناز می کند و همانطور که پا از روی بساط سبزی پاک کردن من رد می کند غر می زند:
- از دست تو مامان خوب اگر می خواستی اتو بکشی می کشیدی!مجبورم اون یکی مشکی رو بپوشم!
نگاهم به دنبالش کشیده می شود و گویی خودم را می بینم که از کنار بساط سبزی پاک کردنهای مادرم رد می شدم و به او می خندیدم:
- بگذار درسم رو بخونم و شوهر پولدار پیدا کنم می بینی که کلفت هم می تونه اینکار ها رو انجام بده زن حاجی جون.
صدای پسرم مرا به خانه حقیقی ام برمی گرداند:
- گفته باشم ها؟ بوی قرمه سبزی و قلیه ماهی تو این خونه بپیچه می رم خونه مامان حاجی بر نمیگردم.
- وقتی تو نیستی سرخ می کنم عزیز چشم قشنگم.
بندهای کتانی اش را گرفته و از انباری آمده بیرون:
- کتونی جدیده پامو می زنه به بابا بگو یکی دیگه می خوام.
به اینکه هر ماه همین بهانه را دارد می خندم و برای اولین بار می گویم:
- نه دیگه چشم قشنگه تا سه چهارماه دیگه....
در چوبی هال را آنقدر محکم می بندد که حرفهای من گم می شود و می دانم که وقتی برگردد می گوید هیچ کدام را نشنیده است (کتونی جدید چی شد؟)
سوت زودپز بالا پریده و می خواهم از جا بلند شوم که زانویم تق صدا می کند عجیب پیر شدم خیلی زود!
روزی که شوهرم را پسندیدم خیال کردم تا ابد دختر حاجی می مانم و فندق صدایم می کنند.
حالا از دختر حاجی بودن کم نشده اما آنقدر کار و اسم جدید دارم که یادم می رود.
راستی شوهرم چرا از آن قالب روشنفکری که روزی عاشقش شدم درآمد و حالا این منم؟ من که تغییری نکردم همان آدمی هستم که می خواستم درسم را ادامه بدهم و کلفت بگیرم و فقط یک دختر بله قربان گوی سربه زیر داشته باشم؟ مقصر شوهرم است که از نوع نظافت کلفتها ایراد گرفت و مدام عوضشان کردم.
- مامانی شام رو زود آماده کنیها؟ امروز ورزش داریم زنگ اخر نمی مونم.قرمه سبزی ترش و تند بشه.
خداحافظ نمی گوید اما از صدای به هم خوردن در هال می فهمم رفت.قرار نبود امشب قرمه سبزی بپزم!
لوبیا خیس می کنم و یک بسته گوشت خورشی از فریزر می گذارم بیرون.
خوب معلوم است دیگر وقتی هفده ساله شوهرت بدهند و هنوز مهر دیپلمت خشک نشده بروی شوهر داری و هنوز دوماه از ازدواجت نگذشته از بوی غذا بالا بیاوری و مادرشوهرت ذوق کند که پسرم دارد پدر می شود تو ده دوازده سال بعد از این قضایا خیال می کنی همیشه آدم بزرگ بوده ای و همیشه خیال می کنی سوادت کم است و همیشه خیال می کنی به هیچ دردی نمی خوری جز خانه داری.
شوهرم از اینکه خانه نشین شدم خوشحال شد وگرنه بچه ی اول را شیر می دادم که دومی را باردار شدم.
مقصر هم اوست که هرجا نشست و بلند شد مرا کدبانویی از مادرش بهتر معرفی کرد.
همیشه در مهمانی ها از اینکه من لاغر و مردنی و مانکن نیستم تعریف کرد.همیشه از اینکه بوی پیازداغ و سبزی می دهم لذت برد.مقصر اوست که وقتی بچه ها از آب و گل و شیرخوارگی درآمدند نگذاشت بگذاریمشان مهدکودک و من درسم را بخوانم.حتا نگذاشت منشی مطب برادرم بشوم و خدا تومن حقوقی که می داد حالا به غریبه ها می رسد.
شوهری که عاشق من شد جوان بیست و یک ساله دانشجویی بود که گفت هر روز از بوی عطر(چنتیلی هوبی گانت)من می فهمیده از کوچه رد شده ام؟ گفت برای من بزرگترین مغازه خرازی دنیا را می خرد که دیگر اینقدر به خرازی پدرش نروم و کسی عاشقم نشود.گفت تا مقطع دکترا درس بخوانم و بعد اگر دلم خواست مادر شوم.گفت کتابخانه های دنیا را برایم آن لاین سفارش می دهد تا نخواهم لنگ هیچ کتابی بشوم و از خواهر او قرض بگیرم که ناز می کند.
حالا او موفق ترین وکیل شهر است و اگرچه قضاوت خوانده و دکترا گرفته و شهرتی دارد اما تصمیم گرفته خارج نشین شویم.تصمیم گرفته تا دو ماه دیگر که مدرسه بچه ها تمام می شود از ایران برویم.با من مشورت نکرد و فقط گفت یادت هست چقدر آرزو داشتی خانه ای با سقف نارنجی در اروپا داشته باشی؟حالا براورده شد.حس خوبی ندارم.بیش از یکسال پیش برایم معلم خصوصی زبان انگلیسی گرفت تا فشرده بخوانم اما حس خوبی ندارم.چقدر این فیلم(به همین سادگی)که برادرم دیروز سی دی اش را آورد به زندگی من شبیه است.اگر هم نیست با این زن حس مشترکی دارم.
با صدای در هال از جا می پرم.صدای فیلم را می بندم و صدا می کنم:
-بچه ها؟ چیزی جا گذاشتید؟
با دیدن قامت همسرم که خندان است لرزان می ایستم.چه وقت خانه آمدن اوست؟
شیرینی و گل خریده با برگه لوله شده ای در دست.بغلم می کند و من به گریه می افتم:چی شده؟
می خندد: قبولت کردند.فقط مونده امتحان تافلت.
مبهوتم.روی کاناپه لم می دهد و مرا هم به سمت خودش می کشاند:عزیز چشم قشنگم دیگه بچه ها حسابی بزرگ شدند و تو بیخودی این همه سال خونه نشین شدی.حالا که همه چیزمون تو اروپا درست بود دیدم فقط دانشگاه می تونه تو رو از تنهایی اروپا دربیاره و به آرزوهای تحصیلیت برسی.اینه که همه مدارکت رو فرستادم فقط باید بری تافل امتحان بدی و انتخاب رشته کنی تا همزمان با بچه ها که اونجا مدرسه ای می شن تو هم دانشجو بشی.
هیچ چیز به اندازه جمله (( تافل امتحان بدی )) مغزم را نمی خورد.این جمله گویی پتکی است که برای متلاشی کردن سر و روح من ساخته شده.معلم زبان را یک ماه بعد از آمدنش مرخص کرده بودم.

کارمان درست بود درست است این هم اسنادش

2010-11-23T00:05:00.001+01:00

در سایت ها که گشت می زدم نمی دانستم از این خبرها بخندم یا گریه کنم!؟
قدیم ها که با اطرافیانم در مورد خبرهای روز و همه ایرادهایش بحث می کردم یکی می گفت:آخرزمان یعنی این! یکی می گفت:کی؟ کی؟ کجا؟ چطور؟ یکی می گفت: هوووو؟ چقدر سخت می گیری؟ اینطورهام نیست!!...
حالا این روزها که خبرها را می خوانم با خودم می گویم: ای بابا نکند واقعن خبری نیست و من خل هستم؟
نکند یک جور دیگری است! نکند می بایست مثل آدمهای آنطرف قضیه باشم و خبرها برایم اینقدر عجیب و غریب نباشد؟ شاید من عینک بدبینی زده ام و کارها درست است؟
بعضی خبرها شاید میان خبرهای جنجالی گم شوند:

انتشار مستندات پليس درباره حادثه سعادت آباد: کارمان درست بود ، صحنه را با مهارت مدیریت کردیم

چقدر کارتان درست بود که یک جوان مرد و یکی را هم می کشید؟مقتول را ما طی ده دقیقه فیلم دیده ایم که حرف می زند.که مردنی نیست اگر فرصتی پیدا کند.که مردم و پلیس و اورژانس همه با هم قاتل شدند.مدیریت این صحنه را با مهارتی که در مدیریت جهان خرج خواهید کرد انجام داده اید؟

بانوي زاهداني دستبند عتيقه 300 ساله را به حرم امام حسين هديه كرد ........؟؟؟؟

خدایا چطور گرسنه ها و پاپتی ها و آرزو به دل مانده های( کپرنشین ) که حقشان از این خاک و بوم جز بیابان و درد و خار هیچ نیست به اژدهایی ادم کش تبدیل نشوند؟

کشف یک میدان نفتی فوق عظیم در ایران

به ما چه مربوط ؟همانی که آقای خمینی سی سال پیش آورد سر سفره ها کافی بود.

پرواز اولین دختر بسیجی خلبان(عکس)

با دیدن این دخترک خوشروی خوشحال و کم سن و سال دلم به حال نسل او و خودم سوخت..نسل من که گفتن ندارد همه تان می دانید اما نسل این طفلکی هم دست کمی از ما ندارد..سه دهه است در حال سوختن و ساختن هستیم.اینکه این بنده خدا توانسته مینی کوپتر براند بد نیست اما شاید نمی داند اولین بانوی خلبان ایرانی عفت تجارت چي بود

که در سال ۱۳۱۹ پرواز کرد.شاید اگر در قید حیات بود( شاید هست نمی دانم)از دیدن این تصویر و این پس رفت حیرت انگیز!خاک بر سر می کرد.

شاید نمی داند اینها بانوان خلبان پاکستانی حتا با حجاب هستند؟

<< تسویه حساب>> می بایست << صداها>> می بود.

2010-11-16T10:32:00.003+01:00

تهمینه میلانی را خیلی دوست دارم حتا وقتی آتش بس یا افسانه آه می سازد.فکر نمی کنم شباهتهایی میان ما هست اما با چشم پوشی از تفاوتها وقتی فیلمهایی چون سوپر استار, بچه های طلاق, دوزن, واکنش پنجم و نیمه پنهان را از او دیده ام گفتم:این همان چیزی بود که می خواستم بنویسم اما نتوانستم آن را پرورش بدهم و در ذهنم گم شد.
این نتوانستن و پرورش ندادن تفاوت سن و تجربه و دانش علمی عملی است که میان من و اوست اما اینبار در تسویه حساب به یاد کتاب خودم و نقص هایش افتادم.گویی خانم میلانی یک در میان فیلم خوب و فیلم معمولی و نه بد می سازد.
تسویه حساب داستان زنان است مثل اکثر کارهای خانم میلانی اما این بار شعارهای فیلمنامه جای شعور بیننده را گرفته است.
دستپاچگی در پرورش شخصیتها و داستان مرا به عنوان یک بیننده دائمی خانم میلانی و نه یک منتقد دلسرد کرد.فیلمهای او را دوست داشتم چون وقتی حرف زنان در میان بود با ملاحظه کم و زیادی انجام نمی داد این بار حس کردم به اجبار خیلی کارها انجام داده است.
شروع فیلم که انفرادی رفتن یک زن زندانی را به شما نشان می دهد تداعی کننده (زندان زنان خانم حکمت)است و در ادامه همچنان این سکانس های تکراری با شماست و توقع شما دو چندان بالا می رود
چون خیال می کنید با فیلمی به همان جذابیت و به حق طرف هستید تهمینه میلانی هم که جای خود دارد.
اما ناامیدتان می کنم چون تهمینه میلانی در این فیلم زنان خیابانی و دردهایشان را مستحق مرگ جلوه داده و البته در کنارش مردهایی که مقصر هستند.هرچند در این مملکت سزای زنی که نمی خواهد زیر بار برود بیش از این نیست اما در فیلم تسویه حساب به جای دیالوگ شعار گنجانده شده.
در سکانسهایی که زنان مردهای هرزه را یک به یک دوره می کنند و بر سرش می کوبند واضح است مردهای داستان تغییر نمی کنند و شعارها به سر بیننده کوبیده می شود.
حقیقت و فضایی که تهمینه میلانی عزیز همیشه تو را در آن غرق می کرد تبدیل شده است به فیلمی که به خوردت داده می شود چون تهمینه میلانی سازنده است.
اگر به شما بگویم (صداها)در واقع آن کاری بود که توقع داشتم خانم میلانی انجام بدهد تعجب می کنید؟
این فیلم بی نظیر که در سکانس اول تا ته داستان را به شما می نمایاند چنان حقیقی و غم انگیز است که خیال می کنید همان کسی آن را ساخته که واکنش پنجم را.
وقتی از فرزاد موتمن فیلمی به نام ( پوپک و مش ماشالله) دیده اید که جز به گیشه به هیچ چیز دیگری فکر نکرده خیال می کنید( صداها) را هم او ساخته است؟
زنان با اشتباهات و دردها و کج رفتاری روزگار و جامعه با آنها را چنان فاخر روایت کرده که معنای پیشرفت را آن وقت است که می فهمید.آنچه که خانم میلانی در تسویه حساب متاسفانه در انجامش عاجز شده بود.
وقتی تسویه حساب را دیدم فکر کردم چقدر از سمت ارشاد و امثالهم بر کارگردان فشار آمده که فیلم را اینطور سرهم بندی کند؟ اما چند ساعت بعد صداها را دیدم و فهمیدم مهارت نوشتن و کارگردانی کردن که باشد فشار خود به خود از بین می رود.
و در میان این آب گل آلود ماهی که من گرفتم چاق بود و از هر دوی این عزیزان متشکرم.
کتابهایی که یک عمر خوانده ام و نقدهای متفاوت از دوست و آشنا و خواننده این درک را درباره کتابم به من نداد که این دو فیلم.
درک اینکه حتا اگر تهمینه میلانی باشی و یکی یک دانه در کار خودت اگر دقت نکنی اشتباه می کنی.
پیشنهاد می کنم شما هم هر دو فیلم را ببینید.

این همان ملتی است که می خواهد حکومت تند رو فحاش و بی سواد را سرنگون کند؟ خوب چه فرقی دارد یکی از ما جای آنها را بگیریم؟

2010-11-12T11:03:00.001+01:00

شما که خوردید به در دانشگاه و دوستتان جلوی چشمتان باتوم خورد پارسال!دوست منم که فرار کرده طفلکی آمده پناهنده شده چون روزنامه نگار بوده!منم که کتاب چاپ کردم و نمی توانم برگردم ایران و اعتراضات خلاصه به این دلایل خاموش شد اما مقصر لیلا اوتادی است و افتخاری و معصومی و لولایی و و و..... چرا به جای این جاروجنجالهای مسخره و کیلو کیلو بلاگ نویسی و به بالاترین و فیس بوک و دنباله فرستادن و کیلو کیلو رای دادن به فحاشی ها!!برای زندانی های سیاسی نمی نویسید؟ چرا به بلاگ نویسی که از آیت الله بروجردی و جاوید تهرانی و زیدابادی می نویسد سر نمی زنید و اگر جایی لینک کرد به بیست رای نمی رسد اما فحاشی به معصومی و اوتادی و افتخاری می شود سر خط خبرهایتان؟ این همان ملتی است که می خواهد حکومت تند رو فحاش و بی سواد را سرنگون کند؟ خوب چه فرقی دارد یکی از ما جای آنها را بگیریم؟ یادتان رفته در تظاهرات سکوت و میلیونی که همه ماسک داشتند حتا نمی دانستید کنار دستی تان خواهر و برادر و همسایه تان است یا نه؟ ندیدید جواد خیابانی صورتش را در برابر دوربین پوشاند اما بود ولو اگر تکذیب کند؟ از کجا می دانیم لیلا اوتادی هم آنجا نبوده؟ نمی دانید کسی که بازیگر مملکت می شود بیشتر از ما تحت فشار است چون حتا از لباس پوشیدنش آتو دارند برای روز مبادا؟ ندیدیدم با زهرا امیرابراهیمی چه کردند؟ یادتان رفته با زن سعید امامی چه کردند؟ زنی که ندیمه زن خامنه ای بود و در مذهبی بودنش شکی نیست را به هم جنس گرایی و زنا متهم کردند با یک بازیگر دست دوم که ما از زندگی خصوصی اش بی خبریم چه می کنند؟ همین هفته گذشته در خبرها خواندم خانم ( ب.ب) با یک فوتبالیست در مهمانی شبانه ای دستگیر شد.تصور کنید از این خانم ب.ب بخواهند در یک چنین فیلمی بازی کند و اما او نپذیرد! می دانید چه بر سر این آدم می آورند و همین ما یک هفته تیترش می کنیم و بعد می شود بهروز و احمد و مجید و یادمان می رود چون سوژه جدیدی برای فحاشی پیدا کرده ایم و دست به فحاشی مان بهتر از دست به خیرمان است. من نه از این خانم فیلم دیده ام نه از قیافه و خبرهایی که درباره اش خوانده ام خوشم می آید اما دلم به حال خودمان می سوزد.با این فیلم نه ندا زنده می شود و نه دوباره می میرد فقط برگ دیگری به تاریخ سیاه زندگی بعضی ها اضافه می شود که بگذارید بشود مگر ما دیوانه ایم شخصیت خودمان را پایین بیاوریم که مبادا خانم اوتادی خطا کند؟ دست اندرکاران فیلم هم که تکلیفشان معلوم است یک مشت اطلاعاتی و از خدا بی خبر و شاید هم نه! اعتقادشان این است غلط یا درست.با وجدان یا بی وجدان! متاسفانه اوضاع خراب تر از آن است که یک بازیگر یک تنه جلوی یک حکومت بایستد. اینقدر از در قلب ملت ایران جا گرفتن حرف نزنید که برای زن و بچه زیدابادی و بروجردی و توکلی و ستوده نان و آب و آزادی و آسایش نساخته این قلب ملت ایران. من از بی شرفی کردن یا خیانت حرف نمی زنم از کمی انصاف می گویم که سال گذشته به خاطر رای و توهینی که حس کردیم به ما شده داشتیمش اما یک باره تمام شد.اگر زندگی کردن برای من در ایران سخت است و هر روز به خیابان رفتن و باتوم خوردن برای شما دشوار پس برای لیلا اوتادی و بقیه هم همینطور است. این شور حسینی اگر در ما نبود اوضاعمان بهتر بود به خدا.

از نصرالله که یک بشکه گوشت و برنج حرام و هضم نشده است چه توقعی دارید وقتی روشنفکرهای ما با کار فرهنگی عربی پیش از اینها او را تایید کرده بودند؟

2010-11-08T01:17:00.006+01:00

حسن نصرالله چیزی را گفت که ابراهیم یزدی ۳۱ سال پیش در روزنامه کیهان به تاریخ چهارم اردیبهشت بیان کرد:می خواهیم اثرات ۲۵۰۰ ساله استبداد را بزداییم.

حسن نصرالله مقبره کورش را خرابه ای یافته که ما گاهی در گروه ۱۰۰۰/۱۰۰/۲۰/۵نفره دوره اش می کنیم و قبر امام رضا را گنبدی از طلا که همیشه جمعیت فشرده و روبه مرگ آویزانش است و پول به پایش می ریزد.

ما دشمنی مثل حسن نصرالله داریم چون دوستانمان هنرمندان و فرهنگیان و متولیان مملکتمان که همان خودمان هستیم از دشمنی چون او صد برابر زیانبار تر بوده اند.

ما امروز از نصرالله چیزی را شنیدیم که روشنفکرهایمان چهل سال پیش مثل پتک بر سر محمدرضا شاه کوبیدند به دلیل جشنهای ۲۵۰۰ ساله.

این کوه خوردن و خوابیدن و عربده کشیدن و جنگ طلب که عددی نیست برای ما وقتی داوود میرباقری مملکتمان مختارنامه و امام علی می سازد!مگر ما چند داوود میرباقری داریم؟

مگر ما چند مهدی فخیم زاده داریم که امام رضا می سازد به جای داستانهای به حق شاهنامه؟

چرا به آنچه از خودمان بر خودمان است ایراد نگرفته ایم و دشمن ریز و بی ارزشی را اینقدر بزرگ می کنیم؟

مگر همین محمد نوری زاد عزیز( به امید آزادی اش) نبود که چهل سرباز را ساخت و در آن علی و حسن و نقی و تقی و عرب را به فردوسی ضد تازی وصل کرد و به خورد ملت داد؟

مگر همین ما نیستیم که چهل سال پیش پدرانمان نام فرانک و رامتین و فرشته و شهلا و مهرزاد بر ما گذاشته اند و امروز ما دختران و پسرانمان را زهرا و فاطمه و ابوالفضل می نامیم؟

وقتی نماینده مجلس ما پنجاه سال پیش بیژن نامیده شده و امروز به خامنه ای می گوید امام! حسن نصرالله چه فکری بکند جز آن توهم که داشته و بر زبان آورده؟

از ایرانی بودن ما چه چیز مانده جز تاریخی که خودمان هم دست و پا شکسته از آن می دانیم؟

به جای بزرگ کردن دشمن حقیری چون او می بایست در خودمان و دوستانمان تجدید نظر کنیم.

پ.ن: حتا اگر ویدیو و سخنان نصرالله جعلی باشه در این متن و نظر من تغییری ایجاد نمی شه.

اگر دلتنگ هستید بفرمایید چند دقیقه استراحت نوش جان

2010-11-07T13:13:00.002+01:00

با بدون شرح اما شیرین آغاز می کنیم

ای الاهی قربون همکاری کردنت

آااخی بچم چه جوگیر شده تو رو خدا

طعم گس برخورد فرهنگ ها رو بنده خودم بسیار چشیده ام

چی بگم آخه جون دلم

ای داد بیداد ایرانی بودن عجب صفایی داشت یک زمانی

موقع عکس گرفتن خوب اطرافتون رو چک کنید

ای امان از طبیعت وحشی که البته بشر امروزی رو سفیدش کرده

والله من می گم این بچه یتیم غوره بود بهتر بود تا این بابا رو داشت

این عکس رو گذاشتم که بگم اگر ازدواج نکردید سخت نگیرید آمیتا باچان شب عروسیش چه ساده است؟

انیشتین رو اینطوری دوست دارم

عمل زیبایی هم حد داره به خدا

آاااخی..من که خیلی مایکل جکسون رو دوست داشتم

معجزه آرایش که می گن یعنی این

همینطوری دنیا رو تسخیر کردی مادر جان؟

خوب این مانکن رو اینطوری گذاشتید که چی؟بابای بچه هم بود خیال می کرد برای نمایش دادن است

تفاهم خوبه ..در هر زمینه ای

واسه این چیزاست که من ترجیح می دم دختر داشته باشم (:

اینجا فرانسه و اسپانیا و پرو نیستها؟ قلعه هزار پله یا رودخان در فومن گیلان است

این عزیز دل خواهر جریان داره.اسمش جنی شیمیزو است jenny shimizu

جریانش هم بر خلاف دنیای هالیوود برای ما کمی پیچیده است

زن به دنیا اومده ولی دوست داره مرد باشه.دوست دختر های فراوان داره.مانکن بوده و هست( به نظرم) از همه مهمتر اینکه الان دایه مادرخوانده پرستار خلاصه یه چیزی است برای بچه های آنجلینا جولی (:

چرا آنجلینا جولی؟ چون عاشق هم هستند.چون قبلن با هم سکس داشتند.چون آنجلینا جولی صریحن گفته که اگر اون وقتها با همسر اولش در دهه نود مزدوج نبود با این مزودج می شد.فقط من موندم چرا بعدش که چند تا شوهر دیگه کرد و دزدید و اینها ایشون رو نگرفت!؟ نکته قابل توجه دیگه درباره این چهار تکه استخون اینکه برای مادونا خیلی خواهری کرده.در هر ساعت شبانه روز که مدونا دلش می خواسته ایشون حاضر بوده که بهش سرویس بده.به نظرم این نکته رو در ویکی پدیای شیموزو یا مدونا خوندم.

بعد از یک روز گشت و گذار در بیش از صدتا سایت این پست و عکس ها رو انتخاب کردم برای همه از جمله شیرین جان عزیزم که این روزها غصه ایران و ایرانی سکته اش داده و به قول خودش می خواد از ایرانی بودن استعفا بده.براش آرزوی سلامتی می کنم و برای همسرش استقامت.
در همیشه روی یک پاشنه نمی چرخه عزیزم ایران و ایرانی اینقدرها که ما فکر می کنیم اوضاعش خراب نیست به حق توکل داشته باش.

درياب كنون كه نعمتت هست به دست كين دولت و ملك مى رود دست به دست

2010-11-03T17:03:00.003+01:00

فقيرى وارسته گوشه اى نشسته بود. پادشاهى از كنار او گذشت.فقير بر اساس اينكه آسايش زندگى را در قناعت ديده بود، در برابر شاه برنخاست و به او اعتنا نكرد.پادشاه به خاطر غرور و شوكت سلطنت از فقير رنجيده خاطر شد و گفت:اين گروه خرقه پوشان لباس پروصله پوش همچون جانوران بى معرفتند كه از آدميت بى بهره مى باشند.
وزير نزديك فقير آمد و گفت : اى جوانمرد سلطان از كنار تو گذر كرد، چرا به او احترام نكردى و شرط ادب را در برابرش بجا نياوردى ؟
فقير گفت : به شاه بگو از كسى توقع خدمت و احترام داشته باش ‍ كه از تو توقع نعمت دارد. وانگهى شاهان براى نگهبانى ملت هستند، ولى ملت براى اطاعت از شاهان نيستند.
پادشه پاسبان درويش است گرچه رامش به فر دولت اوست گوسپند از براى چوپان نيست بلکه چوپان براى خدمت اوست
.............
سخن فقير مورد پسند شاه قرار گرفت.گفت : حاجتى از من بخواه تا برآورده كنم .فقير پاسخ داد: حاجتم اين است كه بار ديگر مرا زحمت ندهى . شاه گفت : مرا نصيحت كن .فقير گفت :
درياب كنون كه نعمتت هست به دست كين دولت و ملك مى رود دست به دست

{ حکایتی از سعدی}

آقای مدیریت جهان با این سطح سواد قطعن می توانید کهکشان را هم اداره کنید.

2010-11-02T09:10:00.007+01:00

همه دانشگاه ها را منحل کنید تا برویم همان جایی درس بخوانیم که اینها خوانده اند!

قطعن هر جا بوده که دانشگاه نبوده ؟

مسافرین محترم در صورت ابطال به اسهال مخصوصا اسهال شدید جهت تشخیص زودرس بیماری و آزمایش رایگان سریعا به نزدیکترین مرکز بهداشت مراجعه فرمایید

مرکز بهداشتی که وزیرش خانم مرضیه وحید باشد و فرهنگی که رامین در مطبوعات ارائه می دهد از این بهتر نخواهد شد.

{علوم انسانی بَدَ...روحانی بَذارید تو دَبَستانا خلا رفتن آموزش بَدَهَند }