۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

او موسا وار دریاچه ارومیه را کویربی آب و علفی کرد که هرگز نخواهی دید!


انتظار فرج بیهوده است او خودش امام عصر است و ما طی این بیست سال در انتظار مهدی مچل بوده ایم.
معجزه های عظما را که فراموش نکرده اید؟
چهل میلیون نفر را بعد از ۳۰ سال دروغ و دوز و کلک پای صندوق رای کشاندن از معجزه های حیرت انگیز اوست.
رای دادن چهل میلیون نفر به آقای مدیریت جهان بی انکه خودشان بفهمند از مرده زنده کردن اعجاب انگیز تر نیست؟
دایناسورها و هیولاها را به امامت جمعه گماشتن و جمع کردن عده ای برای تکبیر و تایید آنها معجزه نیست؟
یک میلیارد دلار جابه جایی پول از آمریکا به جیب سران فتنه! و دم نزدن مامورین اطلاعات بهت آور نیست؟
توهین به نوه بنیانگذار نظام ولایی کی اتفاق افتاد؟ در زمان این پیامبر نوشکفته و حقیقی و از قران بالاتر.
این معجزه نیست؟
چه کسی مانند ایشان توانسته است از مغز علیلی و دست چلاقی بنالد و دنیا را بخنداند؟
جز مقام عظما چه کسی می تواند به تظاهرات سکوت پیام تهدید بفرستد و فردای ان روز حمام خون راه بیاندازد؟
او موسا وار دریاچه ارومیه را کویربی آب و علفی کرد که هرگز نخواهی دید.
معجزه ی بزرگ او مملکتی است که مردمانش از همه چیز راضی هستند و عیبی نیست و آرامش و آسایش فراوان است امادکتر فیزیک جلوی خانه اش منفجر می شود.
بمب گذارهای انتحاری با آدم کشی حضور خود را اعلام می کنند.
صفحه حوادث روزنامه هاش جای سوزن انداختن ندارد از قتل و غارت و تجاوز.
ارزش پول ملی کشور را به اندازه دستمال توالت پایین آورد.
در زمانش قاتلی از فرانسه چاق و پروار برگشت و گلباران شد و معلمی را به دار آویختند.
وکلا فراری و زندانی می شوند و دست بوسان دیروز آقا معترف تلویزیونی.
آیت الله های حقیقی خانه نشین می شوند و آخوندهای دوزاری منبر نشین.
احمد زیدآبادی در سلول انفرادی و حشین بی شریعت روزنامه نگار.
از حیرت انگیز ترین معجزات آقا درآوردن اشک رفسنجانی بود برای مردم در نماز جمعه ی آخرش!
سبز و سیّد شدن احمدی نژاد بی نیاز به بته ی مخصوص!! معجزه نیست؟
بازیگر مرد عشوه ای و زیر ابرو برداشته دست بوس آقا می شود و استاد شجریان ترویج کننده ی فتنه!
معجزه های بیشمارش را نمی شماریم که خدای نکرده ریا نشود.
من شیفته ی این معجزات توبه نموده و از او طلب مغفرت می کنم.
باشد که عبرتی باشم برای نابخردانی که علوم انسانی خوانده اند.



پ ن: این مطلب را با اصلاح از یک مطلب قدیمی ام بازنویسی کرده ام.

۱۳۹۰ بهمن ۳, دوشنبه

عکس امام خامنه ای پس از اسهال و استفراغی که با قیمت ارز و سکه گرفتیم.

پس از اینکه نفت تحریم شد یادی کردیم از روح پر فتوح امام ره که می فرماد(( اَقتَصاد مالَ خَرَ ))
 " تحریم کنید ما را.. ما قوی تر می شویم" 
فقط بی زحمت هوا رو فراموش نکنید برای تحریم که خوب قوی بشوند ملت عین بتون آرمه!
اون وقت ما میشیم بزرگترین صادر کننده بتون آرمه جهان و پوز استکبار جهانی زده میشه.
من می دونستم آخرش انقلابی می شم و این امامان خودکفا من رو به راه راست هدایت می کنند.
ببین!! عکس امامان خمینی و خامنه ای در آغوشم جاوید شد پس از اسهال و استفراغی که با قیمت ارز و سکه گرفتیم.
راست گفت مموتی مدیریت جهان !که در تمام این سی سال هرچه غرب بر ما ستم کرده ما غیور تر و اسلامی تر و خودکفا تر شدیم.چی بهتر از عکس امام خامنه ای موقع عصبی شدن معده و بالا آوردن ؟
چی بهتر از اسکناسهای امامی به جای آفتابه؟
اینقدر ناشکری نکنید...

۱۳۹۰ دی ۱۶, جمعه

می بایست سروصدا و جار و جنجال شود تا ما فکر کنیم که می فهمیم؟

یک روزصبح سرد زمستان سال 2007 درواشینگتن مرکزدولت آمریکا مردی دردالان یک ایستگاه مترو با ویولون شش قطعه از پارتیتاهای ساخته باخ را به مدت 45 دقیقه نواخت. دراین مدت درحدود دوهزار نفر از جلواو در دالان گذشتند، بیشترشان برای رفتن به سرکارشان. سه دقیقه بعد از آن که مرد شروع به نواختن کرده بود یک مرد میانسال متوجه شد که کسی دارد ویولون مینوازد. این مرد یک کم یواش کرد و چند لحظه گوش کرد و بعد تند کرد رفت تا دیرش نشود.
چهاردقیقه بعد این ویولون نواز اولین یک دلاری را که کسی درکلاه او انداخت دریافت. زنی پولی را انداخت ونماند ورفت.
شش دقیقه بعد یک مرد جوان تکیه زد به دیوار تا گوش کند، اما چند لحظه بعد نگاهی به ساعت خود انداخت و رفت.
ده دقیقه گذشت. یک پسربچه سه ساله ایستاد اما مادرش دستش را گرفت و کشید. بچه دوباره ایستاد اما مادرش بازاورا کشاند و برد. اما بچه همچنان که کشیده میشد سرش را برمیگرداند تا نوازنده را ببیند. اما کشانده میشد و رفت. چند بچه دیگر رسیدند و همین جور کشیده شدند و برده شدند و رفتند. بی استثناء .
شد چهل دقیقه .
ویولون زن همچنان زده بود. فقط شش نفر ایستاده بودند به مدت کوتاهی که گوش بدهند . بروند. تقریبا بیست نفر پول تو کلاه نوازنده انداخته بودند اما نمانده بودند. بعد از چند لحظه رفته بودند. ویولون زن سی و دو دلار درکلاهش ریخته شده بود. یک ساعت بعد ویولونش را گذاشت درجعبه. سکوت بود. کسی نبودکه دست بزند. کسی دست نزده بود. هیچ جور تحسین و تشویقی نشده بود. سرجعبه را بست و آرام رفت. هیچکس هم نفهمید که این ویولون زن جوشوا بل است یکی ازبزرگترین ویولونیست های امروز دنیا. قطعه هائی که نواخت از پیچیده ترین کارهائی است که درطول تاریخ موسیقی آفریده شده است، ویولونی که با آن این قطعه ها را مینواخت از گرانترین ویولون های دنیاست و سه ملیون و پانصدهزار دلار قیمت دارد. دوروز پیشرهم همین نوازنده با همین ویولون همین قطعه ها را درتالاری درشهر بوستون نواخت که تمام بلیت های برای کنسرتش به فروش رفته بود و بهای هر بلیت یک صددلار بود.
این واقعه ایست واقعی. ترتیب این کار دردالان متروی واشینگتن را روزنامه واشینگتن پست داد، برای یک نوع تجربۀ اجتماعی.
ازاین تجربه سه سئوال بیرون میآوریم:
1 – در یک جای عادی معمولی در یک ساعت غیرمعمولی آیا میتوانیم درست درک کنیم، یا آیا خودمان را جمع و جور کنیم که درست بفهمیم ؟
2 – آیا گذشت داریم که کمی صبر کنیم، کمی حواسمان را جمع کنیم، کمی بخواهیم بفهمیم ؟
3 – آیا قریحه را میتوانیم خودمان کشف کنیم و درک کنیم یا باید با سروصدا به خوردمان بدهند و به ما به ضرب عادت وجار و جنجال بقبولانند، تا ما فکر کنیم که می فهمیم؟
به هرحال بک نتیجه میتوانیم بگیریم و آن اینست که :
اگر به خودمان وقت ندهیم که زیباترین ساخته های موسیقی را ازسوی ماهرترین نوازنده ها که روی بهترین ابزار موسیقی زده میشود بشنویم و دریابیم چقدر چیزهای درجه اول دیگر را که از سوی برجسته ترین ادم ها دردسترس ما میافتد از دست میدهیم و توجه نمیکنیم و نمی فهمیم چون درگیر عادت و پیشداوری های خودمان مانده ایم.



(منبع) رضا اغنمی




۱۳۹۰ دی ۱۲, دوشنبه

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم ,چن تا گوسفند خریدم,کی می گه بیکارم؟

مموتی به عنوان رییس جمهور به جوانان ایلام گفته:

این نشان می دهد که او می خواهد ما پیشرفت کنیم و در آینده ی نه چندان دور رییس جمهور و رهبر و نماینده مجلس و از این چیزهای خوب که خودشان شده اند بشویم.
آدمی که خودش حتا حمال نبوده و شرف و ریخت یک رفتگر زحمتکش و یک چوپان که بوی بز میدهد, می ارزد به همه وجود و جدوآبادش, حالا رییس جمهور شده!
خوب معلوم است که شما هم با چوپانی به جاهای بهتری می رسید.فقط باید در کنار شغل شریف چوپانی چندتا فاکتور ولایی,آسان ولی مهم داشته باشید.
خیال می کنید در انتخابات همین دوره مجلس چه کسانی شرکت می کنند و انتخاب می شوند؟
حمالهایی که کم کار بوده اند و از کار اخراج شدند و هیچ جا بهتر از خانه ی ولایت مطلقه ی عظما برایشان کار نیست.
چوپانهایی که گوسفند دزدی می کنند و از دهاتشان رانده می شوند و هیچ کجا جز خانه ی ولایت مطلقه ی عظما گوسفند دو پا برای چراندن ندارد.
دروغگوهایی که پدر نان دزدی بر سر سفره اش گذاشته است و حالا جز خانه ی ولایت مطلقه ی عظما به تخصص شان نیازی نیست.
با این فاکتورهای به جا ملاحظه می فرمایید که آقای رییس جمهور خیلی به موقع در آستانه انتخابات از شغل شریف چوپانی دفاع کرده است.



۱۳۹۰ دی ۱۰, شنبه

میله های آهنی سر در سفارت انگلیس کجاست؟

درست است که برادران همه جور جادویی بلدند و همه کار کرده اند تا به مقام عرزشی !! بودن برسند و حقیقتن  ولایی بشوند!!! ولی خدایی این داستان ,جادو نمی خواهد ,وسعت و عظمت ((ولایت)) مبارک آقا را نشان می دهد.
دوستی این عکس را در فیس بوک گذاشته و پرسیده:مگر می شود؟
منم گفتم با شما در میان بگذارم و بپرسم: چطور می شود؟






۱۳۹۰ دی ۴, یکشنبه

جشنواره فیلمهای ایرانی در پراگ

همین چند روز پیش بود که با پخش مجدد و هزاران باره ی فیلم (قیصر)از یک شبکه ماهواره ای با خودم فکر می کردم خدایا اینها بودند که انقلاب کردند؟اینها روشنفکرهای ما بودند؟ اینهایی که هنوز به عنوان  فیلمسازهای درجه یک آنزمان ستایش می شوند؟
 اگرچه این داستان و این فرهنگ چاقو ناموس و آبدوغ و گوشت کوب هنوز در خون بسیاری از آقایان مانده است ولی خوب مفتخرم به اینکه فرهنگ سازان آینده ی میهنم اگرچه انگشت شمار هستند ولی چنان برجسته و بیدارند که بس برای سرپوش گذاشتن بر ناموس پروری های کلاه مخملی و  خندیدنی هایی که کارشان از گریه گذشته است!
امروز بر سر در وبسایتهای سینمایی (پراگ) جمله ی { جشنواره ی فیلمهای سینمایی ایرانی } چنان حس خوبی به من داد که بی اختیار هر چه قیصر و دشنه بود یادم رفت و فقط { جدایی نادر از سیمین  گیلانه  خون بازی  شیرین  حیران   سه زن و و و... } بسیاری از فیلمها که قرار است در این جشنواره به مدت ۵ روز به نمایش گذاشته شوند را می دیدم ... و البته به همراه فیلمهای مستند و کوتاه..
از ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲ تا ۱۵ ژانویه ۲۰۱۲ این جشنواره در سینما Světozor برگزار خواهد شد. 
در این وبسایت می توانید اطلاعات بیشتری به زبان انگلیسی به دست بیاورید.

۱۳۹۰ آبان ۲۴, سه‌شنبه

... و من با خودم هیچ چیز نمی گویم. آه می کشم.

امروز در کلاس ما که اکثر دانش آموزهایش چکی و آمریکایی هستند بر سر فیلم ( بدل شیطان) که داستان زندگی عدی صدام و بدلش است جنجالی به پا بود.
همه ی آنها از اینکه در فیلمهای هالیوودی اغراق های ضد خاورمیانه ای زیاد است می خندیدند و غر می زدند.
بیشتر آنها با تردیدی جدی و عصبانیت از اینکه این نمی تواند واقعیت داشته باشد سخن می رانند.
از اینکه ؛ مگر می شود شب عروسی عروس را به اتاقی برد و به او تجاوز کرد و سپس عروس خودکشی کند؟
مردم چه می کنند؟ مردها کجا هستند؟  قانون چه؟ بزرگان مملکت چطور؟؛
... و تو گویی  از قالیچه ی پرنده و تاریخ ۴۰۰۰ ساله سخن می گویند که باورناکردنی است! نه از همین ده سال پیش!
و من با خودم می گویم: ولی همین حالا همین دو ماه پیش در همین سرزمین ما مردمانی از دیواری بالا رفتند و مهمانی را با تجاوز عزا کردند و دولتمردانمان از تقصیر زنان بی حجاب سخن راندند.
خیلی چیزهای دیگر می توانم بگویم ولی چه فایده؟ آنها نمی فهمند.آنها با خودشان می گویند: پس چرا شما هیچ نمی کنید؟ پس مردانتان چه کاره اند؟ پس تو چرا اینجایی؟ پس چرا دولتمردانتان هنوز همانجا سر جایشان نشسته اند؟
.... و من فقط می گویم عدی صدام و بدلهایش حقیقت دارند.این تجاوزها و دزدیدن ها و شکنجه گری ها حقیقت دارد.
می گویم که همین حالا در زندانهای ایران تجاوز می کنند.می گویم که حتا آلت تناسلی کودکان را در سوریه بریده اند.
و آنها فقط با تردید به هم نگاه می کنند و سر تکان می دهند و: خیلی عجیب است اگر واقعی باشد!
... و من با خودم هیچ چیز نمی گویم. آه می کشم.

۱۳۹۰ مهر ۳۰, شنبه

مردمانی که آموخته اند قاتل باشند حقوق بشر نمی شناسند.

شاید شما هم مثل من از صحنه به زمین کشیده شدن قذافی و مانند حیوان رفتار کردن با او برای لحظه ای دلگیر شده باشید اما آیا شما هم مثل من با خودتان فکر کردید که چه آموخته اند جز همین؟
آنهایی که عکس و فیلمشان را هنگام مرگ قذافی دیدیم زیر چهل ساله هایی بودند که همین حکومت بر آنها تاخته بود و مَرگاندَن را جز‌‌ء لاینفک زندگی شان قرار داده بود.
مدرسه هایی که نساخته بود.شبکه های اجتماعی که بسته بود.زنانگی و مردانگی که از آنها دریغ کرده بود.جهانی که به آنها نشان نداده بود.مهربانی هایی که نبخشیده بود.زجر و شکنجه و ترور و فریادهای همراه با تکان دادن انگشت تهدید و قتلهایی که سرلوحه ی بودنش کرده بود.
حالا آن جوانهایی که او را در دست دارند برای بودن خودشان زجر و شکنجه و قتل را از خود رهبرشان کپی برداری کردند.
انسانیت در ذات بشر نیست.اگر بود هزاران سال به طول نمی انجامید که از غار نشینی و هم نوع خواری به تمدن و شهر نشینی و حقوق بشر برسیم.حقوق بشری که هنوز هم حتا در مملکت خودمان ایران دکترای دانشگاه ام آی تی نوع شمشیری و گردن زنی و دست بریدنش را می پسندد چون اسلامی است.
انسان بودن اکتسابی و آموزشی است و من می ترسم که با تفکیک جنسیتی,با بیشتر بسته نگه داشتن درب مملکت,با شستشوی مغزی بیشتر رادیو تلویزیونی,با خودی کردن اینترنت,با اعدام های بیشتر و قصاص های عجیب و غریب و با هرچه که تا به حال در ایران انجام داده اند و می روند که بدترش را در پیش بگیرند نه تنها سرنوشت رهبرانش قذافی وار باشد که حتا سرنوشت مردم بدتر از اینکه در صفحه حوادث می خوانیم بشود.
روح های سرگردان و قلبهای بی رحم و جسم های معتاد به کراک حقوق بشر نمی شناسد.

۱۳۹۰ مهر ۱۰, یکشنبه

آنچه هایی که از من است بر من.

 چهل ساله هایی که به بیدار بودن کودک شش ساله شک نمی کنند و در هم تنیده می شوند و نفس هایشان کودک را وحشتزده می کند.
شبهایی که یاد نفسهایی نوازش دهنده ی روحی است برای خود ارضایی!
بکارتی که به عشق نافرجام باخته شد و تکه گوشت وصله شده ای که سهم بابای بچه هاست.
دستهایی که اسیدباران می کنند و هرگز به خود نوازش گل اشک وحشی ندیده اند.
آلت تناسلی که برای همسری ۹ بار مادری به ارمغان آورده و حالا برای برادرزاده ای تیز است.
سپیده ای که به نوازش یتیم شیرخوارگاه نمی دمد اما برای رقصیدن کودک قاتل جاهلی بر گَل دار شب نمی شود.
هندوانه هایی که هرگز به خاطر دل بانوی خانه در قطعه های ریز و مرتب و بشقابی خرد نمی شوند.
صبح های تعطیلی که آرزوی صبحانه به دل پدری می ماند.
 پیامهای انسانی که استاتوس می شوند و سری که با غیض از پدر بی سواد و تنها گردانده می شود.
کعبه ی مکه ای که بی خداحافظی از مادر جهل زده ی بیمار طوافش می کنند.
۲۲ساله ای که با دیدن صحنه ی خودکشی رهگذری می خندد و موبایل به دست انتظار شکار لحظه را می کشد.
بوسه ها و خنده های غیر شرعی و حرامی که در خانه حبس می شوند و فاحشه هایی که شرعی هستند.
عشقی آتشین و مرگ آفرین که انکار شد تا آبروی خانواده ای حفظ شود.
دو کودکی که دل می خواهد سه و شاید چهار بشوند حتا اگر وقت خواب سرشان بر شکم و پای هم فرو برود.
شریعتی که پرستیده شد و شِرّو وِرهایی که از او به یادگار ماند برای نوجوانهای ندانسته همه چیز خوان.
نویسنده ای که ماهی سیاه کوچکش انقلابی می شود بی آنکه دلیلش را بداند.
چشمهایی که ماه را نور شبهای شیدایی نمی بینند اما درونش را پر از شِرکی مقدّس!
پشت بام مدرسه ای که شاهد رقص نماز بر خون بیگناهان می شود.
اینها و بیشتر آنچه هاییست که بر من است و از من!
تمام آنچه هایی که امام و شاه و پارلمان و احزابم نمی توانند تغییرش بدهند.





۱۳۹۰ مهر ۷, پنجشنبه

برای نهالی که زود خشکید



دوستهای نادیده ی این روزهای ما عزیزتر هستند گاهی از عزیزترینهای بودنمان.
تو یکی از آنها بودی که خداحافظی مان به امید دیدار بود.هرگز نگفتیم خداحافظ.
تو در پیچک عشقتان والس می رقصیدی و در هم تنیده می شدید و تنفست سر به شانه هایش گذاشتن بود.
....و تو رفتی و مردی وقتی او رفت و مرد و من نفهمیدم که پرواز خواهی کرد.گویی دوستی ما وصله ای ناجور بود از نفهمیدن های من.
حالا در بهشت می رقصی و پیچک می شوی و والس از تو قوت می گیرد تا در دنیای زمینی ها عشاق را قوت دهد و خودت را خدای عشاق اسمان ها کند.
و من اینجا در حسرت نفهمیدنها و نرقصیدنها و از تو سیراب نشدنها نمی توانم بگویم خداحافظ
به امید دیدار ......